Onzeker (ja volgens mij is het inderdaad de zoveelste)

Ik weet dat hier waarschijnlijk al een aantal topics over zijn, maar ik wil het gewoon even van me af schrijven met de kans dat iemand misschien toch nog een reactie heeft die me goed kan helpen.

Ik ben heel erg onzeker, en ik heb geen idee hoe het komt. In de eerste was ik het totaal niet in de tweede ook niet heel erg maar het begint steeds meer te komen. Aangezien ik nog best jong ben, 13, en dit zo’n nu-kom-je-in-de-puberteit-leeftijd is denk ik soms: zou dat het zijn. Maar eigenlijk voldoe ik niet echt aan het ‘pubergedrag’. Toen ik jonger was had ik het gevoel dat ik heel erg anders was, ik was echt een outsider. Maar dat kwam ook gewoon door de school waar ik op zat en mijn klas enzo… Toen ik in de TTO klas kwam voelde ik me meer op mijn plek, en kreeg ik meer vriendinnen. Sommige mensen zeggen dat ik in de eerste angstig was, maar zelf heb ik dat niet echt zo ervaren. Ik ben sowieso heel snel bang, en heb echt ook een bijna fobie voor spinnen en alcohol. Maar daar gaat het niet om, dat is meer iets van vroeger. Ik heb altijd het gevoel dat ik het goed moet doen voor anderen, als ik kritiek krijg heb ik het gevoel dat ik heb gefaald. Het is geen faalangst, want op het moment zelf ben ik niet echt bang om de fout in te gaan. In de omgang met mensen ligt dat anders. Naast mijn vriendinnen heb ik weinig andere contacten. Ik ontmoet wel mensen, maar weet vaak geen gespreksonderwerpen. Daarom loopt een gesprek soms vast. En ik ben best verlegen, wat nou ook niet echt helpt. Jongens interesseren me wel degelijk, maar ik heb het lef niet om gewoon een leuk gesprek te beginnen omdat ik bang ben dat het vast loopt. Een vriendin zegt: mensen mogen me omdat ik mezelf en spontaan ben. Ik weet dat dit waar is, en ik heb ook echt geprobeerd om open, spontaan en mezelf te zijn. Ik wil zo graag veranderen, maar het lukt me gewoon niet en dat vind ik zo frustrerend. Het zit me ook dwars dat ik jonger ben dan de rest omdat ik een klas over heb geslagen. Ik ben niet lelijk, maar ook niet knap en ik heb ook geen volwassen uiterlijk. We waren naar een meer geweest met een aantal mensen en later zei iemand: ja, het was echt leuk! En we kregen ook echt aandacht van die jongens! Maar ik krijg die aandacht niet, ook gewoon omdat ik jonger ben en dat nog moet komen. Alleen vind ik het soms lastig om dit bij vriendinnen wel te zien en er zo ‘dicht bij te komen’ en het zelf nog niet kunnen ervaren. Vroeger op de basisschool was ik nogal ‘apart’, om dan niet te zeggen best raar. Maar dat is veranderd en ik ben gewoon een meisje van 13 met vriendinnen en een normaal, op zich best leuk leven. Maar dat ik zo slecht ben in contacten leggen zit me gewoon heel erg dwars. Weten jullie wat ik hier aan kan doen, want ik ben wel bereid te veranderen maar ik weet gewoon echt niet waar ik moet beginnen!

Ten eerste wil ik zeggen dat je dan wel jonger bent, maar je komt volwassen over. Je typt in ieder geval beter dan de meeste 12/13- jarigen.

Veranderen is verder vrij lastig. Ik ben zelf hetzelfde als jij maar dan nog erger, plus dat ik 16 ben. Ik hoop dat dit bij mij vanzelf verandert maar het lijkt bij mij alleen maar erger te worden. Je zou een training in sociale vaardigheden kunnen overwegen?

alsof ik mezelf hoor praten! (bij het eerste stuk dan vooral. over angst enzo)

maarja ik kan je dus ook niet helpen (upje dus maar)
ik ga binnenkort op gesprek bij een psycholoog. het loopt bij mij een beetje uit de hand door mn angst enzo.
Ik zou dus snel hulp zoeken, je kunt hier vanaf worden geholpen!
durf hulp te zoeken, die stap zetten kan moeilijk zijn.
was/is het voor mij ook

sterkte!

Ik was dat in de eerste juist best wel erg, en in de tweede al minder en nu veel minder. Het kwam vooral doordat mijn vriendinnen dat totaal niet waren en ik leerde (klinkt heel raar i know) een beetje van hen om wat spontaner te zijn. En vooral denken waarom je eigenlijk bang bent dat een gesprek vastloopt. Wat maakt het eigenlijk uit? Gewoon proberen en het gaat steeds vlotter en beter.
Verder kan ik niet echt helpen, iig succes ermee! x

Ik ga misschien naar de ook psych omdat ik ook last heb van een soort controlstoornis. Het is toch fijn om te horen dat er anderen zijn die gewoon hetzelfde hebben of erger, jullie ook echt succes ermee :slightly_smiling_face: Ookal weet je het wel, dit soort ‘bewijs’ is prettig

Ik heb ook een klas overgeslagen en ook TTO gedaan. Het is best lastig om jonger te zijn dan de rest, maar ik pas me best wel aan. Ik merk het in de meeste opzichten niet.
Ik denk dat je het misschien ook niet altijd ziet: misschien krijg je wel degelijk aandacht, maar heb je het gewoon niet door. Alleen daar kan ik natuurlijk niks over zeggen.
Het is best vervelend lijkt me, maar je moet jezelf niet gaan veranderen! Jij bent jezelf, en daar is niks mis mee. Dus als je niet spontaan bent, dan is dat jammer :]. Maar ik kan je hier eigenlijk niet echt mee helpen, want ik heb het zelf nooit ervaren :p. Succes iig!

ik adviseer een pyjama party !!!

met de film cinderrella story acht leuk !!

ja nou ik heb ook zoiets , vroeger durfde ik gewoon altijd mezelf zijn enzo
maar nu niet meer , ik durf mezelf niet meer zijn , ben vaak stil enja
komt allemaal eigenlijk doordat vrienden van me hebben laten stikken en
omdat in zo’n kutklas zit . en je moet eens weten hoe bang ik elke dag ben…

hier kan je praten met andere http://gratisforums.com/faalangast/index.php

je kan een op een cursus gaan: ik heb zelf een cursus gedaan bij second wind…
en je moet denk ik ook gewoon oefenen ( oefenen baart kunst ) ga op een sportclub leer mensen kennen, neem een baantje uiteindelijk zal je zien dat contact maken best makkelijk is… je moet het gewoon een paar keer doen en niet bang zijn om saai of raar gevonden te worden … op een begeven moment leer je wel een beetje de trucjes en standaard zinnetjes om een gesprek op gang te houden