Ontzettende ruzie met een van mijn beste vriendinnen

Ik weet niet zo goed waar dit topic hoort, ik vind het hier het beste bij passen. Ik zit er op het moment echt even doorheen en wil heel graag voor mezelf alles van me af schrijven en misschien dat jullie advies voor me hebben. Ik weet absoluut niet meer wat ik nou het beste kan doen.

Ik heb een vriendengroep die bestaat uit zes meisjes, inclusies mezelf. de meesten ken ik al van jongs af aan en sinds een paar jaar doen wij echt alles met elkaar. We proberen vaak met elkaar te eten, gaan wekelijks op stap met de meisjes die op dat moment kunnen, we hebben een groeps app, gaan met elkaar op vakantie en bespreken álles met elkaar. Ik zie ze ook meerdere keren per week, al zit niemand van ons bij elkaar op school. Deze vijf meiden zijn echt mijn allerbeste vriendinnen, ik zou niet weten wat ik zonder ze moet.

Éen van de vijf, ik noem haar even I, ken ik sinds mijn zesde ongeveer. Door mij is ze ook bevriend met de rest geworden, maar de rest had niet hetzelfde met haar als wat ik met haar had. Haar huis was mijn tweede thuis, haar ouders mijn tweede ouders. Ik kon daar elk moment van de dag komen, en was daar altijd welkom. Wij hebben samen heel veel meegemaakt, en ontzettend leuke herinneringen opgebouwd die ik graag nog eens wil opschrijven. Vorig jaar zomer zijn we met zijn zessen naar Terschelling geweest, het was daar ontzettend leuk. Maar daar is het eigenlijk veranderd, er was een avond dat ik iets moest doen waar ik ontzettend veel moeite mee had (een heel eerlijk gesprek moest voeren met een jongen die heel belangrijk voor me was) en zij wist dit. Ze zou voor me klaar staan en er zijn naderhand. Ze was de hele avond nergens te bekennen. Het gesprek ging niet zoals gehoopt en ik ben de hele avond en nacht ontzettend overstuur geweest. Op het moment dat ze eindelijk terug bij de tent was heb ik niks tegen haar gezegd, en toen ze vroeg wat er was ben ik tegen haar uitgevallen, dat ik haar even niet hoefde te spreken. Dat ik niet kon geloven dat ze er gewoon niet was. Het enige wat ze kon antwoorden is dat ik niet wist wat zij allemaal wel niet mee had gemaakt die nacht. Bozer kon ze me niet hebben. Ik heb de hele nacht niet meer tegen haar gepraat. Halverwege de vakantie hebben we er nog over gepraat en hebben we het goed gemaakt. We deden weer tegen elkaar zoals daarvoor, maar ergens was er iets veranderd voor mij, ik was zo teleurgesteld.

Niet heel lang daarna zoende ze met de jongen waarvan ze wist dat ik contact met hem had en hem wel leuk vond. toen ben ik weer heel boos op haar geworden. Zij heeft me toen voor alles uitgemaakt, en tegen die jongen gezegd dat ik jaloers was en hem leuk vond. Voor mij was het toen echt een tijdje klaar en hebben we voor ons doen heel lang niet met elkaar gesproken. Uiteindelijk hebben we dit ook uitgepraat en was dit weer goed. Maar mijn geduld raakte wel een beetje op. Toen kwam er een periode waar het bij mij niet allemaal goed ging. Thuis was veel ruzie, ik zou misschien moeten stoppen met mijn opleiding door problemen op school, mijn vader verloor zijn baan en de jongen die ik heel lang leuk vond (nog steeds) kreeg ineens een vriendin. Als er wat gebeurde vertelde ik dat in ons groepsgesprek, vaak antwoordde ze daar niet eens op. Als er weer een keer lastige gesprekken thuis of op school waren vroeg ze nooit hoe het was gegaan. Ze heeft niet één keer gevraagd hoe het met me ging, of ik het wel redde. Iets wat ik altijd dagelijks deed toen het met haar even wat minder ging. Ook was ze veel minder actief in ons groepsgesprek, ging ze bijna nooit meer met ons mee leuke dingen doen en leek ze totaal veranderd.

In december heb ik haar hier op gewezen, dat ik haar niet meer terug herkende en haar miste. Ze zei dat ze zich al lange tijd aan me ergerde en daarom niet de vriendin voor me was geweest die ik nodig had. Daarbij vond ze mijn gezeur over de jongen die ik leuk vond maar irritant, het was nu toch wel duidelijk dat het niets zou worden? De ruzie is uit de hand gelopen en ik heb gezegd dat ze geen vriendin voor me was geweest en ik haar nu ook niet meer hoefde te spreken. Ze heeft me geblokt, heeft in het groepsgesprek gezegd dat ze niks meer met me te maken hoefde te hebben, dat ze niet meer met ons oud en nieuw hoefde te vieren en aanstaande zomer al helemaal niet meer mee op vakantie hoefde. Ze heeft me toen ook overal (fb, twitter, instagram) op verwijderd en zelfs op haar moeders account me verwijderd als vriend op facebook. Ik heb het uit woede eerst zo gelaten, ik vond het wel prima, maar met oud en nieuw heb ik haar een lang smsje gestuurd waarin stond dat ik haar miste en het graag goed wilde hebben, en in ieder geval hoopte dat ze een ontzettend fijn jaar kreeg, met of zonder mij. Het enige wat ik terug kreeg was: Jij ook een gelukkig nieuwjaar.

Na oud en nieuw heb ik weer verschillende dingen gedaan om het goed te maken maar ze hoefde me echt niet te spreken. Uiteindelijk, ergens in februari of maart ofzo denk ik, toen we het over de vakantie hadden (ze zat nog steeds in ons groepsgesprek en ging ook nog met de rest om) wilden we weten of ze nou mee wilde of niet. Toen heeft ze gezegd dat ze met me wou praten, dat ze mee wilde als het goed was tussen ons. Wij hebben toen een avond gepraat, en dat was een hele fijne avond. We praatten het uit en hadden daarna zoveel bijgepraat, het voelde weer heel goed. Ze heeft toen ook besloten om toch mee te gaan naar Spanje deze zomer. Hoewel het goed was tussen ons, spraken we niet meer met zijn tweeën af, vertelde ik haar niets meer en had ik eigenlijk ook geen idee wat zij aan het doen was met haar leven. Ik miste de tijd met haar verschrikkelijk, maar het was goed zo, we deden in ieder geval normaal.

Een paar weken terug zijn we naar Spanje gegaan, en dit ging echt beter dan verwacht. Éen avond hadden we een beetje ruzie, maar toen had iedereen ruzie met haar en kwam het meer door de drank etc en de op één na laatste nacht hadden we ook een discussie, maar hier hebben we het later ook niet meer over gehad oid. Verder ging het super goed, en eigenlijk was het weer zoals vroeger, ze zocht mij de hele tijd op ipv de rest, en het was heel gezellig. In de bus terug sloot ze zich zelf een beetje buiten en we snapten het niet zo goed, ik had meteen het gevoel dat er wat was, al kon ik niet bedenken wat. Eenmaal in Nederland hebben we normaal afscheid genomen en hebben we nog normaal in onze groeps app gepraat, maar niet privé ofzo. Het viel ons op dat ze de hele vakantie niks had gefacebookt of op instagram had gezet, nergens stond een foto of had ze onze namen neergezet. Dat is raar voor haar, want zij zet altijd alles er op, maar prima, moet ze zelf weten.

Vorige week zaterdag appte ze me ineens privé dat ze helemaal klaar met me was en met onze vriendschap en dat het toch altijd op gezeik neer kwam en dat ze helemaal geen contact meer met me hoefde. Ik heb nog geantwoord dat ik niet snapte waar ze het over had ineens, en dat het van mij echt niet op deze manier had gehoeven. Ze zei: Boeit me geen fucckkkkkk! En blokkeerde me. Ze heeft me toen weer van alles verwijderd en is toen ook uit ons groepsgesprek gegaan. Nu is ze echt weg. Die nacht zag ik haar opstap, mijn beste vriendin is toen even op haar geflipt en toen ik haar weg wilde trekken gaf I. mij een klap in mijn gezicht. Ik heb haar alleen maar geshockeerd aangekeken en was helemaal overstuur. Zij is huilend weg gelopen.

De rest van ons groepje is ook helemaal klaar met haar en is haar liever kwijt dan rijk, en ik doe alsof het mij ook allemaal niks meer kan schelen. Dit is niet waar, hoe ze nu is hoef ik haar inderdaad niet meer te spreken, maar ik kom de hele tijd dingen tegen die me aan haar of dingen die ik met haar deed doen denken, dan doet het zoveel pijn. Ik mis onze spontane acties, ik mis haar, maar ik mis ook haar huis, haar ouders, haar broertje en haar kat. Het steekt gewoon de hele tijd. Gister ging ze opeens lief appen naar mijn beste vriendin, die ook in onze groep hoort. Dat ze maar snel weer moesten afspreken enzo. Mijn vriendin wil dit niet, maar doet wel gewoon normaal tegen haar. Dit steekt óók, ookal weet ik dat ik niet anders mag verwachten. Ik wil niet dat de rest van mijn vriendinnen nog wel met haar omgaan, ik word daar echt intens verdrietig van, waarom weet ik niet precies. Ik merk dat ik me vanaf toen ook afzijdig heb gedragen, en wil dit helemaal niet, ik wil mjn vriendinnen niet van me af duwen, maar merk dat ik dit wel doe.

Dit was het eigenlijk. Aangezien ik een halfuur getypt heb denk ik dat dit te lang is en dat niemand dit leest, maar dit lucht eigenlijk al enorm op :’).

Ik heb het helemaal gelezen. Vraag je nu hoe je hiermee moet omgaan en tips of wou je dit gewoon even kwijt?

En ik vind ‘L.’ echt als een bitch overkomen, sorry. Ze maakt ruzie met je, laat je vallen als een steen, doet poeslief zodat ze mee naar Spanje kan en laat je daarna terug vallen. Daarna geeft ze je nog een klap in je gezicht? Stop met je te verontschuldigen en zoek geen contact meer met dat meisje, want ze wil overduidelijk geen vrienden met je zijn, hoe hard dit ook mag aankomen. Stop je tijd in mensen die om je geven, niet om iemand die jou zo behandelt.

@Leau dankjewel! Ja ik weet het eigenlijk niet. Ik voel me er niet goed bij en wil het eigenlijk uitpraten, maar hier krijg ik niet de kans voor, en weet ook niet of dat wel verstandig is, aangezien ik weet dat ze op het moment inderdaad gewoon een bitch is. Maar ik mis wel echt mijn maatje, degene met wie ik heel veel leuke dingen deed en met wie ik heel hard kon lachen maar ook mijn hart bij kon uitstorten. Ik weet niet zo goed of die nog wel bestaat eigenlijk. Maar hóe kan het dat iemand zo gevoelloos mensen uit haar leven kan zetten? Alsof ze niet hebben bestaan?

Ze heeft trouwens al onze berichten over spanje waarin zij getagt is verwijderd. De tijd dat wij op vakantie zitten is een gat op haar timeline, alsof het niet gebeurd is…

^Ik zou haar echt geen aandacht meer geven. Ik weet dat je die tijd misschien terug wilt waarin jullie beste vriendinnen zijn, maar als je haar opnieuw in je leven opneemt, heb je eigenlijk de ‘bitch’ die jou liet vallen, die jou sloeg, die niet om je vraagt,…

Ik weet echt dat het moeilijk is, maar focus je op je andere vriendinnen. Geef haar geen aandacht meer. Uiteindelijk zal zij jou beginnen missen, maar dan zal jij inzien hoe zij echt was en zal je er niet meer zo mee in zitten.

Heb het helemaal gelezen en ik ken je al van eerdere topics.

Wat ik me afvraag; het lijkt heel erg alsof jij heel erg zwaar op haar hebt geleund… Heeft zij ook de kans gehad om steun bij jou te zoeken? Het voelt voor mij alsof ze het als eenrichtingsverkeer zag en daar gewoon klaar mee was.

@Leau, dankjewel voor je reacties! Ik weet dat je gelijk hebt en ga dit inderdaad proberen te doen… Ik hoop dat ik me er over heen kan zetten als mijn andere vriendinnen wel normaal contact met haar hebben…

Nee ik denk niet dat dit het geval was. Als zij iets had, troubles met een jongen of thuis, appte ze mij als eerst, altijd. En juist omdat ik degene was die haar daarna dagelijks appte of t wel goed met haar ging, of ze wel een beetje geslapen had, of ik naar haar toe moest komen, etc, miste ik het zo dat toen het even niet goed met míj ging, zij de laatste was die dit deed. Terwijl ik het juist van haar had verwacht.

Geen probleem! Heb het ook meegemaakt, en in het begin is het idd kut, maar als je je omringd met mensen die écht om je geven voel je je heel snel beter. Succes alvast, en dat je vriendinnen nog wel contact hebben met dat meisje maakt niets uit. Ze gaan heus geen partij kiezen. Veel succes iig :slight_smile:

^Gelukkig is dat wel echt zo, heb ik genoeg vriendinnen die me laten zien hoe het moet haha. Maar misschien wil ik juist wel dat ze partij kiezen… Voor mij. Maar dat had ik ook niet gedaan. Pff ik voel me zo egoïstisch :’)

Ik zou heel uitgebreid kunnen reageren over deze situatie, maar ik ga alleen dit zeggen: iemand die jou fysiek pijn doet, zou je sowieso uit je leven moeten bannen. Dat gaat te ver.

^Is niet egoïstisch, dat is normaal. Althans, ik had dat ook :’) Maar zolang het goede vriendinnen zijn waarop je kan steunen hoef je je geen zorgen te maken, ze gaan jou niet laten vallen als ze zien hoe lastig dat ander meisje doet.
Komt wel goed, maak gewoon nu veel plezier en zit er niet teveel mee in (makkelijker gezegd dan gedaan).

@Bettiepage Ja, dit was voor mij ook wel de druppel. Ze heeft hier ook geen sorry of iets voor gezegd en ging alleen maar zielig huilen bij haar andere vrienden zodat zij weer als het slachtoffer wordt gezien. Ik heb haar alleen maar verbijsterd aangestaard, achteraf bedacht ik pas alle goede opmerkingen die ik had moeten maken :’)

@Leau haha gelukkig! Nee ze zouden mij nooit laten vallen voor haar, godzijdank. Ik denk dat het wel goed komt. Ontzettend bedankt voor je reacties :slightly_smiling_face: