ongelukkig

Ik voel me zo ongelukkig. Eigenlijk al een paar jaar.
Ik doe nu voor de derde keer een opleiding, en loop nu stage. Ik vind de school niet leuk zelfs mijn mentor schreeuwt tegen me en negeert mijn problemen die ik hem vertel, en de stageplek ook niet. Thuis heb ik het niet leuk, en mijn gezondheid is ook niet goed.

Als ik 1 dag ziek ben belt mijn mentor al naar mijn ouders om te zeggen dat ik heel vaak ziek ben blablabla. Maar dat valt allemaal reuze mee. En ik ben 18 dus het zou niet eens mogen. Ik heb op school vertelt dat ik vaak ziek ben en waarom en dat ik het thuis slecht heb en als ze steeds om niks bellen het allemaal erger wordt, maar iedereen negeert me.
De vorige keer ben ik twee dagen niet thuis geweest, en toen ik thuis kwam lagen al mn spullen door mn hele kamer heen en al mn kleren in vuilniszakken. Daarna begonnen ze nog te slaan.
En dan moet ik de volgende dag weer vrolijk op school zitten.
Ik vind mijn stage ook niet leuk, het is te simpel en ik wil dit werk later niet doen. Ik wil niet negen uur per dag aan een bureau zitten. Ik vind het verschrikkelijk.
En als dan alles in mn hoofd soms even goed zit, ben ik weer heel erg ziek. Ik heb last van van alles maar aan niks kunnen ze echt wat doen. Maar alles bij elkaar zorgt er wel voor dat ik een paar keer per maand gewoon echt ziek ben.

Ik wil gewoon weg van hier, ergens opnieuw beginnen. Geen school, stage, mensen die zeggen wat ik moet doen. Ik wil niet allemaal opleidingen doen die ik niet leuk vind om werk te krijgen dat ik niet leuk vind zodat ik word zoals het moet. Ik wil gewoon leven zoals ik dat wil. Wat moet ik doen?:frowning_face:

Als het thuis echt heel erg is zou ik zeggen zoek een baantje ga op kamers en zoek een studie die je wel leuk vindt. Beetje de controle over je leven terug krijgen en zelfstandig worden en dingen doen die je leuk vindt. Je bent er oud genoeg voor.

En als ik nou geen werk kan vinden?.. Ik zoek al sinds augustus

Als 18-jarige kun je ongetwijfeld best werk vinden, je moet alleen niet kieskeurig zijn. Supermarkten smeken om werknemers tot de 20 jaar, dus je zou daar ook terecht kunnen. Ik wil hier niet bettuttelend over doen, maar als 18-jarige vrouw zou zie ik zoveel advertenties maar ik denk dat de meeste mensen zich daar gewoon te goed voor voelen.

Ik denk dat als het thuis niet goed gaat het inderdaad een optie is om uit het huis te gaan. Zit die studie je ECHT niet goed? Stop dan, neem desnoods een tussenjaar en ga werken, nadenken en je klaarmaken om het huis uit te gaan en neem die stap en begin opnieuw. Dat kan best, je moet het alleen doen. Als 18-jarige heb je genoeg middelen om dit te doen.

Ja, voor normale bijbaantjes willen ze mensen van 16, en voor mijn leeftijd bijna alleen full time maar dat kan ik niet door school em stage… :frowning_face:

Uitzendbureau … ? Kan je zelf beslissen wanneer je gaat werken.

En dat wil je dus wel?

Ehm, er zijn duizenden studenten met een bijbaantje? En no way alle studenten zijn 16.

ik woon niet in een studentenstad. Ik woon in een klein stadje waar niet heel veel keus is…

Okay, er zijn twee mogelijk heden. De tweede is heel hard, en ik denk dat de eerste klopt.

  1. Iedereen heeft wel eens een tijd dat hij/zij zijn leven niet meer ziet zitten. Maar dat betekent niet dat je niet moet doorzetten. JIJ moet nog gaan stralen, echt waar. En over dat werk, je vindt vast wel iets dat bij je past.

  2. Je hebt medelijden met jezelf. Je wil waarschijnlijk werk dat goed betaald, niet veel moeite kost en leuk is. Maar wees blij DAT je werk hebt. Er zijn genoeg mensen die geen werk hebben. Dat je denkt dat niemand om je problemen geeft KAN komen omdat je misschien er overdreven zielig over doet.

Zoals ik al heb getypt. Ik weet bijna zeker dat het om de eerste reden gaat, maar sommige drama queens willen gewoon aandacht en die moet je ook dan de waarheid zeggen :slightly_smiling_face:

Maar dat ben jij dus niet :slightly_smiling_face:

Vreselijk wat je doormaakt zeg! Heftig!
Neem goed de tijd voor je zelf om te denken wat jij nou wilt, doe leuke dingen met vriendinnen. Stop met je stage of school als je er echt ongelukkig van word. jij bent immers 18 en dus voor de wet volwassen. Jij bent degene die je leven en gevoelens hebt en niet die anderen, houden ze geen rekening met jou’n gevoelens, dan hoef je je ook geen zorgen te maken over hen ookal is dat wel lastig. Je moet jezelf gelukkig maken!

Sterkte ermee!

Ik geloof ook niet dat ze zich aanstelt, mensen kunnen je heel ver laten gaan met hun meningen en je dingen laten doen waar je ongelukkig van word.