Ongelukkig door werk, studie, vriendloosheid etc.

Sorry, maar ik moet even mijn ei kwijt.
De laatste paar maanden heb ik nauwelijks tijd voor mezelf gehad, ik ben continu aan het werk. Ik zit in het laatste jaar van mijn studie, en moet daarnaast het hele jaar stagelopen. Ik werk me alle avonden en weekenden de pleuris om mijn studie en kamer en eten te kunnen betalen.

Buiten m’n colleges werk ik me ook de pleuris om alle deadlines en tentamens te halen. Regelmatig moet ik daarvoor een nacht of halve nacht doorhalen, dus m’n gezondheid is soms ook muah. Hoewel dit nog wel lukt, gaat het heel slecht op mijn huidige stage, omdat ik er sowieso moeite mee heb, maar geen tijd heb om er mijn uiterste best voor te doen. Daar stel ik mijn ouders weer mee teleur, omdat zij altijd financieel hebben bijgedragen zodat ik een goede diploma kan halen. Met mijn studie is het lastig een baan te vinden dus dan móet je wel uitblinken op stage, maar dat doe ik absoluut niet.

Misschien vind ik het nog wel erger dat ik geen sociaal leven heb naast al dat werken (niet dat ik daar tijd voor heb, maar dat zou het wel draaglijker maken). Ik ben mijn vrienden een paar jaar geleden in 1x kwijtgeraakt, toen ze plotseling besloten dat ze me er niet meer bij wilden hebben. Sindsdien heb ik nog wel nieuwe, aardige mensen ontmoet, maar zij begrijpen niet dat ik op zoek ben naar nieuwe vrienden, omdat ze zelf al heel veel vrienden hebben en daardoor nauwelijks tijd hebben om af te spreken. Dus ik heb er nooit contacten aan overgehouden met wie ik vaker dan 3 keer per jaar afspreek.

Ik zie m’n vriend de afgelopen maanden ook nauwelijks en word vet ongelukkig van zo’n leven. Ik zie ook wel dat ik werk voor een doel: een goede baan, maar ik heb geen tijd om de stappen daarnaartoe goed af te ronden (stage etc.), en vind er geen reet aan zonder leuke dingen in het weekend en 's avonds. Ik vrees dat dit ook is hoe m’n werkende leven er volgend jaar uit gaat zien. Maar ik wil nog zoveel, reizen enzo, alleen heb ik niemand om dit mee te kunnen doen. Ik heb geen tijd om te sporten of met andere hobby’s bezig te zijn en zo nieuwe mensen te leren kennen.

M’n studiegenoten werken maar heel weinig dus hebben hier eigenlijk geen last van. En ik weet eigenlijk echt geen oplossing. Het enige wat ik zou kunnen bedenken is uitlopen met m’n studie, maar dat is geen optie: mijn ouders springen nu al bij zodat ik rond kan komen, en ze kunnen het echt niet nog een half jaar doen i.v.m. geldnood. Sorry voor mijn lange betoog. Heeft iemand tips?

-

Iemand? :flushed:

Leen je al bij? Zo nee, dan denk ik dat dat een goede optie voor je zou kunnen zijn, dan heb je iets meer lucht.

Dank je voor je reactie!
Ik heb het hier al heel vaak met m’n ouders over gehad, maar ze verbieden het me letterlijk om te lenen.
M’n vader heeft vroeger veel schulden gehad en dat ligt nogal gevoelig. Tot vorig jaar hebben ze mijn volledige collegegeld betaald, nu doen ze nog steeds een bijdrage. En dat doen ze zodat ik niet hoef te lenen. Als ik het er met ze over heb vinden ze het belachelijk ondankbaar dat ik wil lenen en krijgen we ruzie. Ze zouden ook sowieso die bijdrage niet meer doen als ik daaraan begin. Ze vinden het vooral heel normaal om zoveel te moeten werken als je studeert, daar moet ik maar aan wennen zeggen ze, omdat zij ook altijd hebben gewerkt. Ze vinden sowieso al onzin dat ik wil lenen om iets van vrije tijd te hebben, en als ik dan 1 avond per week niks doe is het gelijk van ‘Moet je niet aan je stage zitten?’.

Tot ik volledig financieel zelfstandig ben vind ik eerlijk gezegd dat zij daar ook wel iets over te zeggen hebben (over dat lenen).

School gaat echter wel voor werken, dus misschien helpt het als je laat weten dat school onder werk lijdt. Je kan ook tijdens je stage ervoor kiezen geen/minder vakken erbij te doen. Dan loop je studie vertraging op, maar dat is niet zo erg.

pff ik heb wel een beetje hetzelfde als jij.
Maar ik word er niet ongelukkig van.
Ik volg een opleiding, loop 2 dagen stage, (na januari 3) en werk 4 avonden in de week. Woon ook op mijzelf en moet alle vaste laste zelf betalen, dus hard werken.
Het is lastig om je tijd in te delen, en ik had hier in het begin ook veel last mee.

Bij mij staat mijn opleiding op nummer 1!
Dat is dus ook stage. Ik wil daar goed presteren en goede cijfers halen, zodat ik daar kan blijven, en zonder problemen over te gaan. Ik probeer alle tentamens goed te leren, zodat ik bijna nooit in een herkansing terecht kom. Herkansing geeft meer sterss, en heb je weer tijd nodig om te leren en moet je weer tijd vrij maken.

Ook ga ik vaak een uur eerder naar stage, zodat ik daar schoolopdrachten kan maken. Of blijf ik op school een uurtje langer om daar te werken aan opdrachten.
Verder hou ik mijn agenda echt goed bij.

Ik plan wanneer ik ga leren, ik plan wanneer ik iets kan doen. Het klinkt verschrikkelijk. Maar mij geeft het veel overzicht en rust.

Mijn sociale leven is in het weekend. Punt uit. Kan der niks aan doen. Maar mijn vriendinnen en vrienden weten dit en steunen mij daar in.

Misschien heb je der wat aan, misschien helemaal niks

Succes!

Dankjewel voor jullie tips!!
‘School gaat voor werk’ geldt voor mij al heel lang niet meer, omdat je toch geld moet hebben om te kunnen studeren. Ik vind het enerzijds wel vreemd dat ik daarom niet iets bij mag lenen, anderzijds vind ik het ook logisch dat je niet een heel studiejaar kan betalen van geld dat je niet hebt (een lening).

@ilene: Ik herken je planning idd! Maar door het zo strak te plannen heb ik ook geen tijd over om alles even te laten bezinken. Mijn stage is 90% denkwerk en ik heb gewoon die rust niet om hier over na te kunnen denken. Heb jij dat niet? Het is gewoon best kut allemaal, ik ga me ook nog slechter voelen doordat ik niet genoeg tijd heb voor stage en dan ben ik helemaal niet meer productief daar. En raakt jouw hoofd ook niet gewoon vol met alles waardoor je minder presteert?

Studie, stage en werk is voor mij alledrie gewoon uiterst belangrijk, maar ik kan niet aan alledrie genoeg tijd besteden. Maar zonder dat sociale leven kom ik helemaal in een dip.

Aan de ene kant snap ik je ouders heel goed, maar ik zou bij je ouders aangeven dat jij het niet meer trekt zo en dat je meer vrije tijd nodig hebt om over te gaan en je stage te halen.
Hopelijk snappen ze dan dat minder werken niet gelijk staat aan niets uitvoeren, maar aan beter focussen op je studie en dus uiteindelijk op een goede baan.
(En - heel slecht misschien - je zit op kamers toch, dus zij kunnen toch niet controleren of jij elke avond wel aan je studie zit?)

Dankjewel! Je hebt ook wel een punt vind ik, maar ik denk niet dat ik ze omgepraat krijg. Ik ga wel proberen of ik op m’n werk iets beter ingedeeld kan worden zodat ik in totaal minder tijd kwijt ben.

Doordeweeks (op m’n kamer) zit ik wel elke avond aan m’n studie, maar die ene avond dat ik soms minder doe is als ik bij m’n ouders ben in in het weekend. Dan kijk ik een beetje tv met hun en m’n vriend en praten we bij. M’n vriend woont heel dicht bij m’n ouders dus die kan ik doordeweeks niet zien.

Ja, in het begin wel. Toen werd mijn hoofd helemaal gek en was ik elke avond helemaal uitgeput, en sliep ik het hele weekend als ik vrij was. Maar ik houd dit nu al zohn 1half jaar vol. En het wend echt.
Mijn stage is geestelijk heel zwaar. Ik loop stage op een dagbesteding voor mensen met een verstandelijke beperking, autisme ect… Dus ik mag sowieso niet aan mijn cliënten laten merken als er iets met mij is. Want ik moet een betrouwbare factor voor hun zijn en blijven.

Maar ik heb dit ook allemaal met mijn stagebegeleidster besproken. En heeft er veel begrip en respect voor dat ik nog werk na stage, en mag ook vaak 2 a 3 uurtjes eerder weg van haar. Misschien een tip voor je? Om het op je stage uit te leggen?
Elk bedrijf is natuurlijk anders. En welk werkgebied, ik heb mazzel dat ik in een erg sociaal werk gebied stage loop, en ik heel erg op mijn plek ben op stage.

Mijn slb-er weet het ook bij mij. Dat ik soms een les oversla omdat ik ga werken. Geen punt. Haal ik die vakken in op een ander tijdstip. Ik heb het gewoon aan iedereen verteld en zo open en eerlijk als ik kan er over geweest.

Oja dat is wel een goed idee, kan je ook nog wat tijd schelen :slightly_smiling_face:
Ohzo. Misschien kun je een weekend niet naar huis gaan (omdat je te druk bent) en dat je vriend dan naar jouw kamer komt?

Mijn punt is dat je op een of andere manier aan je ouders duidelijk moet maken dat je nu echt op je max zit en meer vrije tijd nodig hebt om je studie te kunnen halen. Maar ook geld.

Sterkte! :sob::muscle:

Sterkte, lijkt me echt een rotsituatie! Misschien dat je je ouders toch echt moet uitleggen dat je niet zou willen bijlenen om meer ‘vrije tijd’ te hebben, maar omdat je nu gewoon echt niet genoeg tijd hebt voor je studie. En als je je studie niet haalt gaat het uiteindelijk nog meer kosten door uitloop bijvoorbeeld. Ik zou zoiets zeggen, het niet brengen dat je meer ‘lucht’ nodig hebt maar gewoon het echt niet redt met je studie zo. Al is een beetje ‘lucht’ hebben natuurlijk wel écht belangrijk, en het is jammer als je ouders dat onderschatten… Hoewel ik het vanuit hen ook wel begrijp als het met schulden enzo wel gevoelig ligt. Veel succes in ieder geval!