Onduidelijke gozer

Heeyy meiden,

Ik heb een tijdje terug een jongen leren kennen via via. Het klikte meteen super goed en we werden best snel close. We dachten over heel veel dingen het zelfde en dat was heel fijn. Uiteindelijk zoende we en hadden we het erover dat we allebei geen relatie willen. We wilden gewoon een leuke tijd hebben zonder al de drama (friends with benefits dus). Nou dat lukte dus niet echt. We zijn nu zo een 2,5 maand echt heel close, en hebben al best vaak drama gehad. Ben hem ook al 3 keer bijna kwijt geraakt en dit deed heel veel pijn. De laatste keer was vorige week. Hij wilde ermee stoppen omdat het niet meer het zelfde voelden. Dit snapte ik wel want aan het begin hadden we altijd super veel lol samen maar dat is de laatste tijd niet meer zo. Het is veel te serieus geworden in een korte tijd en ik denk dat dit dus voor al de drama zorgt. Het gene waar ik nu mee zit is dat hij elke keer weer wat anders zegt. Die laatste keer dat ik hem bijna kwijt was hebben we een heel goed gesprek gehad. Hij vertelde dat hij van me hield en me eigenlijk niet kwijt wilde maar dit het beste vond, hij begon zelfs te huilen. Uiteindelijk zoende we weer en zei ik dat ik verliefd ben en hij zei dat hij dit ook is. De reden dat hij geen relatie wil is omdat hij gewoon vrij wil zijn en wil genieten, wat natuurlijk te begrijpen is. We zijn allebei nog jong dus weten dat de kans dat we voor altijd samen blijven toch super klein is. Nu had ik laatst een heel gesprek met hem over het feit dat ik beter niet moet hopen op een relatie omdat hij niet denkt dat dit gaat gebeuren want voorlopig wil hij dat niet. Alleen heeft hij diezelfde dag tegen een vriendin vertelt dat hij misschien wel van plan is een relatie te nemen. Ik weet dus niet zo goed wat ik moet denken. Het is ook dat hij het ene moment super lief en klef wil doen en het andere moment doet hij weer super afstandelijk. Ik weet dat hij echt van me houd en me echt niet wil kwetsen want dat merk ik gewoon aan hem. Alleen word ik echt gek van zijn mood swings😓. Wat zouden jullie hieraan doen? Mijn vriendinnen zeggen dat ik hiermee moet stoppen en hem moet loslaten. Dit gaat alleen super moeilijk omdat we ik hele korte tijd al veel hebben meegemaakt en ook al seks hebben gehad.

Update: we hadden een heel gesprek over relaties. En hij heeft dus toegegeven dat hij er wel voor open staan, alleen niet met mij. Hij heeft gezegd dat hij me echt leuk vind maar ik ben toch niet helemaal wat hij zoekt. Hij weet dat ik in t verleden best veel heb meegemaakt met jongens omdat ik best naïef en makkelijk te manipuleren was. Dit kwam allemaal omdat ik echt heel onzeker was, dit is niet meer zo. Door mijn verleden kan hij geen relatie met me nemen want hij denkt dat het hem te veel pijn zou doen en wil het risico niet nemen.

Ik zou het advies van je vriendinnen volgen.

Iemand die dan weer lief doet, en daarna weer afstandelijk… Iemand die jou gewoon alleen nodig heeft als het hem uit komt.

Ik zou ook het advies van je vriendinnen volgen. Het werkt niet meer tussen jullie en jij wordt duidelijk ongelukkig van zijn buien. Hij wil geen relatie met jou omdat hij bang is dat het hem pijn doet (?), wat ik niet helemaal begrijp. En FWB werkt ook niet. Ik zou zeggen, kies voor jezelf en stop ermee. Je bent veel meer waard :slightly_smiling_face:

Nou dan is het toch klaar nu? Zou hem nu ook links laten liggen.

Ik denk dat jullie gelijk hebben maar het is heel moeilijk. Er zijn meer leuke momenten en dat zorgt ervoor dat ik hem gewoon niet kwijt wil. Hij voelt zich ook altijd heel schuldig als hij kut heeft gedaan. Vandaag was hij ook weet zo lief tegen me😓. Ik ben gewoon bang dat ik de verkeerde keus maak als ik hem laat gaan.

Maar iemand die het ene moment lief doet, en het andere moment super kut… Sorry, maar die gebruikt je gewoon. Heb wat eigenwaarde…

En ik weet niet, maar ik zou daar niet tegen kunnen omdat je dan niet weet waar je aan toe bent.

Maar je hebt helemaal geen keuze te maken, die heeft hij namelijk al gemaakt en daar kun je niets meer tegen doen. Of je gaat jezelf lopen kwellen door contact met hem te houden, verliefd op hem te blijven en kapot te gaan als hij een vriendin krijgt, of je houdt de eer aan jezelf, komt over hem heen en komt zelf een ander leuk persoon tegen (of niet en hebt daar vrede mee). Het is jammer dat hij jou niet als relatiemateriaal ziet, maar dat moet je ook respecteren en het niet blijven pushen, daar wordt niemand beter van. Laat hem los.

Ik denk inderdaad dat jullie gelijk hebben…

Wat een lul dat hij zeikt over je verleden, ik vind dat als je ervan geleerd hebt en verder gaat met je leven, dat het een non-issue is. Lijkt alsof hij een reden zoekt voor zichzelf om niet voor je te gaan. Maar, dat is mijn visie.

Verder gaan, afstand nemen en alles wat je met hem hebt afkappen. Als je geen afstand neemt, dan val je terug in hetzelfde patroon en kan het niet slijten. Of hij gaat voor je, of niet. Het is voor hem een egoboost als je hem die aandacht blijft geven. Natuurlijk hebben jullie vast leuke tijden gehad, maar je moet nu verder gaan.

Ik weet ook wel dat hij bang is om ervoor te gaan en denk dat hij daarom smoesjes zoekt. Hij heeft vandaag tegen me gezegd dat hij de komende tijd even wil aankijken en het dan misschien alsnog wil proberen. Hij is nu gewoon te bang dat stel we zouden een relatie hebben dat ik me dan nog steeds makkelijk zou laten manipuleren door andere maar hij moet inzien dat dit echt niet het geval is.

Tja, ik vind eigenlijk dat je alsnog afstand moet nemen. Hij heeft genoeg tijd en kansen gehad en je raakt alleen maar meer gekwetst als hij na een tijdje alsnog zegt: Nope, sorry, wordt hem niet.

Lijkt mij weer een trucje om je aan het lijntje te houden. Hij verzint ook steeds redenen en schuift het op jou.

Hij wil gewoon vrij zijn. Ga niet op een jongen wachten die zo enorm twijfelt. Of hij gaat 100% voor je of niet. Niet een beetje, niet 50-50, gewoon 100% en niet minder.

Ik denk dat ik hem inderdaad moet gaan loslaten. Dit is wel erg moeilijk want als ik geen toenadering zoekt doet hij dit wel…

Blokkeren. Klaar. Afsluiten, verder met je leven. Niet denken: “Oh we kunnen vrienden zijn, ik ga hem niet blokkeren,” want dat werkt niet.

Als je nu niet doorzet, kan hij continu aandacht bij je blijven zoeken. De enige manier om patronen te doorbreken, is deze te erkennen en aan te pakken. Als je blijft praten met hem, dan kan je die gevoelens niet afbouwen.

Daar heb je gelijk in alleen zal blokkeren niet heel veel nut hebben. We zitten in dezelfde vriendengroep dus zijn op school sowieso altijd samen. Ook spreken we best vaak met de groep af.

Waarom zou het geen zin hebben? Je blijft elkaar zien via vrienden en school, maar hij kan je in ieder geval niet één op één nog aanspreken over relatie/geen relatie/afspreken/niet afspreken. Je kan aangeven dat je liever geen één op één contact meer wilt, omdat je het lastig vindt met je gevoelens.

Je moet het wel echt willen, anders heeft het geen zin; dan blijf je vasthouden aan iets wat er niet is.

Het is gewoon dat ik t super moeilijk vind want ik wil hem niet kwijt ookal weet ik dat dit t beste is.

Het is ook moeilijk, dat begrijp ik, maar wat jullie nu hebben, is niet goed voor je.
Hoe langer je het toelaat, hoe erger het wordt.

Dus sta sterk, concludeer dat je hier te boven kan staan en geef jezelf de tijd om bij te komen. Ga geen redenen meer verzinnen om contact te blijven houden één op één; je hebt hem duidelijk gemaakt wat je wilt en hoe je erbij voelt en hij heeft zijn kans niet benut. Of hij gaat 100% voor je of niet, maar niet genoegen nemen met minder.

Je kan aan het einde van de rit zonder hem, want dit is géén verrijking van je leven.

Je hebt helemaal gelijk. Ik wil t echt proberen maar ben bang dat t me niet gaat lukken. Ik ben bang dat als ik t contact verbreek ik vanzelf weer een op een contact ga zoeken omdat ik weet dat ik t ga missen. Hoop dat ik sterk genoeg kan zijn en hem echt los kan laten.

Je gaat een tijd door een dieper dal dan waar je je nu in bevindt, maar als je dat eenmaal doorstaat, vind je vanzelf de kracht op eruit te klimmen en voel je je sterker dan voorheen.

Het moeilijke is dat je jezelf afhankelijk hebt gesteld (zonder hem kan ik niet verder); je zal je daardoor echt rotter voelen zonder hem dan met hem, maar dat is maar tijdelijk. Dat kan maanden duren, een jaar, misschien zelfs langer. Dat is iets waar je doorheen moet bijten. Als je dat niet doet, kan hij met je gevoelens blijven sollen en word je alleen maar onzekerder, meer gefrustreerd en teleurgesteld. Je hebt al genoeg drama en verdriet gehad in zo’n korte tijd.

Maar hoe meer je blijft geloven dat je hem nodig hebt, hoe afhankelijker je wordt. Hoe meer je blijft vastklampen aan hem, hoe onzekerder je wordt en hoe lager je jezelf inschat. Je hebt hem niet nodig, je hebt alleen jezelf nodig, want jij bent de enige die voor jezelf kan zorgen.

Oude ziel hier: het leven is al zo kort, je verdient het om gelukkig te zijn.