Onbespreekbare irritaties

Lieve mensen,

Ik typ dit bericht met flink wat frustratie, want ik weet niet wat ik moet. Ik ben nu bijna twee jaar samen met mijn vriend en over het algemeen gaat dat goed, behalve de afgelopen tijd. Ik merk dat ik me de laatste tijd ongelofelijk irriteer aan zijn slonzigheid, die in de afgelopen 1,5 jaar nog niet-bestaand was. Om maar even een paar voorbeelden te noemen; als ik vroeger eerder weg moest van huis en hij nog langer in mijn huis bleef ruimde hij gewoon even zijn afwas op (in de vaatwasser of afspoelen), liet mijn kamer gewoon netjes achter en nam zijn vieze was weer mee. De laatste tijd doet hij dit niet meer. Ik heb ontelbare keren aan hem moeten vragen om alsjeblieft zijn afwas eventjes af te spoelen, aangezien ik het anders nauwelijks afgewassen krijg(aangekoekt etc). Ook laat hij zijn stinksokken door het hele huis slingeren en verwacht dat ik ze wel eventjes opruim. Mijn kamer is de laatste tijd ook continue een zooi als ik moe thuis kom van werk, omdat hij het teveel moeite vond die even netjes achter te laten.

Ik verwacht natuurlijk niet van hem dat alles spik en span is en mijn kamer zo schoon is als een hotelkamer, maar gewoon niet al zijn kleding op de grond, kopjes of schaaltjes in mijn kamer of de woonkamer verspreid en her en der stinksokken te vinden. Het probleem is alleen dat ik er geen gesprek over kan beginnen met hem. Ik heb eerst een aantal keer gevraagd of hij deze dingen kon doen, maar toen dat niet werkte probeerde ik er een serieus gesprek over te voeren. Ik heb hem netjes gevraagd die dingen te doen met argumenten, maar het enige was ik terugkreeg is ‘dat ik niet zo moet zeiken’, ‘ik zeur ook niet tegen jou als je ooit iets niet opruimt’ en ‘je bent niet mijn moeder’. Ik weet dat hij last heeft van een winterdip en zichzelf dan verwaarloost, daar hou ik ook rekening mee, maar onderhand komt het me echt de strot uit.

Wat denken jullie dat ik het beste kan doen? Alvast heel erg bedankt voor de tips!

Toch nogmaals praten, dat het je heel erg dwarszit en je niet het idee hebt dat je hem serieus neemt. Daarnaast is het jou kamer, en moet hij blij zijn dat hij daar gebruik van kan maken/er kan zijn als jij weg bent. Dat je het prima vindt dat hij er is, maar dat je dan wel verwacht dat hij een beetje z’n best doet om het netjes te houden, omdat je gewoonweg geen zin en geen puf hebt om zijn zooi nog op te ruimen.
Nee, je bent zn moeder niet, hij kan het zelf doen. En als hij dat niet doet dan gaat hij maar bij zijn moeder troep maken. Wat een stomme opmerking, als hij niet een beetje zn best doet zou ik hem gewoon zeggen dat hij dan maar niet meer zoveel gebruik moet maken van je kamer. Kleine moeite om het een beetje netjes te houden.

Ik kan me hier wel in verplaatsen, alleen ben ik zelf een beetje slonzig en heeft mijn vriend last van smetvrees :cold_sweat:

Ik probeer hier altijd wel rekening mee te houden als ik bij hem op zijn kamer ben en probeer dan altijd mijn spullen op te ruimen en mijn vaat af te wassen inderdaad. Ik snap nu wel heel goed dat als je van een lange dag werken thuiskomt en je ziet dat je vriend een troep heeft gemaakt van je kamer dat dat je heel erg kan irriteren. Het is JOUW kamer, en als hij het niet schoon kan houden als hij er gebruik van wilt maken moet die misschien maar iets minder vaak langskomen :wave:

Nee maar om even serieus advies te geven; ik zou nog eens een heel serieus en diep gesprek erover voeren als ik jou was, en echt duidelijk proberen te maken dat die irritaties echt te erg worden en dat het zoals ik al zei, JOUW kamer is. Hij hoort dat te respecteren, en het dus gewoon schoon achter te laten.

Hartstikke bedankt voor de tips! We hebben het er goed over gehad en hij zag gelukkig ook in dat ik een punt had en hij zich redelijk kinderachtig had opgesteld. Hij heeft beloofd er op te letten, dus ik heb goede hoop! :slightly_smiling_face:

‘je bent m’n moeder niet’

‘Nee, ik ben je vriendin en ik verwacht nog altijd een respectvolle vriend.’

Je moet gewoon blijven praten en uitleggen. Als hij de bal terugkaatst met ‘ik zeur toch ook niet als je iets niet opruimt.’
‘Als het je dwarszit, moet je erover praten. Wat ik nu doe met jou’
Ik vind het echt wel vervelend om iemand zo slordig te zien en het achter te laten voor de volgende persoon.

Ik heb dan echt de neiging om alles op een stapel te zetten met een lief hartje op een post it note met er onder: ‘INderdaad, ik ben je moeder niet, ik ruim niet op achter je rug.’
^net gelezen dat je erover hebt gepraat en YAy! :slight_smile:

Ahh fijn!