Onbegrepen en niet gewaardeerd.

Hallo lieve dames,

aller eerst denk ik dat dit een lang verhaal wordt, dus erg bedankt als je het wil lezen en antwoorden!

Ik heb eigenlijk een heel mooi leven! En ik heb lieve vriendinnen en alles. Maar op school (ik zit in 3 havo) kan ik het met niemand 100 % vinden. Ik heb het dan over mijn vriendinnen, helaas. Ik heb het altijd wel naar mijn zin en er zijn heel veel leuke kanten aan hun. Ik kan met ze lachen, ze helpen me vaak in situaties… Maar ik heb sinds een tijdje dat ik me ‘onbegrepen’ voel. We moeten ook onze profielkeuze maken, en zij kiezen allemaal het zelfde profiel en ik kies iets totaal anders. Ik weet dat dit niet meteen betekend dat je niet of wel bij elkaar in de klas komt. Maar alsnog merk ik de laatste tijd dat zij met z’n 3’tjes, de drie meiden waar ik het meest mee omga ik noem ze wel even S L en T, steeds vaker met elkaar leuke dingen doen en dan mij niet mee vragen etc. Het is ook niet zo dat ze mij per se moet mee vragen, haha! Het is alleen dat ik me zo vaak buitengesloten voel. En als ik erover wil praten met hun, negeren ze het eigenlijk gewoon. :dry:
Over mijn gevoel van ‘onbegrepen’… Ik heb me altijd al een beetje anders gevoeld dan mijn leeftijdsgenoten. Ik ben, ook volgens mij moeder die trouwens echt de heldin in mijn leven is :slightly_smiling_face:, altijd al volwassener geweest dan mijn leeftijdsgenoten. Ik denk over veel dingen anders na, ben geïnteresseerd in andere dingen, ga op een andere manier ergens mee om en misschien komt het ook doordat ik High Sensitive ben. Voor iedereen die niet weet wat dat is hier een linkje: http://mens-en-gezondheid.infonu.nl/diversen/45382-high-sensitive-person-hsp-wat-is-het.html
Het is niet iets heel bijzonders, maar ik merk wel heel erg het verschil tussen mijn vriendinnen (en bijna iedereen eigenlijk) en ik. Ik wil absoluut niet arrogant over komen of dat jullie denken dat ik me ‘superieur’ voel :slightly_smiling_face: Het is gewoon even een puntje in mijn leven en verhaal.

Maar even nog verder, ik heb nog wel wat vriendinnen, maar ik val er altijd net buiten. Ik word nooit gezien als dé leukste, liefste en/of beste vriendin. En S T & L zien elkaar dus duidelijk zo sinds een tijdje. En de andere vriendinnen zijn ook echt heel close, ze zijn sinds een jaartje denk ik beste vriendinnen. Maar ik mis dit dus heel erg :frowning_face: Ik val er altijd net buiten waardoor ik me vaak alleen voel, terwijl ik gewoon leuke vriendinnen heb. Een tijdje wilde ik dan extra moeite doen om op te vallen of om mee gevraagd te worden ergens heen. Maar ik heb geleerd, gelukkig maar ook, dat als je liefde en aandacht niet oprecht van iemand krijgt is het het ook niet waard om te krijgen. En ik vind dat ik goed ben zoals ik ben! En dat ik niet achter hun aan moet lopen. Ik vind het wel erg moeilijk om mezelf op te beuren hier mee en mijn eigen adviezen dan ook op te volgen. :cold_sweat:

Sinds een paar maanden verlang ik echt naar iemand die zich volkomen voor mij wil geven en mij accepteert en waardeert zoals ik ben. En ik denk dat dit meer neigt naar een vriend, als boyfriend <3 dan naar een ‘beste vriendin’.

Alvast heel erg bedankt voor het lezen van mijn verhaal en ik hoop dat jullie me een beetje kunnen begrijpen en/of tips hebben.

Misschien kan je volgend jaar in de nieuwe klassen ook nieuwe mensen leren kennen, iets als dit ga je helaas niet echt tegen.

Ik ben er ook door heen geweest. (meerdere malen zelfs)

Ja dat dacht ik ook al. Eerst zag ik er erg tegen op dat onze klas uit elkaar gaat en ieder zijn eigen kant op gaat. Maar nu heb ik er alleen maar zin in :slightly_smiling_face: Nieuwe mensen leren kennen en alles!

Ik vind het wel erg fijn om te horen dat ik niet de enige ben :flushed:
Bedankt voor je reactie ! :kissing: