omgaan met kanker?

hee allemaal,
een hele goeie vriendin van mijn moeder heeft borstkanker.
nu moet ik als die vrouw belt vragen hoe het met haar gaat enz (van mijn
moeder, dan weet die vriendin dat ik er ook mee zit. want ik vraag altijd aan
mijn moeder hoe het nu gaat.) Die vrouw komt ook vaak langs, en ik weet niet zo goed hoe ik moet reageren. ze is zelf positief. enzo, maar moet ik dat doen alsof er niets is, en toch vragen hoe gaat het met je? of toch iets anders?

Ook positief blijven.

Dat is lastig. Ik zou t niet weten.

Positief blijven is het enige wat je kan doen eigenlijk. Is het ernstig? (Ja het is altijd ernstig, maar gaat ze er sowieso aan dood of hebben ze het vroeg gevonden, etc.)

ze hebben het wel vroeg gevonden.
maar die vrouw haar broer is 2 jaar geleden overleden,
en haar zus een jaar geleden. het zit denk ik in de familie.

Gewoon vragen hoe het gaat; kan geen kwaad. Voor de rest moet je gewoon doen hoe je normaal ook doet als zij er is.

Idd gewoon vragen hoe het gaat. Ze zal het alleen maar fijn vinden dat je interesse toont en het durft te vragen. en als ze het vervelend vindt geeft ze het zelf ook wel aan denk ik. Sterkte ermee!

vragen hoe het gaat en luisteren als ze wat wilt vertellen. Voor de rest gewoon normaal doen zoals altijd.

Mijn oma heeft ook borstkanker gehad, dus ik weet hoe je je voelt.
Je moet gewoon tegen haar blijven doen en positief blijven.

Heel lastig, aangezien ik weet van een vrouw die ik ken die kanker had, dat je absoluut NIET moest vragen hoe het was. Dan werd ze heet kattig en snauwde ze: gewoon, goed. Ik ben dan wel ziek, maar ik ben niet zielig en ik voel me gewoon gewoon! Ik wil geen extra aandacht, ect.
Het ligt er aan hoe die mevrouw is. Anders kan je ook zeggen dat je niet precies weet wat je erover moet zeggen, maar dat je 't erg vind en hoopt dat het allemaal gewoon goed blijft gaan, ofzo. Echt super lastig dit =|

Over het algemeen gaan mensen van kanker wel mentaal sterker in hun schoenen staan, dus dat verbaast me wel een beetje… Maarja je hebt altijd uitzonderingen natuurlijk.
Als ze er vroeg bij zijn heeft ze heel erg geluk, borstkanker is goed te genezen en zo kan je natuurlijk veel meer vertrouwen hebben in dat het allemaal goed komt.

Gewoon vragen hoe het gaat. Het is niet gemakkelijk om over zo iets te praten. De vader van een goede vriend van mij heeft ook kanker, en toen ik laatst een keer vroeg hoe het met hem ging, vond hij het heel aardig van mij dat ik er naar vroeg.
Het maakt niet uit hoe je het vraagt, en gaat erom dat ze weten dat je eraan denkt.