Oh god, ze gaat mee.

[fgcolor=#F24429]Ik heb het nog niet af, en misschien een beetje pervers.Een naam is welkom.

Zachtjes ademt ze in mijn nek, haar tedere handen rusten op mijn buik. Vannacht was het dan gebeurd. Vannacht hadden we gevreeën, de liefde bedreven. Vannacht heb ik haar betreden, vannacht hebben we platweg liggen bonken. In gedachten had ik haar al tien, twintig, duizend keer uitgekleed. Ik had haar shirt door mijn slaapkamer gegooid, door de keuken, of op de achterbank van mijn Audi a3. Ik had haar keihard genomen. Maar ik had nooit mogen hopen dat het zou gebeuren, en hoe.

De weg naar haar Rome.

De whisky-shotjes hadden haar al een beetje tipsy gemaakt. Om rustig naar huis te kunnen had ze een glas water gevraagd, en deze vervolgens half over haar witte shirtje leeg te gieten (‘Hee, ik dacht dat ik het in m’n mond goot’), en haar knopjes begonnen al redelijk vooruit te staan. De barman moest haar verzekeren dat niemand het zou zien, anders zou ze naar huis zijn gevlucht.
'Zie je het erg?
’ ‘Nee, je ziet het niet erg.’
‘God, wat een tepels.’

Na dat water-gevalletje besloot ze dat ze toch al te ver heen was, en nam nog 2 shotjes whisky. Dan maar helemaal van de kaart. Ze liet haar handen over het hout glijden, twijfelde even en besloot toen te dansen op de dunne bar. Ze begon aan de andere kant, de kant het verste van mij weg. Uitdagend keek ze om zich heen, en ondanks dat iedere man simpelweg verdronk in het wiegen van haar heupen, het schudden van haar borsten en de geur van vrouw, durfde niemand zich te laten vangen in haar ogen. Niemand, behalve ik. Ze keek me aan, luttele seconden. De fijnste seconden van mijn leven, of tenminste de meest begeerlijke. Ze keek me aan. Ze twijfelde weer. Ik trek haar met mijn ogen naar me toe.

    Ze komt niet hier.
    Ze komt écht niet hier.
    Oh god, ze komt hier.

Zelfverzekerd zwalkend liep ze naar me toe. Haar naaldhakken klik-klakken op het oude hout dat zachtjes kraakt (Raar dat dat me opviel met de muziek zo hard aan). Steeds dichter bij me kwam ze, en ik merkte dat het mij niet onberoerd liet. Ze zakte langzaam, tergend langzaam over me heen en schuurde zachtjes over mijn schoot. Ik gaf mijn ogen de kost.

   'God, wat een tepels

Ik tikte er enkel zachtjes op, en genoot van haar aandacht. Na enkele minuten dacht ik het niet meer te houden. Pakte mijn portemonnee, gooide 30 euro op tafel en trok haar aan haar hand mee naar buiten. De deur deed ik achter me dicht, duwde haar tegen de muur en zoende zachtjes. ‘Je kan kiezen: Óf je gaat nu met me mee en we gaan een godvergeten fijne nacht hebben, óf je draait je om en gaat naar binnen.’
Ze gaat niet mee.
Ze gaat écht niet mee.
Oh god, ze gaat mee.
[/fgcolor]

oh en en en als dit wel te ver gaat, ookal hou ik het netjes, meld het maar.

Naja als mensen er niet tegen kunnen dan lezen ze het toch niet?
Maar in het begin lijkt het net of het over een klein kind gaat “kleine handjes” “shirtje” enzo. Dat vind ik wel een beetje…naja…appart.
Verder vind ik je schrijfstijl wel leuk eigenlijk!

Ja ik dacht al wat is dit voor pedo verhaal ಠ_ಠ

Ohoh, nee daar gaat het niet over hahaha.
Zal het even veranderen, wil geen verkeerde indrukken wekken

Ik vind het eigenlijk een beetje ordinair.
maar oké dat is mijn mening, je schrijf heel leuk, en ik vind “het zullen niet mijn haren zijn” (zo was ie dacht ik) heel mooi. wanneer ga je daarmee verder?

Ik ben ook niet echt tevreden met deze, beetje goedkoop. Maarja, ik moet het afschrijven van een vriend.

En heb momenteel geen inspiratie voor het zullen niet mijn haren zijn

Hij gaat toch niet lopen geilen op je verhalen hé? 'T klinkt zo raar en verplicht hoe je het zegt.

Ahah, ah nee zo.

Nee, maar hij vind dat als je ergens aan begint je het af moet maken. Omdat je het misschien later wel gaat warderen.

Ah zo, oké.

Ik vind het wel grappig hoe het eerst heel netjes als de liefde bedrijven wordt beschreven, en daarna gewoon platweg bonken :stuck_out_tongue:
mja ik vind het wel leuk geschreven, en dat ordinair valt opzich wel mee als je kijkt naar hoe zulke verhalen meestal worden geschreven.
Wel vaak O god enzo, maar misschien hoort dat er juist bij? ;p
ik zou zeggen doe nog maar een stukje

Ik hou wel van dit soort dingen, gewoon een verhaal over een gebeurtenis alleen dan uitgebreid en zonder schaamte maar toch heel smaakvol (ik weet geen ander woord ervoor :'D) geschreven.
Eigenlijk zou ik het zonde vinden als je er nog een stuk achter gaat plakken, zo’n open einde is veel leuker.

Erg mooi geschreven, begrijp alleen niet waarom je in het laatste stuk overgaat op de tegenwoordige tijd?
Ik zou het in de verleden tijd zetten, past beter bij de rest & het wordt ook achteraf beschreven door de hoofdpersoon.
Tis maar een tip hoor (:.
Erg aangenaam om te lezen, je weet hoe je woorden net wat extra’s mee kan geven!

Ben ik het niet mee eens, door het in de tegenwoordige tijd te schrijven komt het over alsof er nog iets staat te gebeuren. Dat vind ik persoonlijk een spannender einde dan wanneer iets al gebeurd is.

Hmm… In de tegenwoordige tijd heeft het inderdaad ook wel iets, maar persoonlijk zou ik kiezen voor de verleden tijd. Maar smaken verschillen (:

i agree

PEEEEEEEEEEETRAAAAAAAA :grinning:
jij ook hier.

leuk verhaaltje :grinning: ( enja ik vind het wel leuk xD)

hoi potje vanme. ja ik vond mn account van 4 jaar terug ofzo hahahaha.

oh kut tegenwoordige tijd laatste stukje. veranderd het wel even

Je hebt echt een hele mooie schrijfstijl, ik zeg doorgaan. En dat mensen het ‘ordinair’ vinden is misschien omdat ze goed opgevoed zijn, maar dit zit zeker wel goed in elkaar. Dan moeten ze maar eens Turks Fruit lezen of welk ander boek van verknipte literatuurschrijvers, dan leren ze wat vies is. :'D

Of ; ik ook van jou ; van Gippie (Ronals Giphart)

God hij kan zo fijn praten over kutjes.