Oef zenuwachtig

Ik heb morgen dus m’n 3e afspraakje met een errug leuke jongen. Wel wat ouder dan ik (ga hier niet verder op in aangezien daar een ander topic voor is). Maar ik ben nerveus, niet normaal! Mijn ouders zijn weg deze week weg en hij hierheen. Ik heb hem niet zo veel te zeggen om eerlijk te zijn? Normaal gesproken kan ik uren met mensen praten maar bij hem klap ik gewoon dicht en zit ik als een dom schaap ‘ja’ te knikken. Ook heb ik geen ideeee wat we gaan doen en ik hoop dat hij niet al te hoge verwachtingen heeft want ik heb zo het gevoel dat ik die niet kan waar maken.

Oke, gewoon veel frustratie nu. Het rare is ook, dit heb ik NOOIT.

Hoe komt het dat je niet weet wat je moet zeggen? Vind je hem zó leuk dat je gewoon dichtklapt, of klikt het niet zo tussen jullie? Als je elkaar beter leert kennen zal dit probleem trouwens wel opgelost worden hoor, als jullie meer samen gaan doen enzo krijg je vanzelf meer gespreksonderwerpen.

als je denkt da gij echt byna niks te zeggen hebt , kyk dan gwn een film by je thuis :wink:

had ik ook gister toen ik naar hem ging. eerst waren het nog een soort van ‘lekkere’ zenuwen maar daarna werd het echt erg hoor. het was uiteindelijk heel leuk maar nu gieren de zenuwen nog steeds door mn lijf. echt maf
je moet gewoon vragen gaan stellen, dan komt er vanzelf een gesprek uit rollen

Hoe is het gegaan of moet je nog gaan? :grinning:

haha dit is een beetje late reactie mss maar het was die dag heel erg leuk alleen uiteindelijk niks geworden. we verschilden toch wel heel erg.

^haha droog, nu een reactie nog plaatsen [x
kan nu wel een slotje op?