Obsessieve verliefheid HELP!

Hallo lieve allemaal,

Ik zit in een moeilijke situatie. Ik denk dat ik té verliefd ben en ik word zelfs een beetje bang van mijzelf!
Ik zal het uitleggen. Ik zit op school in een andere stad dan waar ik woon, ik zit op school in een grote stad. Elke dag reis ik met het openbaar vervoer en soms zie ik dezelfde mensen. Een paar maanden geleden zat ik in de tram en er kwam een jongen binnen. Hij draaide zich even om om naar een plek te zoeken en hij keek mij recht in de ogen aan en glimlachte. Na een paar dagen zag ik hem weer met een goede vriend. En nu zie ik ze bijna elke dag! Dit komt omdat ik op alles ben gaan letten, wat met hem te maken heeft.
De tijden wanneer hij instapt, waar hij vandaan komt. Opgevenment was ik er achter gekomen op welke school hij zat en ik ging op Facebook kijken. Na wat speurwerk van mensen op die school, had ik de leuke jongen op Facebook gevonden. Ik weet dus nu zijn naam :cold_sweat:
Nu kijk ik elke dag wel meer dan 25x keer op zijn Facebook om te kijken of hij er niks nieuws op heeft gezet.
Maar het wordt erger, ik ben me er in gaan verdiepen waar hij precies in en uitstapt en vorige week heb ik zijn huis gevonden. Ik liep gewoon door een random straat van waar hij ongeveer elke dag naar toe loopt vanaf de tram. Ik keek een beetje naar naambordjes en opeens las ik zijn achternaam. Ik schrok zo erg dat ik bijna die straat uit ben gerend, omdat ik me zo erg schaamde.
Ik heb hem nog nooit gesproken, en aanspreken vind ik zooo eng! Laatst had ik de perfecte kans, maar het lukte me niet. Stel dat ik toch een gesprek begin en opeens zijn naam zeg, omdat ik die stiekem al weet. Dan zou ik me zo erg schamen!

Moet ik hem toch aanspreken of hem voorbij laten gaan?

Alvast bedankt!

Een beetje obsessief is het wel inderdaad! Ik zou het er gewoon op wagen en als je het echt niet durft kun je hem desnoods toevoegen op Facebook en als hij je accepteert een berichtje sturen dat je hem in de tram ziet en dat je hem een leuke jongen vinden.

Maar ik zou als ik jou was hem wel wat minder ‘stalken’ om het zo maar even te noemen. Dadelijk komt hij er achter en denkt ie dat je een engerd bent, terwijl je een leuke meid bent (neem ik aan). :wink:

Omg, ik herken mezelf zo in jou! Er zit een jongen bij mij op school in het vierde middelbaar en hij is 17 (hij heeft dus ooit een jaartje overgedaan), ik zit in het derde en ben 15. De zitten op een soort van kunstschool en doen dezelfde richting. Ik denk dat dit zowat alles is wat hij van mij weet. Maar wat ik van hem weet? Ik schaam me diep, ik weet bv. dat zijn ouders gescheiden zijn, dat hij vegetariër is, dat hij rookt en blowt, dat hij graag oude computers laat werken, wat zijn type meisje 2 jaar geleden was, en geloof me, ik weet nog veel meer … Maar ik durf hem dus ook niet aanspreken (wat ik me eigenlijk wel had voorgenomen).

Maar nu even to the point, want het ging hier over jou. Ik denk dat je hem gerust een keertje hey kan zeggen. En dan de keer zegt hij misschien wel eerst Hey? En dan kan je vragen waar hij naar school gaat, of waarom hij de bus neemt (ookal weet je dit eigenlijk al hihi) en als hij niet veel interesse toont, merk je dit snel genoeg. En so what, hij weet niet wat voor een leuk meisje hij dan laat liggen. Maar bij gaat dat niet, want als ik wordt afgewezen, of als hij mij niet moet, zal ik hier mee blijven geconfronteerd worden want mijn beste vrienden zijn ook zijn vrienden :confused:.

Ik maak me ook iedere keer belachelijk als hij me ziet. Daarnet stonden mijn vrienden in een kring en vonden ze het nodig mij te plagen en me niet in de kring te laten, maar die leuke jongen stond dus ook in die kring en hij zag me dus. En zo zijn er wel vaker dingetjes.

Nu, als ik jou was zou ik hem gewoon een keertje aanspreken!

Veel succes meid, ik snap je helemaal! Waarom kunnen leuke jongens nooit eens zelf beginnen met ons aan te spreken he? Hihi!
Hou je me even op de hoogte? Ik duim voor je!

xxx, Leau!

OW, sorry voor men overdreven lange reactie trouwens, ik moest zelf ook even mijn verhaal kwijt :confused:.

:kissing_heart:

klinkt ergens best schattig :’)

‘Vroeger’, toen ik op de middelbare school zat, was ik precies zo bij één jongen. Ik was echt zó verliefd, ik wist alles van hem maar ik durfde hem niet aan te spreken. Heb er toen ook niets mee gedaan, omdat ik het niet durfde.
Ik zou hem toevoegen op Facebook, wie weet waar dat toe leidt. Als je aanspreken te eng vindt kun je het eerst zo proberen.

Alvast bedankt voor alle tips! Ik ben nieuw hier en jullie zijn allen echt heel aardig! :hugs:

haha ik zou proberen hem aan te spreken, ik denk niet dat je jezelf zal voorbij praten en anders is het niet erg.

Wow ben ik de enige die dit compleet gestoord vind?

^Ik denk het haha, ik vind het echt wel meevallen. Toen ik de titel las verwachtte ik iets veel heftiger. Ik zou gewoon proberen contact te zoeken in het echt, en als je dan een gesprekje heb gehad kun je hem toevoegen op Facebook.