[nieuws] Noodweer of moord?

Suzanne de V. sloeg haar vriend na ‘een hels leven’ dood met een hamer: was het noodweer of moord?

DEN BOSCH - Een hels leven onder een dominante man. Dat beeld schetste moordverdachte Suzanne de V. uit Helmond donderdag voor de rechtbank. Ze werd mishandeld en vernederd door haar vriend Michael Schmitt. Tot ze het beu was en hem doodsloeg met een hamer. De rechtbank in Den Bosch buigt zich over de vraag of Suzanne de V. haar vriend vorig jaar mei doodde uit noodweer of dat het moord was. Wat speelde zich die nacht af in dat huis in Helmond?

De 28-jarige Suzanne lag die nacht beneden op de bank te slapen. Elke keer als Michael, die boven was, iets nodig had, bonkte hij op de vloer. Maar omdat ze sliep, hoorde ze dit niet. Haar vriend stond vervolgens naast de bank. Suzanne werd wakker omdat ze zijn knokkels tegen haar hoofd voelde.

“Heel snel wat drinken pakken en een jointje draaien”, commandeerde hij en liep weer naar boven. “Dat ben ik toen gaan doen”, vertelt Suzanne in de rechtbank. “Ik heb de joint aangestoken en aan hem gegeven.”

‘Als een duivel’
Maar Michael was boos, omdat ze niet meteen had gehoorzaamd. Er volgt een ruzie. “Pak je koffers maar en ga een ander als slaaf behandelen, zei ik”, vertelt Suzanne.

Toen greep Michael haar vast, vertelt Suzanne: “Hij deed een arm om mijn nek en sloeg me op mijn kop. Hoe hij als een duivel naar mijn keel greep, heb ik nog nooit gezien”, zegt ze emotioneel tegen de rechters.

“Jou trek ik al het vel van je kop en lijf, vieze vuile kuthoer”, zou Michael nog geroepen hebben. In de slaapkamer lag een zogenoemde steigerhamer. Een hamer met aan één kant een lange scherpe punt. Die lag daar omdat de vriend ripdeals deed en hij bang was voor mensen die aan de deur zouden staan. “Op de een of andere manier heb ik die hamer in mijn handen gekregen. Ik dacht dat hij me ging vermoorden en heb toen geslagen.”

Kinderen lagen boven te slapen
Buren hoorden de ruzie. Een buurvrouw zegt dat ze Suzanne hoorde roepen: “Buurvrouw, help me. Hij wil me vermoorden.” Kort daarna beukte Suzanne op de deur en vroeg om hulp. “Suzanne was duidelijk in shock”, citeert de rechter de buurvrouw uit het strafdossier.

De politie wordt gebeld en die doet onderzoek. Ze zien Suzanne ineengedoken tussen de buren zitten. Boven in de slaapkamer op het bed ligt Michael in een enorme plas bloed met een fikse deuk in zijn slaap. De drie kinderen liggen nog te slapen.

“Het is nooit mijn bedoeling geweest om hem dood te slaan”, zegt Suzanne in de rechtbank. “Hij is wel de vader van mijn drie kinderen. Ik schrok toen mijn advocaat vertelde dat ik hem 17 keer had geslagen. Ik wilde dat het ophield en mij me los liet.” Zelf zegt ze dat ze zich niet meer kan herinneren vanaf het moment dat ze met de hamer sloeg.

Suzanne leefde in een hel
Suzanne werd jarenlang mishandeld en uitgescholden door haar vriend. Samen kregen ze drie kinderen, nu 1, 2 en 3 jaar oud. Voor het onderzoek werden haar telefoon en die van het slachtoffer uitgelezen. “Berichten via WhatsApp waren respectloos en kleinerend. Ze werd vaak uitgescholden”, leest de rechter voor uit het dossier. “Suzanne moest altijd doen wat haar vriend zei.”

Zo beschrijven ook veel getuigen de relatie tussen Suzanne en haar vriend. Haar moeder: “Mijn dochter is herhaaldelijk door haar vriend in elkaar geslagen, ook toen ze zwanger was. Ik zag vaak verwondingen bulten en blauwe plekken. Zelfs snijwonden van een mes.” Haar moeder zou meerdere keren aangifte hebben gedaan.

Vriendinnen getuigen in het dossier dat het slaan en trappen dagelijks gebeurde. Dat ze constant vernederd en verkracht werd. En dat ze altijd voor hem klaar moest staan. Het waren appjes van ‘drinken, opschieten go, go, go, go.’

Naakt buiten in de hagel
En ook Suzanne vertelt emotioneel over de mishandelingen. “Hij heeft me helemaal kapot gemaakt. Ik moest naakt buiten staan in de hagel, of ik kreeg klappen met een schep.”

Suzanne wilde wel naar een blijf-van-mijn-lijfhuis. Maar volgens haar durfde ze dat niet omdat ze bang was dat haar vriend achter haar aan kwam. Ook is ze bij de huisarts geweest met haar verhaal. Die schakelde uiteindelijk Veilig Thuis in.

Porno
Er zijn mensen van deze instantie bij Suzanne en haar vriend thuis komen kijken. Maar ze merkten niks van mishandelingen of een moeilijke situatie. Ze zagen een stel dat goed met elkaar omging. “Waarom deed u toen niks”, vroeg een van de rechters. “Ik wist niet dat die mensen van die instantie waren. Ze kwamen naar de keuken kijken, zeiden ze. Als er zulke mensen komen, is alles koek en ei”, antwoordt Suzanne.

De maat was vol toen ze dacht dat Michael ook aan haar kinderen zat. “Het was een grote viezerik. Wat hij bij mij deed, is tot daar aan toe, maar van mijn kinderen blijft hij af.” Michael zou ook kinderporno hebben, maar die werd door de politie niet op zijn computer gevonden. Die zou volgens Suzanne op een andere laptop staan, die niet onderzocht is. “Uren heb ik naar die smerigheid moeten kijken, jullie weten niet wat ik moest doorstaan", roept ze boos.

Vrijdag verder
De rechtszaak gaat vrijdag verder. Dan worden de persoonlijke omstandigheden besproken, zijn er slachtofferverklaringen en komt justitie met een strafeis.

Ik vind het heel lastig. Waanzin heeft haar gedreven hierdoor. Ik denk ook niet dat ze ooit in de herhaling zal vallen en zoiets bij haar kinderen zal doen. Maar wat voor straf geef je zo’n iemand?

Ik lees ergens dat het OM 9 jaar eist…

Ik vraag me af: waarom ben je al die tijd bij deze man gebleven?

^Mogelijk om dezelfde reden dat vrouwen die naar een ‘Blijf van mijn lijf’-huis soms na een dag weer naar huis gaan naar hun man. Emotioneel/fysiek zodanig mishandeld waardoor er een zeer laag zelfbeeld is ontstaan, waardoor hij een machtspositie kreeg in de relatie en totaal kon bepalen wat zij moest doen voor hem. Mede doordat ze kinderen had met hem, voelde ze zich waarschijnlijk nog meer machteloos.

Het is lastig om zo’n patroon te doorbreken, zit behoorlijk diep. Ik vraag mij eerder af in welke mate haar omgeving heeft ingegrepen; de buren hoorden continu geruzie, haar familie wist het en was zelfs getuige ervan, etc. Haar moeder geeft aan meerdere keren aangifte te hebben gedaan, maar wat waren de resultaten daarvan?

Ik vrees dat ze wel gestraft zal worden, omdat haar verklaring tegenstrijdig is met het gevonden bewijs (er wordt getwijfeld aan noodweer op het moment zelf). Ik kan me wel voorstellen dat haar leven in gevaar was, maar er is geen direct bewijs daarvoor (de blauwe plekken waren niet al te duidelijk in haar nek, geloof ik). Ik vind 9 jaar veel, ik zou het gezien de omstandigheden wel fair vinden als het minder wordt; haar kinderen missen al hun vader, laat hen niet hun moeder (al te lang) missen.

Lastig zeg. Ik vind dat 9 jaar een vrij korte tijd is, zeker omdat er zo weinig direct bewijs is dat ze echt in gevaar was.
Ik denk ook niet perse dat ze in herhaling zou vallen of dit bij haar kinderen zou doen, maar ik denk wel dat ze psychisch heel erg aan het lijden is en niet in staat is om 3 kinderen in haar eentje op te voeden.

Het is dan eerder de vraag of het doodslag of noodweer(exces) is, aangezien de voorbedachte rade ontbreekt. Maar buiten dat, denk ik dat ze wel veroordeeld zal worden, gezien de tegenstrijdige verklaringen. Gezien de omstandigheden, zou ik 9 jaar te hoog vinden…

Moord. Ik snap dat het moeilijk is, maar er is altijd een keuze om weg te gaan/te vluchten. Emotioneel gezien zou ik dit zelf als noodweer zien, die vrouw heeft waarschijnlijk al tijden in angst gezeten, maar dan zijn er geen grenzen meer. ‘Ik sloeg mijn vriendin dood omdat ze al jaren tering irritant is’. Dat kan gewoon niet.

^^Ik vind tering irritant wel wat anders dan doodsbang zijn voor je vriend.
Zelf vind ik het ook lastig, ik zou het echt niet weten, maar ik denk dat ze sowieso wel moet worden ‘opgenomen’, want jarenlang van kleineren en mishandeld zijn is ook niet goed voor je zelf, even minimaal gezegd

Ze was wel in staat om iemand pijn te doen, wie zegt dat het de volgende keer niet zo is (als ze weer in zo’n (soortgelijke) situatie komt)

In mijn ogen is en blijft het wel moord… Ook al is het uit noodweer, je hebt toch een moord op je geweten.

Nee klopt, is ook totaal niet gelijk! Maar om even aan te geven; wanneer is de reden dan terecht en wanneer niet? Wanneer de vrouw haar man emotioneel mishandeld en deze flipt, zou het dan ook goed te praten zijn? (Als het geval in de BP ook geaccepteerd wordt).

Het is en blijft moord dus ik vind zeker dat ze een behoorlijke straf verdiend. Maar de situatie maakt het wel lastig. Zo zie je maar weer dat iedereen in staat is om zulke dingen te doen, ookal ben je overtuigd van jezelf van niet…

Ik weet wel zeker dat ik tot zoiets in staat zou zijn. Ik ben heel beschermend naar mijn familie/vriend toe, en als iemand later bijvoorbeeld aan mijn kinderen zou komen,… ze mogen me dan wel vastbinden.

Ja ik ook hoor. Maar er zijn zoveel mensen die zeggen ‘dat zou ik echt noooooit doen’… uhu…

Er is geen sprake van moord, maar van doodslag.
Ik vind het lastig. Ik vermoed dat ze emotioneel gezien helemaal kapot is gemaakt door hem. Zelf zie ik dit, wegens de omstandigheden, wel als handelen uit noodweer en vind ik negen jaar te lang. Wat dan wel een geschikte straf zou zijn, weet ik niet.

Ik vind het vreemd van suzanne dat ze niet eerder bij haar man is weggegaan. Vind ik eerlijk gezegd wel zwak van haar. Oke, hij is de vader van je 3 kinderen, maar zo’n vader gun je je kinderen toch niet?

Uit de beginpost leek het wel dat ze heel lang onder deze situatie heeft geleden. En op dat moment denk ik wel dat het noodweer was. Ik zou het zelfde hebben gedaan als ik in haar situatie stond.

Ik denk dat dit gewoon het geval makkelijker gezegd dan gedaan is helaas…

Ja daar heb je ook wel een punt in…

Helemaal eens met de rest tho, maar erger me een beetje aan de titel waarin moord staat hahaha.

Ja heb het overgenomen van een nieuwssite haha