Nieuwe school, nieuwe keuzes

Hoi meiden. ik zit met een dilemma en ik zoek wat meningen bij elkaar…

ik werk 32 uur per week in de winkel maar sinds ik graag wil verder studeren (omdat ik zegmaar in deze richting werd geduwd, lang verhaal.)

Nu is de vraag waar ik in godsnaam ga wonen/studeren.
Oftewel ga ik bij mijn vriendje samenwonen, of ga ik terug bij m’n moeder.
Ik woon momenteel ‘op kamers’ maar ik betaal eigenlijk belachelijk veel en omdat ik dacht dat het niet lang ging duren, bleef ik.
Nu ik besef dat ik wel verder wil studeren en dus niet veel inkomen ga hebben, ik dus niet echt de keuze meer heb om ‘alleen te wonen.’ + Het feit dat mijn kamer een 'grote 'bezemkast is, heb ik ook totaan geen zin om nog langer te blijven. Er zijn kamers voor anderen

Qua sociaal vind ik het ook echt niet handig en met mijn lichte autisme is het voor mij vrij moeilijk om alleen te blijven wonen. Ik kan er gewoon niet meer tegen en btw, ‘samen wonen’ met andere is voor mij ook niet echt iets voor mij.

Mijn beste opties zijn oftewel terugwonen bij m’n moeder voor een jaar, oftewel bij mijn vriend gaan samenwonen.

Bij mijn vriend wonen is het vrij handig omdat ik er graag zit :slightly_smiling_face:, maar dan wringt het schoentje met ‘afleiding’ hebben etc.
+ eigenlijk met 2 jongens samenwonen (hij heeft een goeie vriend die er ook woont), lijkt het me nogal moeilijk om het huishouden goed te doen/samen te doen. En wanneer ik graag wil verder werken en 110% geven, lijkt het een hindernis.
Ik heb er wel wat meer vrijheid in sinds ik m’n eigen bureau al heb en

Bij mijn moeder wonen voelt als een veilige optie, ik weet dat het huishouden regels heeft en ik ken de werking al :slightly_smiling_face: ookal zal ik er ook zeker en vast aan mee moeten werken, (bij beide opties trouwens). maar daar heb ik wat meer zekerheid mee.
de enige minpunt is minder vrijheid: Ik mag niet laat opblijven, daar kan ze absoluuuut niet tegen. wat ik trouwens heel graag doe. en mijn stiefvader:
Hij is narcistisch, wilt altijd discussies aangaan en hij is ook wel een grote reden waarom ik in de eerste plaats ben weggegaan.

Qua reistijd blijft het ongeveer hetzelfde, waar ik wil wonen bij beide en bij beide scholen (2 verschillende scholen) is de reistijd 1 uur enkel (2 uur heen en terug.)

Iemand wijze raad om de knoop door te hakken?
Mis ik iets waar ik nog over moet nadenken?

Volg je hart. Kies de school waar jij je het meeste thuis en veilig voelt. Je kan ook proberen een studio te vinden, daar woon je dus alleen en dan de bijbaan naast je studie en wonen in de stad van je studie.

^bedankt soepstengel

maar het probleem is met terug naar school te gaan, ik geen bijbaan of job kan aannemen sinds ik in een systeem val waarbij ik meer vrije tijd heb en dus niet zomaar kan zeggen dat ik een bijbaantje kan nemen.

ik woon niet zo graag maar alleen :’) ik kan er eigenlijk niet zo goed meer mee omgaan.
een studio rond beide scholen kosten al 500 euro (zonder water,gas etc erbij gerekend)

dus dat word al erg duur.

Het probleem is nu eigenlijk dat ik niet tussen die 2 opties kan kiezen :confused: oftewel vrijheid en onzekerheid oftewel minder vrijheid maar zekerheid…

Vind je vriend het goed als je bij hem gaat wonen?

Mijn vriend staat te springen om samen te wonen, ik ook maar ik weet niet of dat wel goed gaat komen.
Ik heb gepraat met een therapeut hierover en ze vond nogal dat het allemaal in zijn voordeel gaat zijn: meehelpen in afbetalen, huishouden,…

Hij woont in zijn eigen huis samen met een goede vriend van hem.
maar omdat ze beiden uit huis zijn, moeten ze nog altijd uitzoeken hoe het huishouden is. Ik ken het wel maar ik heb totaal geen zin om achter iedereen te lopen en te klagen en zagen dat de keuken wééééér vuil is, de wasmachine wéér vol staat en ik indirect alles maar oplos want ja: als je staat te klagen, betekend het niet dat het gaat gebeuren *zucht*
dus de vraag is dat we er zeker en vast op moeten plannen én het volhouden.
Het is voor mij ook serieus aanpassen om goed hierover te communiceren en samen te werken.
Als ik bij m’n moeder woon, weten we allebei wat we van elkaar kunnen verwachten.

Ik weet niet OF het een verstandige keuze is

Dit snap ik niet

ik vraag om tijdskrediet, da’s een systeem waarbij je vrijaf kan nemen van je werk (voltijds, halftijds,…) maar dat is een heel gedoe in welke categorie je valt.

Je hebt bescherminv van ontslag dus je blijft wel ‘werknemer’ bij je bedrijf. Dus daar zit je safe, dus als je dan tijdens je ‘dagen vrijaf’ gaat werken + uitkering, dat mag/kan niet.

Dus ik moet eigenlijk alleen op uitkering leven voor 2 jaar, ik kan ook proberen te horen of er een dag geen tijdskrediet genomen moet worden maar ik denk dat dat niet voor mij valt.

Kan je die dagen vrijaf niet gewoon afschaffen en studeren met een bijbaan combineren?

Ervaar je nu al als je bij je vriend bent dat het huishouden daar niet loopt?
Ik zou, als ik je situatie zo in schat en tot mezelf betrek, het liefst bij mijn vriend gaan wonen vooral ook omdat je zegt dat je bij je moeder weg bent gegaan vanwege het gedrag van je stiefvader.
Van tevoren zou ik dan wel met zijn drieën rond de tafel gaan zitten om duidelijk afspraken te gaan maken (bijv. wie huistaak niet doet legt 10 euro in de pot en daar gaan jullie dan later iets gezelligs van doen).
Als het bij je vriend wonen toch niet goed loopt kun je altijd nog besluiten bij je moeder te gaan wonen toch?

nog even ter informatie:

Helaas na een mail heeft m’n moeder besloten dat terug gaan wonen geen optie meer is. Ze wilt me niet voor een lange tijd houden en dus ‘moet’ ik op m’n eigen benen staan.
Bij noodgevallen is dat een andere zaak…

@S: het verloopt niet al te van een leien dakje.Iedereen heeft wel een idee hoe het verloopt maar er is totaal geen planning en taken eerlijk verdeeld bij elkaar.

het is het proberen waard