Niets psychologisch

Oké, het is niet spannend, niet lang, niet nuttig maargoed. x)


De meeste mensen gaan niet op hun bureau zitten. Zeker niet als ze weten dat het bureau het hoogstwaarschijnlijk niet houdt, en bovendien kunnen bedenken dat een bureau niet het geschiktste voorwerp is om lekker op te zitten. Maar ik ben niet de meeste mensen, dus ik schuif alle troep van mijn bureau opzij en ga zitten. Mijn kamer is een rotzooi, alle troep ligt op mijn bed en de grond is leeg. Vanavond als ik ga slapen is het andersom, kan ik voorspellen.
Ik ben moe, duf van het nietsdoen vandaag. Als ik rond de vijfenveertig was geweest, had ik vast en zeker een midlifecrisis gehad, maar nu is het gewoon de ordinaire pubertijd die zorgt dat ik een dagje onzeker over mezelf en mijn leven ben. Met de kennis dat bureaus niet horen te kraken ga ik op mijn bureaustoel zitten en pak een tijdschrift van mijn bureau. Het is een Psychologie magazine van mijn moeder, verfomfaaid en door mij beklad. Ik heb – heel kinderachtig – bij alle foto’s op de eerste vijf pagina’s snorren getekend op de gezichten van mensen. Ik sla het blad open en lees een aantal artikelen. Niet echt iets waar je je goed van gaat voelen op een moment als dit, artikelen over alweer die midlifecrisis. Commercieel gezeur.
Ik schuif de troep op mijn bed naar de muur en ga liggen. Er staat in een artikel dat je van lachen blij wordt, omdat het zorgt dat er een bepaald stofje aangemaakt wordt waar je gelukkig van wordt. Ik eet liever chocolade, maar het uitproberen kan vast geen kwaad. Ik glimlach zwakjes en duw mijn mondhoeken nog meer omhoog. Ik doe alsof ik helemaal stuk ga van het lachen… en gemaakt vrolijk rol ik over de rand van mijn bed.
Dertig centimeter lager komt een meisje niet meer bij van het lachen.

UP :grinning:

Haha, you made me smile. ;p
leuk stukje

:grinning:

Whoohooo je moet nog meer columns plaatsen ^^ Maar dan langer >.<

Je kunt goed schrijven!

Ik vind m tof :slightly_smiling_face:

ah hij is leuk =)