Niet weten wat er met je aan de hand is?

Hallo meiden,

Ik ben 15 bijna 16. Ik heb al een hele psychische achtergrond… Vanaf mijn 9de reuma, waardoor ik daar problemen mee had dus meteen naar psycholoog. Dat ging weer een tijdje goed. Totdat ik in de 1ste op de middelbare school zat, mijn opa overleed en ik kon er niet mee omgaan, daardoor kreeg ik eetproblemen. Het ging steeds slechter en de school zag het. Ik moest van ze naar de huisarts die heeft me doorgestuurd naar Pro persona. Dat was in juli 2012. Daar ben ik heengegaan maar ben er maar 3x geweest, mijn ouders moesten meer gaan dan ik… Ik zei uiteindelijk maar dat alles goed ging, dit geloofde ze en behandeling is stopgezet.

Tuurlijk ging het nog niet zo als het zou moeten gaan. Ik kreeg steeds meer vragen naar mezelf toe van wat is het doel dat ik leef? Niks, ik heb geen doel. Ik begon mezelf te haten, en wilde en wil nog steeds dood. Ik durfde ook tegen niemand te zeggen dat ik verliefd was geworden op mijn vertrouwenspersoon die 10 jaar ouders was dan ik ben :blush:

Vorige week heb ik tegen mijn ouders gezegd dat ik me gewoon niet goed voel, nu denken mijn ouders dat ik een of andere ziekte in mijn hoofd heb omdat het elke keer wel wat is (wat misschien ook wel zo is)
We zijn eergister naar de huisarts geweest, deze heeft me alweer doorverwezen naar pro persona. Aan de ene kant wil ik zo graag hulp… maar ik weet dat ik gewoon niet kan zeggen wat ik voel, Ik ben gewoon te bang voor de reactie van mijn ouders… vooral als ze horen dat ik soms pogingen heb gedaan en neigingen heb om dood te willen zijn. Vooral voor mijn vader, ik heb een vriendin die al vaker zelfmoordpogingen heeft gedaan. Als ik dan de reactie van m’n vader zie dan ben ik gewoon bang dat mijn vader ook zo tegen mij gaat doen…

Weten jullie wat ik ermee moet??
(btw sorry voor het lange misschien beetje onduidelijke verhaal)

Liefs,
Amberxx

tss je stelt je aan. Zoek een leven kind. Ga niet janken. Misschien doet je vader zo mdat hij wilt dat je dood bent haah

^^Doe eens ff lekker normaal ofzo? :flushed:

Ik vind het jammer dat er zo gereageerd moet worden. Ik denk dat dit soort mensen niet snappen hoe het werkt… Ken je de reclame voor mensen zonder psychische ziekte?


Het bericht van Angela is haar eerste bericht, toevallig in jouw topic en toevallig onder hetzelfde ip-adres.
Meid, neem dit niet verkeerd op maar ik denk dat je serieus hulp nodig hebt, ik weet niet of die reactie een extra schreeuw om aandacht is ofniet, maar zoek hulp.

^Wow wtf

Ik zou maar de hulp aannemen die je kunt krijgen.

Neem de hulp aan en wees eerlijk tegenover de therapeut/psycholoog én jezelf, ondanks de mogelijke negatieve reacties. Want hoe het nu gaat is ook niks, toch?

Wow, inderdaad serieus: zoek hulp.

Wow, ik hoop dat die reactie geen schreeuw om aandacht is en dat er echt iets mis is, anders is dit wel heel zielig.
Zoek hulp, mensen zullen je heus niet veroordelen omdat je het moeilijk hebt.

:’). Lol

sorry…dit is dus ook een van de dingen wat ik doe, ik weet dat het verkeerd is. Het spijt me !

En idd het kan zo niet meer…

Ik bedoelde het ook echt goed, zoek hier hulp voor meid, je komt er duideljk in je eentje niet uit. En weet je, je zijn al met je meegeweest naar de huisarts, dat klinkt wel alsof ze je willen helpen en steunen. Daar moet je misschien ook een beetje vertrouwen in hebben.

Lmao dit topic :’’)

oh

Dit

ga jezelf neuken met een cactus.

*leest meer dan de eerste reactie*
nou DAT zag ik niet aankomen.
Ehm lieverd, ik snap dat het moeilijk is voor je maar ik denk dat je hier wel weer bovenop kan komen met hulp. Dus wees niet bang en vraag ernaar, wees hélemaal eerlijk tegen je dokter.

Je weet dat je fout zit. Nu is het tijd om die knop in je hoofd om te zetten en de hulp te aanvaarden die je krijgt. Natuurlijk snap ik dat dit niet heel makkelijk gaat zijn maar je moet gewoon beginnen. Ga naar die psycholoog en vertel wat je dwars zit. Maak desnoods een lijstje met de belangrijkste dingen die je wilt bespreken. Daarnaast is het misschien handig om het van je af te schrijven. Ik deed dit altijd door naar mijn psychiater te mailen. Als je het lastig vind om alles uit te spreken wat je denkt en voelt kan je het beste mailen. Je vergeet dan niks en alles wat je dwars zit kan je van je afschrijven.

Daarnaast is er een topic ‘overwin die eetstoornis’ en is er een topic voor mensen die in een depressie zitten (kon hem zo gauw even niet vinden). Ik zou zeggen neem een kijkje in een van die topics.

Succes en sterkte.