Niet over één nacht ijs gaan lul

Hi allemaal,

Meestal schijf ik hele kort verhalen die ook niet meer verder gaan. Ik dacht dat het misschien leuk zou zijn om eens te beginnen aan een lang verhaal. Ik heb hieronder alvast een klein stukje geschreven, om te kijken wat jullie ervan vinden en of ik door moet gaan.

‘Schatje, ik denk dat het uitgeblust is tussen ons’. We aten een zak friet met extra mayonaise. Ik had net een van de langste frietjes uit het zakje in mijn mond gestopt en het hoge woord, aan zijn kant, kwam eruit. Het was een heerlijke dag. De zon scheen, de lucht was blauw en het was begin januari. De vogels floten en de mensen liepen zoekend en chagrijnig door de stad. Ik keek hem aan, met mijn mond nog vol met friet. Hij veegde een restje mayonaise bij mijn mondhoek vandaan en keek nonchalant naar een meisje die aan de overkant aan het werk was. Ik had mijn friet doorgeslikt en zei: ‘Uitgeblust? Zoiets als een vuurtje blussen?’. Ik pakte het flesje water dat in mijn tas zat en gooide het over hem heen. ‘Sorry… zei ik, ik dacht dat je zei dat ik een vuurtje moest blussen’.

Zo maakte mijn vriend het afgelopen zondag uit. Het was uitgeblust. Ik vond het een rare context, om een relatie van twee jaar in de plaatsen. Hij was immers mijn allereerste geweest. Ik liep door de stad en bedacht me wat ik moest doen, nu ik geen avonden op de bank films zat te kijken. Ik moest op zoek gaan naar een nieuw slachtoffer.

Je gaat toch niet voor elk hoofdstuk een nieuw topic maken, of wel?