niet meer weten wat ik moet doen

Hoi allemaal ik wil even me hart luchten omdat ik radeloos ben let niet op punten en komma’s a.u.b

Ik heb een heel lief vriendje, hij is 18 en ik 19 we zijn al 2 jaar bij elkaar hij heeft pdd-nos en ik een licht verstandelijke beperking.
Het probleem is dat mijn moeder en broer en vader hem niet mogen of mocht me moeder accepteer hem nu meer, maar me vader en broer zeggen al dingen zoals als je met hem trouw kom ik niet op je bruiloft en als je met hem samen woon ga het toch verkeerd waardoor ik elke dag met mezelf in de strijd zit van moet ik het uitmaken ja of nee.
Maar als ik alleen al denk dat het uit ga ga ik kapot van binnen.

Heeft iemand tips of soortgelijks meegemaakt ik hoor het graag van jullie.
Alvast bedankt.

Ik zou er met je vader en broer over praten. Vraag waarom ze dit soort opmerkingen maken, en maak hen duidelijk dat het jou kwetst dat ze dit zeggen. Zeg ook tegen ze dat het jouw keuze is om met hem te hebben en dat jij daar gelukkig van wordt. En zij hebben niets dan dat te accepteren. (naar mijn mening).
Succes en sterkte!

Vraag je vader en broer waarom ze die dingen zeggen.
Ik ken het verhaal, alleen dan van de kant van jouw vader en broer.

Het klinkt misschien ontzettend simpel, maar je bent verliefd en alles is leuk en mooi met hem. Misschien zie je gewoon iets niet wat je ouders/broer wel zien. Ik weet natuurlijk niet wat de situatie verder is, maar ik kan me niet voorstellen dat ze jou het geluk niet gunnen.

Dus ja, praat erover en ga zoeken voor een oplossing.

mijn vriend heb me heel erg gesteund in de periode dat bij mij net verstandelijke beperking werd vastgesteld en omdat we allebei hetzelfde mee hebben gemaakt.
en dat weet mijn vader maar het is moeilijk om met me vader te praten omdat hij zelf ook niet zo open is, maar als het om mijn vriend gaat wel.

Mijn vriend was een keer met ons op vakantie geweest en toen zij me pa al hij is brutaal en er zit niks in je verdiend beter zoek een andere jongen.
terwijl hij het echt voor me is je bent met een beperking best anders dan andere mensen in je doen en laten me vader begrijp dat denk ik niet zo goed.

ik zal proberen met me vader te praten.

Ik zou er als ik jou was met je vader en broer over praten.
Het is lief dat ze je beschermen, dat ze het beste voor je willen en zich niet zo prettig voelen bij je vriend en dat tegen jou vertellen omdat ze van je houden.
Maar het is belangrijk ook aan jezelf te denken, ik bedoel; je houd van hem!
Als je zo verliefd bent dat je niet meer zonder hem kan, is het toch wel echte liefde.
Zeker omdat je vader en broer al over bruiloften en samenwonen beginnen.
Ik zou als ik jou was waarneer je de kans kreeg met je vader te praten, eerst met hem praten.
Maak je alvast klaar voor een diep gesprek.
Vertel hem alles.
Als je goed voorbereid bent en het je lukt net zoals bij je moeder, kan je je broer vertellen dat hun achter je staan, en je ze alles hebt verteld.
Als ik jou was zou ik dit doen, maar ik ben natuurlijk niet jou.
Hopelijk heb je er wat aan. :sob::muscle: