Niet lekker in m'n vel zitten.

Hoi meiden,
dit account heb ik gemaakt om dingen te posten die ik anoniem wil houden.
Ik heb een raar probleem, vind ik zelf. Maar ik heb het gevoel dat ik gestoord wordt als ik hier mee rondloop, dus ik zoek zo gauw mogelijk hulp.

Vandaag ging ik met mijn moeder en een vriendin (+haar zusjes en moeder) naar Amsterdam, ik dacht dat het een leuke dag zou worden maar dat bleek niet zo te zijn (voor mij iig).
Ik let teveel op de omgeving, waardoor ik niet kan genieten van de dingen die ik doe.
Dit schooljaar keek ik mensen een tijdje niet aan en ik heb gemerkt dat ze dat ze boos werden. De 1e klassers (ikzelf zit in de 3e) scholden me uit en probeerden me te pesten, ze roddelden over me, ook omdat ik ze niet aankeek. Ik heb nooit actie durven nemen en hier niemand over verteld. Maar de reden waarom ik ze niet aankeek was omdat ik vaak migraine had, dus ik kon niet tegen al die drukte van mensen. En ik zat in een depressie dus ik had nergens zin in en het kon me ook niet zoveel schelen.
Eerst wist ik niet waarom die 1e klassers zo tegen me deden, want ik kende hun niet eens. Later besefte ik me pas dat het kwam omdat ik ze niet aankeek en daar kwam ik achter omdat ik 1 van die 1e klassers wel aankeek en merkte dat die ineens aardiger tegen me deed). Dus ik probeerde dat bij alle 1e klassers te doen, maar ik wist welke van hun (want niet iedereen van hun peste me) het niet leuk vond dat ik ze niet aankeek, en ik begon met de gedachte: ‘‘Als ik hun niet aankijk worden ze boos op me.’’ te leven. Eigenlijk kan je wel zeggen dat het een soort van trauma is, want ik ben nu telkens bang dat als ik mensen niet aankijk dat ze dan boos op me worden. Ik ben namelijk iemand die niet altijd assertief is, en iemand die continue zich afvraagt wat anderen over me denken terwijl het niet nodig is.
Maar als er nou zoveel mensen zijn, dan ben ik bang dat als ik ze niet aankijk, dat ze dus boos op me worden. En met zoveel mensen kan ik ze ook niet allemaal tegelijk aankijken.
En nog een raar probleem; ik kan niet normaal knipperen.
Ik ben telkens bang dat mijn ogen niet tegelijk knippert. Dat de ene oog eerder dicht gaat dan de andere. Dat is namelijk in de tijd waarvan de probleem zich afspeelde gebeurd. Ik heb nu de neiging om mijn ogen de hele tijd open te houden omdat ik bang ben dat het weer verkeerd gaat. Maar als ik iemand aankijk en ik hou mijn ogen open dan worden me ogen droog of gaan ze prikken waardoor ik wel moet knipperen en dan is het zo’n raar gezicht die ik trek. A.u.b. mensen dit is geen grap, het lijkt niets ernstig, maar ik zit er wel erg mee. Het neemt mijn dagelijkse leven over…(klinkt overdreven, maar ik vertel wel de waarheid…)
Het verhaal klinkt misschien verwarrend, maar probeer er a.u.b. de tijd er voor te nemen. Advies is altijd welkom en ik zou het ook waarderen.
Maar als ik in de spiegel kijk dan knipper ik wel normaler dan ik denk. Ten minste, vroeger was dat niet zo, maar het gaat wel steeds beter (met tegelijk knipperen enz.). Er was een tijdje geweest waarin ik niet normaal knipperde waardoor diegene dacht wie ik aankeek dat ik naar knip-oogde (wat helemaal niet mijn bedoeling was).
Ik ben van plan om morgen met mij psycholoog hierover te praten want ik word er echt gek van (van deze problemen).
Het is niet alleen dat als ik ze aankijk ik niet normaal kan knipperen maar ook als ik ze niet aankijk. Dan loop ik ook met de gedachte rond van: ‘‘Knipper ik wel normaal/tegelijk?’’. Soms raak ik wel afgeleid, maar telkens kom ik weer op ie gedachten terug, en dan ga ik weer op letten of ik normaal knipper.

En dan de 3e (rare) probleem:
Dit probleem is uiteindelijk we goedgekomen maar ik ben toch wel benieuwd waarom dit gebeurde en welke manieren er zijn om het te voorkomen. Ik heb namelijk nooit iemand opgemerkt met dit probleem, het gebeurde zo maar.
Ik had een sterke neiging om naar boven te kijken, ookal wou ik niet het gebeurde ineens en zo maar. Ik kon niet normaal naar beneden kijken of gewoon naar voren, ik keek de hele tijd naar boven. Ik had het aan mijn moeder en vriendin verteld, dus die zeiden dat ik een zonnbril op moest doen zodat mensen het niet makkelijk zouden opmerken (omdat ik dat dus niet fijn vind dat mensen op me letten, en vooral niet op die manier).
Toen we in de trein zaten ging ik slapen omdat het volgens hun het misschien wel beter zou gaan, en ze hadden gelijk. :slightly_smiling_face: Ik kon gelukkig weer normaal kijken.
In Amsterdam kon zat ik ook helemaal te stressen om mensen aan te kijken. En daarbij komt ook nog eens dat ik geen scherp zicht heb. Ik heb normaal een bril, maar die heb ik niet op omdat ik bang ben dat als ik dat doe, ik hele afdruk krijg op mijn gezicht van de zon. Dat zeg maar een deel van mijn gezicht witter is dan de andere gedeelte (is gebeurd trouwens, dus dat wil ik voorkomen).

Ik hoop dat jullie me kunnen helpen!
Liefs.

Probleem 1:
Je zal hier veel over moeten gaan praten met je psycholoog. Sowieso snap ik niet waarom je iedereen moet aankijken. Niemand doet dat dus jij hoeft dat ook niet. Ik denk eerlijk gezegd dat ze naar je op kijken, dat je iets hebt waar ze jaloers om worden. Daar moet je gewoon zelfverzekerd over lijken, maar net niet arrogant.

Probleem 2:
Maken mensen een probleem van het knipperen? Ik denk het niet, want daar praat je niet over. Als je het ze vertelt begrijpen ze het sowieso vaak wel en letten er niet zo erg meer op en kan jij rustig knipperen.

hee,

dat klinkt idd erg vervelend… maar dat lijken me ook echt ‘problemen’ die in je hoofd zitten, want als je zoals jij zegt in de spiegel kijkt en je knippert normaal dan is het goed toch?
het lijkt me ook wel een slim idee om langs de psycholoog te gaan want die helpt je met problemen van binnen, niet van buiten.
misschien kan je ook nog wat googlen op bv. ‘vervelend gevoel girlscene’ of iets in die richting?

ik hoop dat je er wat aan gehad hebt, succes morgen. :slightly_smiling_face:

Wow…
Kun je hier niet een kleine samenvatting van maken? :'D
Voor de luie girlsceners onder ons.

Sorry, ben nogal van de details. xD Het was eigenlijk ook om mijn verhaal te kunnen vertellen, omdat ik er mee zat (en morgen komt de psycholoog pas). Dat zou ik kunnen doen, als anderen dat ook willen. (Maar ik doe het niet nu, want het is best laat.)

Bedankt voor je reactie. :slightly_smiling_face:
Het zijn idd vooral problemen in mij hoofd. Ik heb namelijk ook he idee dat ik Schizofrenie heb (een stoornis). Maar ik dacht dat Girlsceners misschien een antwoord op mijn problemen kon hebben. Ik zal morgen er op zoek gaan. :slightly_smiling_face:

Ik snap mezelf eerlijk gezegd ook niet haha. Ik had er vroeger ook geen last van, niet dat ik er op lette. Ik weet dat die mensen er ook helemaal niet op letten, maar op de één of andere manier wordt ik er toch paranoïde van dat idee. Eigenlijk gaat het ook om mensen die ik tegenkom, die ik eigenlijk niet een ken. Bedankt voor je advies, jij bent één van de mensen die me gerust heeft gesteld vandaag, dat waardeer ik echt. :slightly_smiling_face: Bedankt! (Maar nu ga ik van de pc af.) x

wtf, mensen worden boos op jou omdat je ze niet aankijkt?? hoe kun je nu iedereen aankijken als je in de gang loopt ofzo? die mensen zijn het niet waard dat je ze nog ooit aan gaat kijken.
succes met de situatie

^dat