Niet kunnen omgaan met complimentjes etc.

Het klinkt miss heel erg raar, maar ik ben echt heel slecht in het accepteren van complimentjes en ik kan op de een of andere manier ook geen knuffels geven, vriendinnen van mij zeggen dat het heel erg lijkt alsof ik een soort van niet wil dat ik geknuffeld word.
Ook ben ik echt hopeloos in flirten, gewoon als je op straat loopt, en iemand kijkt je aan, dan kijk ik zo snel mogelijk weg, want meestal heb ik het gevoel dat mensen alleen maar denken van: ‘‘ehhm, waarom kijkt dat meisje nou…’’
Maar ik weet zelf best dat ik niet lelijk ben ofzo en dat ik niet veel anders ben dan andere meisjes maar toch…
Het klinkt misschien een beetje raar maar heeft iemand tips om een beetje van deze dingen af te komen?

Als ik iemand kruis op straat, glimlach ik daar altijd gewoon eventjes naar. En knuffelen doe ik ook niet aan, dat vind ik gewoon klef haha. Een knuffel terwijl je het totaal niet verwacht vind ik veel leuker dan elke ochtend de standaard knuffel bij het begroeten.
Je kunt bij complimentjes gewoon heel blij bedankt zeggen, en dan iets van: “ik ben er zelf ook heel blij mee” erachter. Ik denk niet dat je dat van de ene op de andere dag kunt, maar dat je moet “oefenen” en je zelfvertrouwen dan vanzelf meegroeit.

Het lijkt wel of je een minderwaardigheidscomplex hebt!
Ik ben in dit dan juist weer het tegenovergestelde.
Qua complimentjes weet ik het ook niet altijd maar; bedankt kan je altijd zeggen.
Flirten; gewoon lachen of oogcontact maken… Als iemand je aantrekkelijk vind en je opmerkt komt die vanzelf wel naar je toe…

Het klinkt helemaal niet raar hoor, ik heb ook zoiets. Met complimentjes weet ik nooit wat ik moet zeggen (voel me dan ongemakkelijk) en knuffels vind ik echt super hatelijk haha.

ik kan ook niet zo goed tegen complimentjes x]
ik had heel mooi lang haar en toen zei iedereen altijd
wat heb jij mooi haar!
en dan stond ik altijd een beetje dom te lachen.
maar nu is het lellek en kort dus dan zeggen ze dat vast niet meer !! probleem opgelost.

ik heb precies hetzelfde, vooral dat van die complimentjes. Ik weet nooit wat ik moet zeggen als iemand wat aardigs zegt, want ik denk vaak bij mezelf: ze menen het toch niet. Heel negatief, ik weet het, want als ze het niet meenden zouden ze het ook niet zeggen.

Ik zeg dan meestal ‘dankjewel!’ met een big smile en zeg zelf ook iets aardigs terug.
En als iemand je aankijkt, gewoon vriendelijk glimlachen en doorlopen. That’s it.

Een keertje zei een meisje tegen mij dat ik mooi haar had en toen lachte ik , als vorm van dankjewel zeg maar , toen zei ze echt zo heel gemeen : Dan zeg je dankjewel !
Maar meestal zeg ik wel gewoon dakjewel , ik knuffel ook nooit hoor ; )
Alleen als ik een vriendin heel lang niet heb gezien , een paar maanden ofzo , maar anders ook niet. En ik kan ook écht niet flirten , ik weet nooit of een jongen mij leuk vind , ik ben dan bang dat als ik dan lach dat hij dan denkt wat een lelijk kind ofzo =S

Heel stom, maar ik heb dat alleen met mij ouders. Ik reageer echt spastisch als ze me een knuffel willen geven ofzo:P weet niet wat dat is, maar ik hou er helemaal niet van. Maar bij vrienden heb ik er helemaal geen problemen mee:) Complimentjes vond ik altijd moeilijk om te ontvangen, maar gewoon beleefd dankjewel zeggen en heb er nu helemaal geen moeite meer mee. Is gewoon wennen;)

Bij een complimentje zeg ik altijd gewoon dankjewel. Zo makkelijk is dat, of ik glimlach even ofzo.
Op straat gewoon even aankijken, en dan glimlachen en daarna wegkijken.
Knuffelen is toch niet zo moeilijk? Als je het niet wilt niet doen maar het is gewoon je armen om iemand heen slaan ;p.

't zelfde probleem hier… ik kan der ook echt niet tegen als mensen naar me kijken ofzo. En dan bedoel ik niet van als je met iemand praat dat iemand je aankijkt ofzo maar echt gewoon kijken, staren eerder.

Dan word ik echt zenuwachtig en ga ik raar lopen doen en t liefste wil ik dan door de grond zakken.

wow, ik heb serieus precies hetzelfde als jou :expressionless:
ik hou dit topic in de gaten!

ik heb dit ook precies het zelfde, en ik vind het moeilijk om te kussen op verjaardagen
dan weet ik nooit hoeveel kussen in moet geven ofzo :’)
maar ik blijf dit topic volgen.

te weinig zelvertrouwen of faalangst? ik had eerst ook hele erge faalangst, maar dat toen ik ouder werd verdwenen. ik had ook een faalangst training gedaan, was wel grappig maar denk niet dat het mij veel heeft geholpen. misschien helpt het bij jou wel?

hmm complimentjes ontvangen is toch niet zo moeilijk? Ik vind het juist leuk! Ik zeg gewoon dankjewel (met een glimlach), als iemand me complimenteerd.
En qua knuffels… hmm daar heb ik ook moeite mee. Ik weet niet waarom, maar ik heb er gewoon moeite mee om lichamelijk contact met anderen te hebben. Ik voel me al ongemakkelijk als iemand alleen zijn hand op mijn schouder legt xD
Alleen bij mijn gezin voel ik me niet ongemakkelijk bij lichamelijk contact.

haha herkenbaar.

haha dit is herkenbaar xD

Had ik vroeger heel erg, was namelijk erg verlegen :stuck_out_tongue:
Nu ben ik een van de grootste flirts uit mn vriendengroep denk ik xd

Bij complimentjes: dankje! + glimlach
(heb ik ook moeten leren) Komt die ongemakkelijkheid omdat je ze niet goed gelooft, door onzekerheid ofzo?

Flirten: oefening baart kunst. Dat kan je echt niet van de ene dag op de andere. Je moet voor jezelf een beetje uitmaken wat veel effect ressorteert xD en wat niet. Oogcontact is echt belangrijk. En zelfs dat is durven.