Niet geaccepteerd door mijn schoonouders

Mijn schoonouders hebben gewoon totaal geen respect voor me. Ik ben in een hele andere omgeving opgevoed dan mijn vriend, en ze vinden het nodig om elke keer dat ik er ben daar verschrikkelijk veel opmerkingen over te maken, ik heb al meerdere malen gezegd dat ik dit totaal niet fijn vind maar ze blijven het doen, sterker nog als ik zeg day ik het niet fijn vind krijg ik reacties als “je moet je niet zo aanstellen”. Nu ben ik ook niet het standaard meisje en heb ik al een redelijk levensverhaal. Ik ben depressief en ben al veel mensen kwijt geraakt, en ben daarom ook heel bang om hem kwijt te raken, hierdoor ben ik af en toe een beetje bezorgd en wil ik altijd duidelijkheid. Ze hebben al meerdere keren gezegd dat hij het uit moet maken omdat ik hem ongelukkig maak, als hij dan zegt dat ik hem juist gelukkig maak zeggen ze fat dat simpelweg een illusie is. We zijn al ruim een jaar samen en het is ook al bijna een jaar zo. Nu gaan zijn ouders de gehele kerstvakantie op vakantie, nu zou ik daar echt geen problemen mee gehad normaal, maar mijn moeder is een jaar geleden in die periode overleden, waardoor het uiteraard gewoon een hele zware periode wordt, en ik hem eigenlijk gewoon nodig heb omdat hij er altijd voor me is. Dit heeft hij meerdere keren aangegeven bij z’n ouders maar ze dwingen hem mee te gaan, “want met Sarah gaat het heus niet zo slecht”. En ik mag ook zeker niet mee "want dan verpest ze het toch, ze past er helemaal niet bij.
Ik voel me hierdoor gewoon totaal niet gerespecteerd voor wie ik ben en mijn problemen. Heeft iemand een idee hoe ik hiermee om kan gaan?

Jeetje wat naar zeg! Hoe oud is je vriend? Ze kunnen hem toch zeker niet verplichten om mee te gaan?

Mijn vriend is 18, maar hij laat zich zo erg beïnvloeden door zijn ouders.

Wat super dom dan. Ik weet niet zo goed hoe ik je hiermee kan helpen, je komt namelijk als je vriend nog redelijk verbonden aan hun is niet makkelijk ‘van ze af’ zegmaar.
Misschien moet je eens een serieus gesprek aangaan en vragen wáárom ze zo doen en bespreken hoe jouw verleden is geweest?

Ik herken dit wel een beetje bij de ouders van m’n ex, die hadden ook eindeloos kritiek op mij. Ook achter m’n rug, of tegen mijn ex zeggen. Of hij het dan even aan mij wilde doorgeven, echt wtf. Heel vervelend is dat! Die jongen was ook zo beïnvloedbaar en deed alles wat z’n ouders deden.
Ik ben er eigenlijk niet vanaf gekomen, tot dat het uit ging. Zijn familie heeft hier ook wel een rol in gespeeld, dus ik hoop dat je hier uit komt. Misschien gewoon een goed gesprek, of anders een brief?

Dat heb ik dus ook, ze zeggen ook achter m’n rug om dat hij niet weg mag want hij ziet mij tevaak enzo. Ik ga waarschijnlijk dit weekend met ze praten en als ik dan het gevoel heb dat ze geen respect voor me hebben kom ik gewoon niet meer daar terug.

Ja, ik ben dus ook een tijd daar niet meer over de vloer geweest. Dit was wel sneu voor m’n ex toen, aangezien hij er tussen in kwam te staan, maar de oorzaak lag toen ook gedeeltelijk bij hem, omdat hij zich zo liet beïnvloeden door hen. Als dat bij jou ook zo is, zou ik ook met hem even een gesprek aangaan er over want dat is nog het meest frustrerende vond ik toen.

Ja ik ben gewoon bang dat het mijn vriend gaat kwetsen. Ik wik hem niet kwetsen, maar ook niet zo behandeld worden. Dat is het grootste probleem voor mij.

Pfft, bij mij is het dan niet zo extreem maar ik herken er een hoop in. Mijn vriend is nog een paar jaar ouder dan die van jou, woont NOG STEEDS thuis en laat zich ook enorm beïnvloeden (en z’n ouders zijn ook… tja). Ik weet niet zo goed een oplossing, voor je vriend is het ook niet echt leuk om enorme ruzies met z’n ouders te krijgen. En jullie zijn waarschijnlijk ook nog niet zover dat hij/jullie het huis uit kan/kunnen? Ook al is het niet leuk denk ik toch dat je vriend zulke dingen moet ‘oplossen’. Zo te horen zijn ze erg gehecht aan hun zoon, dus al krijgen ze ruzie is het niet dat ze met hem zullen breken ofzo, als hij bijvoorbeeld weigert mee te gaan… hoop ik. Het beste is gewoon als je vriend een statement maakt en ZIJ het maar een keer moeten accepteren, niet jullie.

Bij mij is het juist andersom, mijn vader heeft geen respect voor mijn vriendje…
Nu is het zo opgelost dat hij hier alleen heen komt, als mijn vader er niet is en verder ik daar altijd heen ga, omdat ik het daar ook veel leuker vind en hij fantastische ouders heeft ;p

Als het dus niet oplost, zou ik het zo proberen :wink:

Vraag hen wat hun “probleem” precies is? Ja… ‘Jij’ schijnbaar, maar wat mankeert er dan aan jou? Hoe goed kennen zij jou en je verleden überhaupt? Misschien is het een idee om eens open kaart te spelen? Vertel hen jouw levensverhaal. Wellicht leert dit hen jou beter te begrijpen. Als ze zich dan nog zo gedragen, zijn het echt egoïstische mensen.

Oh wat naar voor je ! Ik vind dit echt heel zielig :frowning_face:
Als ze het niet begrijpen is er niet veel aan te doen. Nog één keer zou ik een duidelijk gesprek met je schoonmoeder voeren, als ze daarna toch zo blijven doen dan tja. Ik zou ze dan proberen zo veel mogelijk te negeren.
Vergeet niet dat je het waard bent, ook jij verdiend het om gelukkig te zijn en na zo’n groot verlies mag je best even klagen en uithuilen.

Iniedergeval heel veel sterkte met je moeder, je mag me altijd noten als je je even rot voelt of iets kwijt wil !
Heel veel succes

Ik heb in dezelfde situatie gezeten, al was ik een ander persoon. Mijn ouders mogen mijn vriend niet. Nog steeds niet eigenlijk XD Mijn vriend en ik zijn nu al vier jaar samen en ondertussen accepteren ze hem, maar tonen ze geen interesse en is het nog steeds praten over koetjes en kalfjes.

Het eerste jaar wisselden we af, hij bij mij, ik bij hem. Maar elke keer als we bij mij waren was mijn vriend ongelukkig, doordat mijn ouders niet tegen hem praatten. En daarna had ik ruzie met mijn ouders omdat ik kwaad op hun was, of omdat ze op gingen sommen wat er allemaal ‘mis’ was met hem.
Daarna heb ik besloten om alleen nog naar hem toe te gaan, hij kwam alleen voor verjaardagen, etentjes dat soort dingen. De verplichte dingen zeg maar.

Niet alleen voor hem, maar ook voor mij. Je moet begrijpen dat je vriend tussen twee vuren in staat… Waarschijnlijk klagen zijn ouders over jou, maar jij ook over zijn ouders… en hij moet jullie beiden verdedigen tegenover elkaar, want hij houdt van jullie allemaal.

Maar goed, dat hebben we dus besloten. Ik, voornamelijk. Toen mijn vriend plannen kregen om te gaan samenwonen heb ik heel duidelijk tegen mijn ouders gezegd dat ze hem moeten accepteren voor wie hij is, normaal moeten doen en ook tegen mij niet gaan klagen. Omdat hij mijn toekomst is, en als ik moet kiezen ik voor hem zou kiezen. Dat begrepen ze, hoe hard het ook was.

Maar goed, jij hebt niet zoveel aan dit verhaal. Ik zou wel gewoon proberen meer ‘rust’ te creeëren. Dat jij zijn ouders niet zo vaak ziet. Dat het vuur wat minder gaat branden, in plaats van dat het steeds wordt opgelaaid…

Verder moet je vriend gewoon goed gaan nadenken over hoe hij de situatie aan gaat pakken… Jullie zijn nog jong en hebben nog niet zo lang een relatie, dus dwing hem niet om te kiezen, je weet niet of je bij elkaar blijft of niet (al lijkt dat nu natuurlijk wel zo). Maar probeer ook minder tegen hem te zeggen wat je kut vind aan zijn ouders. Het zijn wel zijn ouders, hij houdt van ze, en hij krijgt hier ook een hoop stress door.

Je kan zijn ouders of je vriend niet veranderen, maar wel jezelf. Dus ga niet meer in op opmerkingen, pas je desnoods een beetje aan naar wat zij graag willen zien. Als jullie relatie beter is, kun je weer wat meer jezelf worden.

zo gemeen! heb niet echt tips voor je denk ik.
maar komt meis :sob::muscle:

jeetje meid wat een heftig en naar verhaal!
supervervelend en frustrerend ook dat je schoonouders je niet (willen) begrijpen.
Ik weet niet of je het al een keer geprobeerd hebt om echt eens goed met je schoonouders en vriend om de tafel te gaan zitten?
als je dit al geprobeerd heb zou ik een goed gesprek houden met je vriend en aangeven dat deze situatie niet goed voor je is. ik spreek uit ervaring helaas. ben zelf depressief geweest en heb ook schoonouders gehad die dit totaal niet begrepen. ook mijn (toemalige) vriend liet zich heel erg door zijn ouders beinvloeden.
Toch gaat het al een jaar lang goed tussen jullie, wat toch wel aangeeft dat je vriend ontzettend dol op je is.
probeer met je vriend te praten en aan te geven dat je het gevoel hebt dat hij vaak meegaat in wat zijn ouders zeggen en dat je hier moeite mee hebt.
Ik wens je in ieder geval heel veel sterkte !!!

Hoe is het gesprek dit weekend gegaan?