New Dawn.

Jane - Model - 16 jaar

Emma - Vriendin van Jane - 15 jaar

Hoofdstuk 1 - I’ll see you tomorrow

‘Oke Jane, Show me what you got’ Roept mijn coach Paul.
De muziek start en dreunt luid door de boxen. Ik doe mijn schouders naar achteren en steek mijn hoofd omhoog en loop daarna op de beat van de muziek over de catwalk heen. Ik voel dat mijn hart sneller gaat kloppen en mijn handen klam worden. Ik loop op meters hoge hakken en ben bang dat ik val. Maar dat weerstaat me niet om te genieten van dit moment. Mijn jurk glanst prachtig door de spotlights die op de catwalk zijn gericht en ik zie een lach op mijn coach zijn mond verschijnen. Ik sta stil aan het einde van de catwalk en leg mijn hand op mijn zij, en draai een beetje naar links en rechts. Mijn coach drukt met de afstandsbediening de muziek uit en klapt in zijn handen. ‘You are doing great! I’m proud of you. This is a dream of almost every girl, so remember you are very special.’ ‘Thank you so much’ antwoord ik. ‘You can go now, I’ll see you tomorrow at four o’clock at the fittingrooms’ Zegt hij. ‘That’s great, I will be there, Bye!’ Antwoord ik. ‘Bye!’ Zegt hij met een lach. En ik loop terug over de catwalk. Als ik in de coulisse sta komt mijn vriendin Emma naar me toe gelopen. ‘En? En?!’ zegt ze op een zachte toon. Ik zie haar vreselijke nieuwsgierige gezicht en moet lachen. ‘Ik kan morgen om 4 uur terug komen’ zeg ik vol enthousiasme. ‘Echt? Wauw!’ en ze vliegt me om mijn nek. We lopen samen naar de kleedkamers en ik doe de catwalk kleding uit en hang het netjes op een hangertje. Elise steekt haar hand al uit en hangt de design kleding netjes terug op het rek. Ik trek mijn simpele witte Vogue shirt over mijn hoofd heen, en doe mijn zwarte skinny jean aan en stap daarna in mijn cognac bruine sandaaltjes. Ik pak mijn tas van de grond en loop samen met Emma naar buiten. ‘Pff Jane, het is al half 10, we moeten echt naar huis toe. Vergeet je niet te leren voor de economie toets morgen?’ Zegt Emma terwijl ze haar sleutel in het slot van haar fiets steekt. ‘Nee, ik lees het vanavond nog wel even door.’ Antwoord ik. ‘Oké! Nou dan zie ik je morgen, bye!’ Zegt Emma. ‘Tot morgen!’ antwoord ik. En Emma rijdt weg. Net als ik op mijn fiets stap om naar huis te rijden voel ik een hand op mijn schouder.

leuk geschreven!
ben benieuwd hoe het verder gaat

Ik ben wel nieuwsgierig. :slightly_smiling_face:

Ik draai me om en kijk recht in de ogen van Jordy. Hij zit bij mij in de klas en is een van de grootste losers die ik ken. ‘Zo, kijk eens wie we daar hebben.’ Zegt Jordy op een treiterige manier. ‘Het modepopje Jane Langeveld’ vult Tim, een vriend van Jordy aan. Ik negeer ze, en stap op mijn fiets. ‘Niet zo snel popje’ zegt Jordy. En hij houd mijn bagagedrager vast. ‘Wat doe jij nog zo laat op straat?’ Zegt Jordy. ‘Het is inderdaad laat, dus flikker op, heb je niets beters te doen? Leren voor de economie toets van morgen of zo?’ zeg ik. ‘Oh gaan we nu brutaal doen?’ Zegt Jordy, en hij pakt mijn arm vast en sleurt me van mijn fiets. De fiets valt met een harde klap neer op de stenen grond en ik voel me bang. Schichtig kijk ik om me heen of er iemand op straat loopt. Maar er is niemand te zien. ‘Je word wel steeds dikker hé, vet varken’ zegt Jordy. En hij knijpt in mijn buik. ‘Blijf van me af klootzak!’ Schreeuw ik. En ik duw hem van me af. Ik hoor zijn vrienden joelen en ik sta te trillen op mijn benen. Jordy geeft me een harde duw terug en ik val op de grond. Mijn arm schaaft over de grond heen en ik zie dat er een grote schaafwond op zit. De tranen staan in mijn ogen, maar ik druk ze weg. ‘Laat me met rust!’ schreeuw ik nog harder in de hoop dat iemand me hoort. ‘Ik zie je morgen op school wel.’ Zegt Jordy. ‘Kom boys, we gaan’ Zegt Tim. En de groep loopt weg. Als ze de hoek om zijn pak ik snel mijn fiets van de grond en zo snel als ik kan fiets ik naar huis. Ik kijk op mijn horloge. Het is ondertussen al kwart over 10 en ik verhoog mijn fiets tempo. Als ik de tuindeur open doe zie ik mijn ouders al van een afstandje naar me kijken. Snel zet ik mijn fiets in de schuur en loop daarna naar binnen. ‘Schat! Wat is er met jou gebeurt? je ziet er vreselijk uit!’ Zegt mijn moeder op een overbezorgde manier. Ze loopt naar me toe en kijkt naar de schaafwond op mijn arm. ‘Hoe kom je daaraan?’ Vraagt ze. ‘Mijn voet gleed tijdens het fietsen van mijn trapper en daardoor ben ik op de grond gevallen, die sandaaltjes zijn best glad.’ Verzin ik snel. ‘Ach lieverd toch, nou gelukkig ben je weer thuis.’ zegt ze terwijl ze me een knuffel geeft. Mijn vader loopt naar de keuken en pakt een pleister. Hoe was het bij het modellenbureau?’ Vraagt mijn vader nieuwsgierig terwijl hij de pleister op mijn arm plakt. Ik was blij dat mijn vader een ander onderwerp aansneed. En snel zei ik: ‘Ja het was erg leuk, ik kan nog steeds niet geloven dat ik vanmiddag ben aangesproken hier in het dorp. En ik mag morgen om 4 uur zelfs terug komen.’ Vertel ik vol enthousiasme. ‘Dat is goed om te horen!’ zegt mijn vader. En mijn moeder haalt haar hand door mijn haar. ‘Wil je nog wat drinken schat?’ Zegt mijn moeder. ‘Nee, ik ga maar slapen, ik ben moe.’ Zeg ik. ‘Oke schat, slaap lekker’ antwoord mijn moeder. Ik geef mijn ouders een kus, en pak mijn tas, en loop daarna naar mijn slaapkamer. Snel doe ik mijn kleding uit en kruip onder het witte laken. Ik pak nog even mijn telefoon en scrol een beetje door Twitter heen, totdat ik een afval site voorbij zie komen. Even twijfel ik, maar daarna klik ik toch op de link. Er kwam een waarschuwing in beeld, maar snel klikte ik toch op “Doorgaan naar de website.” Ik zie een link met tips om snel af te vallen en klik erop. Mijn ogen vliegen over de tekst heen, maar ik merk al snel dat mijn oogleden steeds zwaarder worden. Ik druk de site weg en zet mijn wekker aan, en bereid me voor op een volgende schooldag met een overdosis bullshit.

Het is niet ‘‘dieuw’’ maar ‘‘duw’’ :wink:

Maar ik volg! :slightly_smiling_face:

Ohja, haha thanks. :slightly_smiling_face: