Nachtmeries over oude meester.

[b]toen ik in groep zeven en acht zat (combinatie klassen) van de basisschool hadden wij een hele ‘gemene’ meester. Niet ‘gemeen’ van : ‘Ik praten, en hij werd boos en dat is gemeen.’ maar echt gemeen. Als je iets niet snapte begon hij tegen je te schreeuwen dat je nooit oplette, en wou het niet nog een keer uitleggen. als je een keer iets fout deed riep hij dat je een loser was die nooit iets zou bereiken. nou was ik zelf in die tijd nogal dwars voor hem (nooit opdrachten maken, niet opletten, veel praten.) en daarom werd hij nogal vaak kwaad op mij zeg maar. Dan zette hij mij appart van mijn klas en moest ik bij groep zeven in het lokaal gaan zitten en niet bij groep acht waar ik hoorde en dan ging hij iets uitleggen met zijn rug naar mij toe. En als hij boos was nam hij me ook weleens mee naar de gang en ging met zijn hoofd heel dicht bij hangen en teegen me schreeuwen hoe mislukt ik was. (hij was 61). tegen ouders en andere leerkrachten deed hij heel scheinheilig en ze hebben pas besloten dat hij niet meer terug mocht komen nadat hij overspannen naar huis is gegaan toen hij mij zo hard in mijn arm kneep dat het blauw werd en ik begon te huilen. Hij is niet op de afscheid avond geweest en liet ons 2 weken voor de zomervakantie in de steek zonder musical ofiets. Soms kon hij me heel gemeen aankijken door zijn ronde brillen glazen en dan hadden wel tien kinderen tegelijk het gevoel dat hij naar diegene keek. In de tijd dat hij lesgaf had ik vaak buikpijn en nachtmerries over hem. later ging de buikpijn over en de nachtmerries langzamerhand ook. Maar nu bijna twee jaar later komen ze steeds terug. Dat ik groep acht over moet doen, of ik droom en zie gewoon alleen zijn gezicht voor me. ik heb dit elke nacht en kan er niet meer goed van slapen.
Ik ben ook bang dat ik hem tegen kom want hij woon maar twee dorpen veder. telkens als ik aan iets denk waar hij het ooit over heeft gehad of als ik stopwoorden van hem hoor moet ik bijna huilen. En als ik dan thuis kom krijg ik van die verschrikkelijke huilbuien.
Weten jullie wat ik moet doen?

sorry voor dit lange verhaal, maar anders was ik bang dat jullie er niks van zouden begrijpen.[/b]

Wat ontzettend naar voor je zeg! Echt een rot man!
Maar je verteld er niet bij of je al gepraat hebt met iemand erover…?
Ik denk dat dat heel belangrijk is. Misschien met je ouders of met een vertrouwingspersoon van school. Gewoon iemand die je echt goed kan vertrouwen. Dit kan ook een goede vriendin zijn, of iemand uit je oude klas die misschien wel hetzelfde heeft.
Echt, mijn tip is praten, ik denk dat dat echt helpt!!

Heel veel succes ermee, en laat anders even weten of het helpt!
Lieeeeeefs! <3

[i]Heel moeilijk maar gewoonweg de enigste manier; Het hoofdstuk van de basisschool afsluiten. Leuke dingen gaan doen… Als je een nachtmerrie hebt, jezelf verwennen met bijvoorbeeld een stukje chocolade, film, een warm bad en dat soort dingen.

Heel raar maar waar… ik krijg telkens van die vage dromen dat ik word aangerand door de concierge ( hij is buitenlands ). En dat de jongen die ik heel stiekem toch wel beetje leuk vind hem slaat en ik hard moet lachen
-.-’

Mja; anyway. Gewoon afsluiten dat hoofdstuk van je :slightly_smiling_face:[/i]

Ja dat probeer ik.
en ik praat er over met mijn moeder en beste vriendin die ook bij mij op de basis school zit. Zij was nogal stil.
volgens mij moeder is die man gek in zijn hoofd als ik haar vraag of hij mij haatte.

jeetje wat een achtelijke leraar !
weten je ouders het al?

oo sorry domme vraag

Zo makkelijk is dat niet hoor. Je doet net alsof je kan beslissen voor jezelf; oke, nu ga ik geen nachtmerries meer krijgen. Want die zijn er gewoon, of je wil of niet. Ik denk dat je er nu gewoon een beetje goed tegenaan moet kijken, want je hebt nu lekker geen les meer van hem, lekker rustig. Verder kan je die nachtmerries niet voorkomen, maar je kan jezelf bijvoorbeeld zoals Hekseketel ook al zei, jezelf voornemen dat als je weer die nachtmerrie krijgt, je bijvoorbeeld iets lekkers neemt ofzo. En dat dan elke keer. Ik weet het verder ook niet echt zo goed, want het is nogal moeilijk om een oplossing te vinden voor iets waaraan jij niks kan doen… :slightly_smiling_face:

Hoe lang is dit geleden? Ik denk namelijk, stel dat het al zes jaar geleden is dat je er écht met iemand over moet praten, maar als je in de brugklas zit dat het erg logisch is dat die ‘wond’ nog zo vers is.

Ik ken het ook, heb van drie tot iets minder dan twee jaar geleden bij een restaurant gewerkt, en mijn baas en bazin waren echt hels (van tegen me schreeuwen of ik aan de drugs was en of ik te dom was voor mijn werk (terwijl mijn baas degene was die een gerecht te weinig had gemaakt) tot heel gemeen vragen of ik even een kroketje aan kon raken omdat ze dachten dat die klant wel een ‘gay kroketje’ zou willen (ze wisten niet eens dat ik biseksueel was, en dat is een lang verhaal, maar het doet toch pijn).
En ik heb er nu nog steeds nachtmerries over.

Zoals ik al zei, als het heel recent is gaat dit stom klinken, maar je moet dit los gaan laten. Het is heel erg dat iemand je zo behandelde, en dat verdien je helemaal niet, en je moet je nu gewoon bedenken dat je je alleen met mensen omringt die goed voor je zijn en dat je die behandeling niet verdient, dat zulke mensen jou niet waard zijn.
En het klinkt heel cliché, maar: het wordt minder en minder, hoe verder je van die nare dingen verwijdert raakt qua tijd krijg je ook makkelijk overzicht en een meer genuanceerde blik erop, en kan je het los gaan laten, en dan verdwijnen de nachtmerries ook langzaam.

Je kunt kiezen:

  1. Je praat met iemand en je hebt er niet zo heel veel aan (behalve dat je je verhaal kwijt bent)
  2. Je denkt er niet meer aan, het is gebeurd en hij zal waarschijnlijk je niets meer aandoen, hoor, want hij heeft vast wel meer klassen gehad en heb je ooit gehoord dat hij iemand uit één van die klassen ooit nog een keer opgezocht heeft?
  3. Door te praten en doordat iedereen je steunt lukt het je om je basisschool-tijd achter je te laten. Het is nou eenmaal gebeurd en het kan nou eenmaal niet anders, maar je het is zonde om de rest van je leven nog aan die leraar te denken (terwijl je ook gewoon lol kunt maken en niet hoeft te denken aan die leraar)

Wat er gebeurd is idd vreemd, raar, en erg, maar dat betekent niet dat je er nog over na hoeft te denken. Het is nou eenmaal gebeurd, klaar.

Nog suc6 trouwens ^^

De laatste 2 jaar gaf hij les op onze school en dat is de eerste keer dat hij overspannen werd omdat hij toch haast met pensioen kon mag hij hoogstens op een andere school invallen maar niks meer.

2 jaar geleden ik zit nu in de 2de dus maar ik heb hem een half jaar geleden voor het laatst gezien.

kan niet als ik hem steeds tegenkom

Up!

Je angst onder ogen zien door met hem te gaan praten als je hem weer tegen komt. En hopen dat hij een beetje aardig reageert, want als hij dat namelijk doet ben je waarschijnlijk wat gerustgesteld.

Of elke keer als je een nachtmerrie krijgt wat leuks doen, zodat je uiteindelijk een nachtmerrie wil zodat je wat leuks kan doen :'D

ben je gek!
die man wil ik nooit meer zien, dus zeker niet mee praten!

^^

Ik zou toch eens naar een vertrouwenspersoon gaan. Het is al harstikke goed dat je met je moeder enzo praat, maar zij kunnen alleen maar luisteren, en -denk ik- niet gericht iets doen.
Begrijp me goed hoor, luisteren is heel belangrijk, maar daarmee heb je nog geen oplossing hoe je van die nachtmerries af moet komen.

Zo’n vertrouwenspersoon(op school oid) heeft die misschien wel.
Ik zou zeggen: Give it a shot! Baadt het niet, dan schaadt het niet, toch? :slightly_smiling_face:

En verder denk ik dat je niet extreem bang voor die nachtmerries moet zijn. Laat ze over je heenkomen. Dat is echt heel moeilijk, maar na een tijdje zul je zien dat het werkt. Ik zal het een beetje uitleggen :slightly_smiling_face:

Ik had vroeger ook altijd nachtmerries. Ik was er doodsbang voor en durfde amper te gaan slapen. Na een hele lange tijd liet ik het ‘gewoon’ over me heen komen. als de nachtmerrie dan was afgelopen raakte ik niet meer in paniek, maar dacht ik: oke, ik heb nu een nachtmerrie gehad, die is nu voorbij, dan ga ik nu weer rustig proberen te slapen.

Dat is echt heel moeilijk, maar bij mij heeft het gewerkt.

Nou ja, hopelijk heb je er iets aan. :slightly_smiling_face:

Sterkte!

Dat is wel erg naar voor je! :astonished: Ik denk dat je er het beste over kan praten met een psycholoog (of de psycholoog van je school), want het kan zijn dat je een trauma hebt opgelopen. De psycholoog kan je misschien ook slaappillen geven, zodat je beter kan slapen. Het is misschien wat te laat hiervoor, maar je kan ook met de directeur van je basisschool gaan praten en, als je dit hebt, met het rapport van je psycholoog gaan waarin staat dat je nachtmerries hebt en geestelijk gekwetst bent. Aangezien die leerkracht bijna op pensioen is, kan die directeur niet veel doen, maar ik hoop wel dat dit gevolgen heeft voor die leerkracht (dat hij in de hel belandt ofzo). Probeer je verder te ontspannen en je wat los te maken van hem. Probeer, als je een nachtmerrie hebt, met zijn kop met ronde bril te lachen. Blijdschap is de beste remedie voor jou, denk ik zo. Hopelijk heb je hier wat aan, succes!

Jakkes, wat vervelend! Praat er veel over, zou ik zeggen, want je ei kwijt kunnen is vaak een hele erge opluchting! Misschien kan je er ook met een oud klasgenootje over praten, die weet immers ook hoe het was (als die gene het niet verdrongen heeft). Je moet trouwens maar denken dat die vent ook een heel erg klote leven heeft (als je geluk en liefde kent reageer je niet zo!) en dat hij nu waarschijnlijk eenzaam zit weg te kwijlen. Dat helpt voor jou niks, maar je moet zijn “reden” (ook al is die reden altijd niet goed genoeg om zijn daden wit te wassen) wel kennen, denk ik dan. Misschien werkt het om met je ouders en een ander klasgenootje + ouders langs te gaan. Misschien ook niet; ik weet niet hoe jij je daarbij voelt en of je dat uberhaupt wilt, maar misschien werk het…

Succes en sterkte iig!