My story

Het was zoals gewoonlijk een zeer normale schooldag,
tot dat ik op school kwam en mijn vriendin gillend op me
af rende en trots haar nieuwe schoentjes liet zien. Bah,
dacht iki bij mezelf nadat ze vroeg hoe ik ze vond. ‘‘Wel
mooi hoor’’ zei ik met een chagerijnige stem. Ze trok een
vies gezicht en ik keek strak voor me uit, toen zei ze
plotseling: '‘Zeg, heb je die nieuwe jongen al gezien?
Echt een griezel, volgens mij is ‘ie emo.’’ Typisch iets
voor Heidi, die overal een oordeel over heeft, terwijl ik
smolt als ik naar 'm keek. ‘‘Maxime? Maxime?!’’ Snel keek
ik Heidi’s kant weer op. ‘‘Zeg, je hebt toch zeker geen
crush op die emo hè?’’ ‘‘Nee, natuurlijk niet!’’ zei ik met een
rood gezicht. ''Maxime, niet liegen. Als jij ‘m leuk vind, moet
je actie ondernemen. ‘t Is dan niet mijn vriendje!’’ Ze trok me
mee en tikte kieskeurig op de rug van de nieuwe jongen,
‘‘Zeg, ben jij nieuw hier?’’ Natuurlijk dacht Maxime, mooie
openingszin. Nátuurlijk is 'ie nieuw, anders loopt hij niet met
zo’n plattegrond van de school. ‘‘Ja’’, hij keek Maxime doordringent
aan. Maar Heidi kwam ertussen en vroeg: ‘‘Ken je Maxime al?
Ze is scene en jullie zouden príma bij elkaar passen! Ik ben
trouwens Heidi, prettig kennis te maken.’’ ‘‘Nee die ken ik nog niet,
ik ben David. En wederzijds Heidi.’’ Ik wou eigenlijk weg weglopen
maar zijn blik in zijn ogen keken me zo doordringent aan dat het
leek of ik kauwgom aan mijn schoenen had die als lijm aan de
vloer vastgeplakt zaten. Heidi was in gesprek met Naomi intussen
die zeik nat binnenkwam door de regen. Ik zei hakkerig en
stotterend gedag tegen David, hij zei gedag terug en hij bloosde.
Ik vroeg ik welke klas hij zat en al gauw hadden we een
afspraakje in de pauze, als smoesje dat ik dan de school
kon laten zien. De bel ging en ik zwaaide hem uit, het eerste
uur Duits, yay. Het 2e lesuur was Nederlands en ik kon mijn
gedachtes er niet bij houden. Of het was Lars die tegen mijn
stoel zat te trappen, of het was David die in mijn gedachte
rondspookte. Eindelijk, de verlossende bel, nog 1 uurtje te gaan.
Het was pauze, het weer was buiten opgeknapt en vele kinderen
holden met hun zware tassen naar de deur waar inmiddels
een boel wuppen vastgeklemd zaten omdat ze tegelijk naar
buiten wilden. Eigenlijk wou ik ook wel naar buiten, maar het
leek me na de grote bal wuppen voor de deur niet echt een
goed plan. Ik draaide me om en ik keek recht in de ogen van
David, hoe kon dat gebeuren? Anders had ze 'm toch allang
gehoord? Die gast haalt toch ook wel adem? Maar back to the
point, dat was waar ook, ze hadden een afspraakje.
Ik keek snel de andere kant op maar zijn blik was niet te
negeren, verlegen zei ik was maar wat het was, weet ik niet
precies meer. Hij zei dat hij graag de rest van de school wou
zien, dat was het, de rondleiding. Ze liepen door de gang van
de school en Maxime vertelde een beetje over alles en welke
leraren je voor uit moet kijken. Ze vroeg naar David’s rooster
en hij zei dat hij het uur na de pauze hetzelfde had als Maxime.
De bel ging, en David verdween in een klaslokaal. Snel ging ze
naar Biologie waar Heidi al op haar stond te wachten. ‘‘En? Hoe
ging het met de emo?’’ ‘‘Heidi… Doe normaal! Het is ook maar
een mens, ik zie er toch ook niet als jou uit?’’
Siste Maxime tegen Heidi, '‘Nee haha, dat is waar, ‘t is jouw
vriendje niet de mijne.’’
De lesuur was zoals gewoonlijk heel erg saai, gelukkig keken
we een film dat was nog wel het hoogtepunt van vandaag.
De bel ging en ze stond nog wat te praten met Heidi, die naar
een andere les moest. De bel ging bijna voor het volgende
lesuur en Maxime zei snel gedag en holde naar het andere lokaal.
Oh nee shit, Natuur- Scheikunde, kutkut Goijarts! Ze deed
met een wap de klasdeur open en keek recht in de chagerijnige
blik van Goijarts. ‘‘Zo jongedame, ik zie dat er nog een plekje
over is. Ga maar zitten, deze keer zie ik het onder ogen. Maar
nog een waarschuwing deze les en je weet het!’’ Jaja, dacht ze,
ouwe zeikschaap, snel ging ze zitten. Ze keek opzij naar iemand
die naast haar zat en ze schrok, het was David! Hij glimlachte
naar haar en ze glimlachte terug maar Goijarts onderbrak:
‘‘MAXIME, houden we onze gedachtes nog even bij de les
alstublieft?’’ ‘‘Ja meneer.’’ Iedereen zat aandachtelijk te luisteren
maar Maxime kon haar gedachtes er niet bijhouden, ze schreef
op een stukje papier: ‘‘Wat een zeikschaap hè?’’ Ze wachtte op
het antwoord en al snel kreeg ze een papiertje onder haar neus
geschoven: '‘Haha ja, bedankt dat je me waarschuwde in de gang voor ‘m.’’
‘‘Zo, Maxime en David, waar zijn we mee bezig?’’ SHIT! Goijarts!
‘‘Eh… Nou…’’ Hakkelde Maxime. Goijarts pakte het briefje
en schreeuwde ‘‘Blijven jullie maar na, ik heb wel iets voor jullie!’’
De minuten daarna, durfde Maxime niet naar David te kijken, hij is
vast boos, dacht ze. Toen ging de bel en Maxime en David bleven
zitten, Goijarts zei dat ze moesten komen en ze gingen voor zijn
bureau staan.
''Zo, David, dit had ik niet verwacht van een nieuwe leerling.
Maar voor jou Maxime, ben ik het allang gewend. Deze
week bij de congiërge melden, en David, bij jou zie ik het onder
ogen. En als straf dat ik mag geven, een proefwerk maken. Ga
op jullie plaatsen zitten, hier zijn de proefwerken, ga je gang.
Zuchtend ging Maxime zitten, ze is al niet goed in Natuur-
Scheikunde, maar dit is nog erger. Ze keek naar David, die
het makkelijk vond want hij was al bijna over de helft. Terwijl
ze zelf te vechten zat met het eerste sommetje. Ze keek op
en ze zag dat Goijarts op de gang zat te praten met de
congiërge en David was al klaar, hij zag dat ze moeite had
en gaf haar de antwoorden. ‘‘Dankje’’ fluisterde ze, hij stond
op en gaf haar een kus op haar voorhoofd ‘‘Geen dank hoor,
Maxime.’’

Dit is dus niet echt gebeurt ofzo, gewoon fantasie =D
Vervolg komt als er meerdere mensen om vragen.

Leuk verhaal!!!

Hmm, graag meer enters, leest wat makkelijker, en ook WITregels!
Maar up!

Doe ik :]