My life as a loser

‘Nee mam, ik wil niet naar school, ik ben ziek!’, maak ik mijn moeder nu al voor de zoveelste keer duidelijk. ‘Maar meisje, ben je nu niet een beetje veel ziek? Dit is al de derde keer deze week en je ziet er prima uit’. Ik had het kunnen verwachten, ik moet echt een betere smoes gaan verzinnen. Ik kan gewoon niet naar school! Ik wordt elke week al vreselijk gepest en als het zo doorgaat weet ik me echt geen raad meer. ‘Mam, alsjeblieft, alleen vandaag’. ‘Nee, vandaag ga je gewoon naar school, als het echt niet gaat kom je maar naar huis, maar je kan het op z’n minst proberen’. Ik kreun, vandaag hebben we gym, natuurlijk wordt dat weer een hel. Alsof de andere dagen van de week nog niet erg genoeg zijn! Zo is de docent er niet bij in de kleedkamer en ga ik er echt aan.

Een half uur later zit ik op de fiets. Ik kom net bij school aanrijden als ik Anne, Vera en Simone zie staan. Hun blik verraad al gelijk dat ze weer wat van plan zijn, fijn. Ik zet mijn fiets neer in het rek en loop hun voorbij. ‘Zo Nina, heeft je moeder soms die kleren uitgezocht of heb je ze zelf uit de vuilnisbak gehaald?’
En ja… dit wordt een slechte dag, thanks mam…

Verder??

Ik wordt. Met dt?! :expressionless:

haha omg snelheidsfoutje :stuck_out_tongue: sorry :stuck_out_tongue:

Oh, ik dacht al. xD Hehe, niks gezegd dan!

a

verder :grinning:

thanks :slightly_smiling_face:

a

verder :wink:

ga zo door!

Verder! :slightly_smiling_face:

Mijn wiskundeles ging best snel, ik had niet veel last van de meiden omdat ik helemaal aan de andere kant van de klas zit. Op die paar pennen tegen mijn hoofd na, gebeurde er niet veel bijzonders. Tijdens Engels heb ik niet zo veel meegemaakt, ik zat helemaal met mijn hoofd bij Tomas. Het is gewoon de lekkerste jongen van de klas! Maarja, die zal toch nooit op zo’n loser zoals mij vallen! Hij heeft immers verkering met Simone. Dat kan ik dus wel vergeten!

Maar weer even met mijn hoofd bij de wereld. Over 3 minuten begint mijn gymles. Ik mag wel opschieten! Eigenlijk heb ik er helemaal geen zin in en alles lijkt veel sneller te gaan dan ik zou willen. Vol tegenzin stap ik de kleedkamer binnen…

Verder!

OMG even met mijn hoofd bij de werld?! Zo grappig dat had ik ook kunnen zeggen xD Het stukje vind ik tot nu toe leuk!

Verder!

verder!

Verder!

‘Hee, daar hebben we Nina platborst, zijn ze nou nog niet gegroeid?’, roept Anne me direct toe. Ik zeg maar niks, het heeft toch geen zin. Ik wil gaan zitten maar Vera duwt me snel opzij: ‘Gatverdamme, je gaat hier toch niet zitten! Aan al die vieze bacterieën van jou hebben we ook niks’. Ik kijk haar verbaasd aan, waarom moet ze toch altijd mij hebben? Wat heb ik nou toch verkeerd gedaan? Maar op een keer gaat het veranderen, ik weet het zeker! ‘Nou, heb je niks te zeggen?’, snauwt ze naar me. ‘Ik… ik…’, ik weet niet veel uit te brengen. ‘Nou, we zullen het haar eens leren’, roept Simone. Ze lopen op me af en ik kan nergens meer heen, andere klasgenoten doen net alsof ze niks door hebben.

Pats, de eerste uithaal naar mijn gezicht. Er volgen als snel meer stompen in mijn maag en een keiharde trap tegen mijn been waardoor ik onderuit val. Nu ben ik helemaal weerloos. ‘Blijf van me af!’, roep ik tevergeefs. Ik voel een bloedneus opkomen. Als ze eindelijk klaar zijn en de les bijna eindelijk begint, pak ik mijn spullen en ren ik weg. Ik wil het niet meer! Ik kan er niet meer tegen!!

Verder?