Mr. Perfect

En daar zit je dan. Het is weer maandag het 1e uur natuurkunde bij die ongelooflijk slijmende leraar. Ik vind natuurkunde al niks aan en ik houd al helemaal niet van slijmende leraren. Achteraan zitten is dan ook een pré voor mij. Het heeft trouwens vier voordelen:

  1. Je ontwijkt die altijd zo onschuldig lijkende blik van de slijmende leraar.
  2. De mensen die hopen op goede cijfers en hem een hunk vinden gaan dus vooraan zitten.
  3. Mr. Perfect zit op 60 graden links van je.
  4. Je kunt verder slapen onder de les zonder dat iemand het merkt.

Ik houd me nu vooral maar bezig met het vierde punt. De platonen en de neutronen zweven in mijn gedachten in rubberbootjes voorbij. Voor ik het weet is de bel gegaan. Het tweede uur houd ik me iets actiever. Niet dat geschiedenis leuker is, maar nog altijd beter dan natuurkunde. Ik kan mijn ogen maar niet afhouden van Mr. Perfect. Ik stel me hem voor als een soort machtige Napoleon op zijn stijgerende witte paard met zijn blonde haren wapperend in de wind. Mocht ik maar een keer meerijden…