Mogen mensen mij wel?

Dag dames,

Zoals sommige wel weten, die mij hier kennen, heb ik vroeger moeite gehad om sociale contacten te leggen. Nu ik volwassen ben en alles, aan de onderste tree onder het mom van ‘Welkom in de grote mensenwereld’, merk ik dat ik steeds makkelijker ben om contacten te leggen. Alleen het volgende is aan de hand:

Ik heb het idee dat ik mensen af stoot. Altijd ben ik zo geweest dat ik het beste met iemand voor heb. Maar ik zal een aantal voorbeelden noemen. Ik ben bijvoorbeeld in de herfstvakantie op vakantie geweest met een vriendin van me. We hebben een topvakantie gehad! Alleen in Turkije, vroegen de mannen ons steeds mee ‘uit te gaan’. Ik heb telkens nee gezegd, ik had er geen goed gevoel bij. Toen werd er gevraagd door iemand uit de animatieteam, of we mee gingen naar het strand ('s nachts). Ik dacht: Die zit achter die vriendin aan. En ja hoor, hij ‘betastte’ haar best wel erg. Het ergste; ze liet het nog toe ook. Tot ze op een gegeven moment mijn hand pakte en zei ‘we gaan.’ Ik was toch best wel pissed. En heel de vakantie, zaten al die Turkse mannen achter haar aan. Misschien was ik jaloers, ik heb nog nooit echt iemand achter mij aan gehad… Maar goed, in dit geval, vond ik het wel prima dat ik niemand achter me aan had. Maar ik voelde afgunst, van mijzelf naar haar toe. Toen we terug kwamen van vakantie, heb ik niets meer van haar vernomen, doet ze grootsig, raar, arrogant en trekt ze op met haar ‘allerbeste vriendin’ en denkt dat ik jaloers ben op hun (totaal niet dus). We zouden naar het concert van Gers Pardoel gaan, ik heb haar een paar keer op geattendeerd dat ze het kaartje terug moest betalen, maar ik heb nog nooit een euro van haar gezien. Toen liet ik op een gegeven moment niets meer horen, omdat ik het beu was na 7x te vragen of ik mijn geld nog kreeg. Werd ze boos omdat ik niets meer liet horen :\

Tweede voorbeeld:
Ik heb via een vriend een meisje leren kennen, we waren met z’n drieën naar de bioscoop geweest. Heel leuk en gezellig en dat meisje had me een uitnodiging gestuurd voor haar verjaardag. Ik kende haar niet zo goed, maar ik was in gegaan op de uitnodiging. Ik kwam tot conclusie dat ik niet wist waar ze woonde, dus ik had netjes een WhatsApp gestuurd met de vraag of ze haar adres wou geven en wat ze graag wou hebben voor haar verjaardag. Ik kreeg hier geen antwoord op. Afgelopen vrijdag had ik via Facebook op haar ‘event’ weer de vraag gestuurd wat haar adres is. Ik kreeg hier ook geen antwoord op. Ik kreeg het idee dat ze óf mij niet mocht, of is dit tegenwoordig de manier van omgaan met mensen?

Ik krijg het idee dat mensen mij niet mogen. Oké, ik weet dat ik niet zo van uitgaan houd, ik andere interesses heb dan mijn leeftijdsgenoten en dat ik anders ben dan anderen… Maar; zou het gewoon echt aan mij liggen? Pak ik het verkeerd aan?

Het knaagt aan me. Echt, maar gaan mensen zo tegenwoordig met elkaar om?

Ik durf het niet te zeggen. Wel up.

ach meid dit klinkt zo rot! maar ik denk niet dat het helemaal aan jou ligt hoor, als jij uitgenodigd wordt voor iets en je krijgt niet te horen wáár het feestje is vind ik dat niet jouw fout :’) Maar ik zou dan iets directere manieren van contact zoeken, zoals even bellen. Want jij hebt die whatsapp wel verzonden, maar misschien heeft zij hem niet gezien hoe onwaarschijnlijk dat ook is
en ik hoor nu dus 1 kant van die verhalen, misschien ben jij wel gewoon een enorme bitch buiten deze gebeurteniissen om haha

Over dat eerste verhaal: dat is zó niet jouw fout. en je mag die vriendin dat best duidelijk maken.

Tegenwoordig moet je bellen wil je direct een antwoord ben ik bang. Ik heb het zelf ook hoor, dan whatsappt iemand mij terwijl ik met iets bezig ben, dan denk ik “Ik reageer later wel.” om het daarna straal te vergeten. Het ligt niet aan jou, dat moet je niet denken, je klinkt als een heel lief en leuk meisje met verstand!

Over het eerste verhaal met de Turkse jongens: wees blij dat jij niet zo makkelijk te krijgen bent, 't lijkt of die vriendin maar alles toe laat.
En dat van dat geld is echt belachelijk. Van je vriendins kant dus, niet van jou.

Verhaal 2: Lijkt me ook niet dat je iets fout deed? Zij reageert niet, da’s haar probleem…

Maar ik ken je echte persoonlijkheid natuurlijk niet. Uit de verhalen kan ik in ieder geval niet opmaken dat je afstotelijk bent haha.

Ik zit gewoon in een fase dat ik alles op een rijtje wil hebben. In april ben ik klaar met school, ben al een tijdje op zoek naar een baan en ben aan het uitrekenen hoelang ik ongeveer moet werken voor een huisje.

Ik heb ook geen vriend. Ik zie mezelf meer als een ‘onafhankelijke jonge vrouw’. Maar ik merk in verschillende opzichten dat ik liever wel iemand aan mijn zijde heb staan… Maar dat komt van zelf. Ik vraag me gewoon af, moet ik dan toch aan mezelf sleutelen… Ik zit er mee in de knoop, heel gek.

Tuurlijk moet je niet aan jezelf sleutelen als er niets mis met je is. De juiste personen moeten voor jou nog op je pad komen, wees niet bang, die komen echt wel. :slight_smile:

Je hebt niks fout gedaan bij deze voorbeelden, die anderen waren degenen die fout zaten. Ik weet natuurlijk niet hoe je echt bent, maar het lijkt me dat je gewoon de verkeerde mensen bent tegengekomen.

De vraag is dan natuurlijk: hoe kom ik de juiste mensen tegen? Wie is goed en wie is niet zo goed…

Je klinkt ook een beetje in de knoop ja. Als dat zo is, is het misschien een optie om eens met iemand te praten (iemand die je goed kent, of juist via de huisarts naar een psycholoog). Zou ook een optie kunnen zijn, zodat je in je hoofd rustig wordt.

Mijn grootste ergernis in het leven tegenwoordig; dat mensen vriendschappen niet meer serieus nemen en er niet meer in investeren. Hoe het komt? Ik gok dat een groot deel te maken heeft met Social Media. Moet zeggen dat ik er echt geen fan van ben, tuurlijk is het ‘leuk’ en ‘grappig’ maar tegenwoordig draait alles om Social Media. Ik vind 't prima een hele dag met iemand om te gaan zonder m’n mobiel ook maar te gebruiken ( okee, alleen om de tijd te checken want dat doe ik 60x per dag ). Ik heb honderden voorbeelden van mensen die mij om het domste aan de kant hebben gezet, en na een tijdje begin je je inderdaad af te vragen of het echt niet jou fout is.

Het is erg lastig in te schatten, want vaak praten ze jou daarna nog even een schuldgevoel aan. 't Is gewoon een feit dat mensen tegenwoordig minder investeren in ‘echte’ vrienden, en dat is gewoon ontzettend jammer. Dacht dat ik de enige was eigenlijk die zich er kapot aan irriteerde maar dit werpt voor mij een hele andere kijk op de zaak.

Ik vind jouw gedrag niet raar of zo, ik weet het niet zeker maar ik denk dat het aan die mensen ligt.

Ah; ik ben dus niet de enige :-).

Je ziet bijvoorbeeld met Kerst, dat mensen even via Facebook of WhatsApp iedereen fijne feestdagen wenst. Natuurlijk, heel handig, om een grotere groep mensen te bereiken. Noem mij ouderwets; ik schrijf nog altijd Kerstkaarten :slight_smile: Puur omdat je wel de moeite voor diegene doet.

Maar ik heb het idee dat mensen het niet waarderen. Ik zie dus, na aanleiding van de reacties, dat ik lang niet de enige ben.

Zullen we elkaar een kerstkaartje sturen? [’:

Ik zit zelf geregeld op FaceBook, natuurlijk. Maar heel eerlijk ben ik al dat social media gezeur zo zat. Ik merkte 't ook heel erg in m’n relatie met m’n exvriend, alles wat hij op FaceBook deed kon ik volgen en ik betrapte mezelf er elke keer op dat ik 'm checkte. Toen ik 'm verwijderd had van FaceBook kwam er zo’n enorme rust over me heen. Heb op WhatsApp ook uit staan dat je kunt zien wanneer ik voor 't laatst online geweest ben, anders gaan mensen zeiken dat je niet reageert. Al dat Social Media bederft echt het normale contact met mensen. Hoeveel mensen bijvoorbeeld in de trein wel niet de gehele reis naar hun mobiel turen. Ik vind 't altijd heel gezellig om een praatje te maken met mensen. Ik kijk ook geregeld op m’n mobiel, voor de tijd bijvoorbeeld of als ik weet dat ik gebeld zou worden want ik heb mijn mobiel altijd op trillen of stil staan maar ik zit er echt niet constant mee in m’n handen, doe normaal zeg. Alsof het een levensbehoefte is ofzo.

Social Media verpest gewoon het respect voor vriendschappen, dat is het hele probleem. Ik vind 't hartstikke leuk dat ik een goeie vriendin van me kan bereiken die in Spanje zit door middel van FaceBook, maar dat is wel echt het enige. Al dat gebitch, gecontrolleer en gezeik over Social Media, gatver.

situatie 1: hmm, jij had misschien een ander beeld van de vakantie dan zij. Zij wou misschien veel uitgaan, terwijl jij lekker wou relaxen of culturele dingetjes ofzo. tip: volgende keer als je zoiets doet(optrekken met iemand) vragen wat diegene wil en wat jij wil. Ik denk dat het hier gewoon een probleem was dat jullie tegen elkaar opbotsten omdat jullie beide wat anders wouden. Jullie hadden hier samen rekening mee moeten houden en besluiten voordat je op vakantie ging.

Tevens vind ik het wel ontzettend stom van haar dat ze het geld niet aan je heeft teruggeven en niet samen met je naar het concert is gegaan. Dat vind ik echt onwijs lullig. Dat vind ik niet jouw fout, maar die van haar.

situatie 2:
Jezus wat vind ik dit lullig van dat meisje zeg :confused:
als je iemand uitnodigd voor je verjaardag, moet je die persoon ook laten komen… Nee, dit vind ik ook niet jouw fout.

kortom: ik denk niet dat jij echt iets fouts heb gedaan, maar dat het voornamelijk aan die mensen ligt :slightly_smiling_face:

Tegenwoordig gaan veel meiden zo met elkaar om (volgens me moeder)
Ze zegt dat het komt door al die drama series op tv, maar dat geloof ik niet.

Ik denk dat dat gewoon deze generatie is die zo met elkaar om gaat. Verder weet ik het ook niet! Maar blijf voor jezelf, dat is het belangrijkste! :3

Ik merk ook wel dat je altijd aan de ene kant mensen hebt waar iedereen automatisch toe is aangetrokken en aan de andere kant de mensen die altijd op anderen moeten afstappen…

Ik betrap mezelf daar ook heel vaak op. Ik heb zoiets van; als ik met iemand praat, of wat dan ook… Dan hoort mijn telefoon of in mijn broekzak of in mijn tas.

Ik heb vaak ruzie gehad op social media en via daar ook gepest, helaas. Vroeger. Daarom ben ik erg slecht in sociaal contacten leggen. Ik heb de puberteit naar mijn mening overgeslagen, omdat ik om mijn 12de al veel te volwassen was. Niet qua uiterlijk, qua innerlijk. En geloof me, het is onwijs klote als je deze periode overslaat.

Ja, kijk. Dat meisje heeft je vast voor een reden uitgenodigd, dus het zal wel niet zo zijn dat ze je niet meer moet :slightly_smiling_face: ze heeft vast de meldingen gewoon gemist. Maak je geen zorgen!

Over die vriendin…Ten eerste : dat een stel Turken achter haar aanzaten, heeft weinig te maken met hoe mooi ze wel niet is. Is ze toevallig blond of een licht type? Anywho, er makkelijk uitzien is al genoeg voor die mannen. Jammer dat ze daar meer aandacht voor had tijdens jullie vakantie…Heel vervelend, maar ze is jou duidelijk niet waard.

Je maakt je te druk en je hebt niet genoeg lef.