moet ik het uitmaken?

Hallo allemaal,
Ik heb nu al 3 jaar een relatie met een hele lieve jongen. Ik hou nog steeds heel veel van hem. Toch zit er me iets dwars. Ik studeer en ga veel uit. Ik hou ervan op nieuwe mensen te leren kennen en veel te ondernemen. Mijn vriend gaat echter nauwelijks uit en heeft ook geen behoefte nieuwe mensen te leren kennen. Ik wil binnenkort graag op kamers. Ook wil ik bij een studentenvereniging gaan. Ik wil gewoon beginnen met een nieuw deel van mijn leven. Lekker vrij leven en doen wat ik zelf wil.
Nu is mijn vriend heel serieus bezig met onze relatie, al vanaf het begin. Dit is iets wat ik op dit moment eigenlijk niet wil, aangezien ik nu 19 ben en daar nog niet echt aan toe ben. Toch zie ik echt een toekomst met hem en kan het me niet voorstellen om met een andere jongen later te trouwen dan hem. Ik ben bang dat als ik de relatie beëindig, dat ik veel spijt krijg.
Wat zouden jullie in mijn situatie doen? Ik hoop dat jullie me een soort advies kunnen geven.
Alvast heel erg bedankt xxxx

Vaak waarderen mensen pas iets als ze het niet meer hebben. Ik denk dat als jij een punt achter de relatie zet, hij er ook wel klaar mee is en niet zo snel meer terug bij je wil komen. En als je dan die feestperiode hebt gehad, ga je spijt krijgen omdat het misschien wel ‘de ware’ was. Kan je hem niet vragen of hij gezellig met je meegaat als je uitgaat? Misschien komt hij dan ook wel wat losser en vindt hij het ook leuker om nieuwe mensen te leren kennen. Vindt hij het oké als jij uitgaat met vriendinnen of houdt hij je daarin tegen?

Ik heb hem een aantal keer gevraagd om mee te gaan, maar hij wil niet… Hij vind het wel oke als ik uit ga met vriendinnen maar hij wil wel altijd weten hoe laat ik ga, waar ik ben, hoe laat ik thuiskom etc. Ik heb toch altijd het gevoel dat ik een beetje ‘geremd’ word. Natuurlijk begrijp ik dit wel volkomen van zijn kant aangezien hij het toch ziet als een hele serieuze relatie. Ook begrijp ik dat als ik het uitmaak, ik niet meer bij hem terug kan komen.

Ik zie eigenlijk niet echt een probleem om eerlijk te zijn. Hij hoeft toch niet per se van uitgaan te houden en dezelfde dingen belangrijk te vinden als jij? Laat hem in zijn eigen waarde. Ik ben ook niet zo’n stappersoon en vind het best vervelend als mensen me daarop beoordelen. Jij kan toch gewoon je eigen ding doen -stappen, op kamers gaan, je eigen plannen trekken - en daarnaast een leuke relatie hebben met een super lieve jongen? Het is geen of/of situatie naar mijn idee, tenzij hij je actief remt in je doen en laten, maar dat maak ik verder niet uit jouw verhaal op. In dat geval zal je met hem moeten praten; dat je heel veel om hem geeft, maar dat je het nodig hebt om ook je eigen ding te doen om jezelf te ontwikkelen.

Ik zou het sowieso nog niet uitmaken zonder er met hem over te praten in ieder geval. Dat is wat te voorbarig, je moet hem ook de kans geven zichzelf te verdedigen, te bewijzen en te verbeteren als er iets aan de hand is.

Als dit het enige probleem is zou ik het niet uitmaken als ik jou was.
Ik denk dat je een beetje geremd word doordat je er zelf zo mee bezig bent.
Je kan toch gewoon je ding doen en je vriend hebben? Als hij er geen probleem van maakt is het toch niet zo erg dat hij anders is?

Als je een toekomst met hem voor je ziet, zou ik het absoluut niet uitmaken. Het zou zonde zijn om zo’n mooie relatie (en toekomst!) weg te gooien alleen maar omdat je nu wil feesten. Je kunt ook een hele leuk studentenleven hebben terwijl je een vriend hebt.

Wow het is alsof ik mezelf hoor praten 3 jaar geleden…
Ik zat toen ook aan het begin van een studentenleven en had al drie jaar een relatie… Ik had het die tijd best wel druk maar hij belemmerde me in heel veel dingen, wilde altijd bij mij zijn als ik eindelijk vrije tijd had, en hij gunde mij amper een leuke avond met vriendinnen. Toch had ik toen wel het idee dat ik later oud met hem zou worden en kon ik me niet voorstellen dat iemand beter bij me zou passen. Ondanks dat en veel getwijfel heb ik het toen toch uitgemaakt omdat ik steeds ongelukkiger werd van zijn gedrag (claimen en jaloezie)… Daarnaast dacht ik, als we echt meant to be zijn komen we ooit wel weer bij elkaar.
De eerste maanden na de break up hebben me heel veel moeite gekost maar ik heb nooit spijt gehad van deze keuze. Toen ik uit de relatie stapte kwam ik er pas achter dat we helemaal niet zo goed bij elkaar pasten en dat ik er goed aan had gedaan om het uit te maken.

Ik vertel dit niet om je aan te moedigen het uit te maken. Maar om in te gaan op het advies die velen hier geven, ‘als je jezelf samen oud ziet worden zou ik het zeker niet uitmaken’. Dat gold dus niet voor mijn ervaring, ik had het juist nodig om uit elkaar te gaan voor ik er achter kwam dat we niet bij elkaar pasten…
Maar dit is zeker een risico wat je neemt, want misschien ervaar jij het tegenovergestelde en ben je hem wel kwijt… Dus denk heel goed na over hoe gelukkig je echt bent in de relatie, en of je wel zonder hem kan

Ik zou het niet uitmaken, jullie houden van elkaar en zolang jullie maar met elkaar blijven praten en tegen die tijd ook voor oplossingen/compromis zorgen, dan is er helemaal geen probleem.

Ik zou het nu niet uitmaken. Ik zou gewoon lekker gaan doen wat je wil en kijken hoe dat samen gaat.

Ik denk dat je spijt krijgt als je het uitmaakt, althans daar was ik zelf altijd bang voor. Ik denk dat een vriend en een studentenleven prima kan samengaan, heb het zelf ook 3 jaar zo gedaan en nooit problemen gehad. Tenzij je inderdaad de behoefte hebt om zo vrij te zijn dat je ook met andere jongens kan rotzooien, dan is het inderdaad wel fair om het uit te maken. Zo niet, probeer het eerst eens, als het teveel botst en hij wil je werkelijk dingen verbieden, kan je altijd nog die knoop doorhakken.