Moet ik het hem nu al vertellen?

Mijn topictitel is misschien een beetje cryptisch, maar het zit dus zo…

Sinds een paar weken heb ik een hele leuke jongen ontmoet, en het begint de laatste tijd dus steeds serieuzer te worden. We kunnen heel goed met elkaar opschieten en ik heb het gevoel dat dit weleens dé jongen zou kunnen zijn.

De twijfels waar ik nu mee zit, ik heb soms nogal moeite met mezelf. En dat uit zich in het feit dat ik 4 van de 7 dagen niet met een blij gevoel in de spiegel kan kijken. Ik ben meestal gewoon niet blij met mezelf, en ik krijg hier begin januari dus ook gespecialiseerde therapie voor. Waarschijnlijk omdat ik toch iets van BDD heb.

Nu vroeg ik me af, moet ik hem dit nú al vertellen? Veel van mijn beste vrienden weten het al, maar ik vind het toch moeilijk om hem dit uit te leggen. Het is iets wat vooral de laatste maanden heel erg speelt, en ik heb het dus nog nooit met vroegere vriendjes hoeven te bespreken. Ik ben bang dat dit hem afschrikt, want als hij met mij krijgt, krijgt hij er toch wel redelijk wat bagage bij.

Hoe zouden jullie dit aanpakken?
Alvast heel erg bedankt, want ik zit dus echt een beetje in een dubio…

Als die jongen je goed kent zou hij wel opmerken dat je ( op zijn zachtst gezegd) niet lekker in je vel zit. Als je het zelf belangrijk vindt dat hij dit weet zou ik het er binnenkort met hem over hebben. Ik denk wel dat hij dit accepteert en je wilt helpen, wilt hij dat niet? Dan is het toch niet dé jongen. Maar je moet eerst van jezelf houden voordat je van iemand anders kan houden (:

[Ik zit voor oa dezelfde reden als jou bij een psycholoog]

Ik vertel het niet zo snel aan mensen, niemand eigenlijk. Maar dat is omdat ik het niet nodig vind en het zo zwaar vind klinken. Voor mij persoonlijk denk ik niet dat alles opeens veranderd als ze weten dat ik hulp krijg, ik ben toch wel wie ik ben, of je dat nou met extra bevestiging moet of gewoon wel merkt. Ik denk wel dat het handiger is te laten weten als je close bent, maar dat ben ik dan weer en dat geld over het algemeen bij persoonlijke problemen vind ik. :slightly_smiling_face:

Thanks voor de reacties alvast!
@ Lipleesbroek
Wat je zegt over dat je eerst van jezelf moet houden voordat je van iemand anders kan houden, daar kan ik me alleen maar bij aansluiten. Toch voel ik me zo ontzettend fijn bij die jongen, gewoon mezelf, en het feit dat hij me respecteert om wie ik ben. Ik wil het hem sowieso wel vertellen, want ik vind dat hij daar recht op heeft.

@ Squared
Ach meis wat vervelend dat jij hier ook mee te maken hebt. Ik heb het nu ongeveer 8 vrienden verteld, de mensen die het dichtst bij me in de buurt staan. Die reageren allemaal hartstikke lief en positief en ze proberen me ook in alles te steunen, dus misschien moet jij dit ook eens proberen? Ik kan alleen maar zeggen dat het ontzetten fijn is dat je weet wie op zulke momenten échte vrienden zijn.

Het punt is, ik heb gewoon dagen dat ik het ontzettend moeilijk heb met mezelf, en dan ben ik mentaal een ongelofelijk wrak. Mijn vriendinnen zeggen allemaal dat het juist op zo’n moment fijn is om iemand te hebben die je vertelt dat je wél mooi bent en dat je er mag zijn, maarja het is maar de vraag of hij deze persoon wil zijn…

^ Als je je fijn voelt bij die jongen, dan zit het goed (: En natuurlijk is het fijn om iemand bij je te hebben als je je naar voelt. Ik denk persoonlijk niet dat die jongen het afschrikt. Het is wel handig als hij het weet, dan kan hij je beter begrijpen/ helpen. Anders vertel je een klein gedeelte (dus niet helemaal gedetailleerd) Hij kan altijd doorvragen als het hem echt interesseert, dan heb je ook een ‘teken’ dat hij nieuwsgierig is en dat hij zich zorgen maakt enz.

Je zegt al zelf dat het ontzettend fijn is om steunende vrienden te hebben, en als jij en die jongen een goede klik hebben zal hij je ook echt wel steunen. En daar word je band alleen maar sterker door lijkt me.

Ik heb eigenlijk geen idee waarom ik er nooit over praat, achja daar heb ik de psycholoog voor denk ik dan maar haha.

Ik zou er het gewoon met hem over hebben, als het niets wordt, moet je hem het vertrouwen geven dat hij er niet rot over gaat doen. Als hij dit wel doet, is hij je niet waard meid! En als hij juist hetzelfde voelt, is het toch alleen maar goed? Je hoeft geen angst te hebben dat het verkeerd uitpakt. Misschien reageert hij eerst een beetje verward, maar uit aantal testen blijkt dat als je verteld tegen degene die je leuk vind dat je hem/haar leuk vind, dat hij/zij jou vanzelf ook leuk gaat vinden (in de meeste gevallen!) Je hoeft niet bang te zijn!

Je moet het er nu nog niet over gaan hebben. Als je wat met hem hebt, en hem langer kent… Komt dat onderwerp zelf wel eens ter spraken.

Of misschien merkt hij het na een tijdje van zelf wel. Maar het is nog veel te vers, om het nu al te gaan vertellen.

We gaan zaterdag weer met zijn allen uit, dus ik kijk ook gewoon weer hoe dat loopt. Ik denk dat ik het hem op ten duur wel vertel, maar dan moet het eerst écht serieus worden :slightly_smiling_face:

Ieder geval bedankt voor jullie meningen!

Hey , ik ben een jongen dus ik zal ook maar mijn bijdragen geven

DIT IS MIJN MENING

Jongens kunnen het opzich wel begrijpen als er een probleem is, ik weet niet hoe hij is

en de leeftijd, maar jongens willen vaker helpen dan verwacht wordt

Je kan het hem gewoon het beste vertellen, het kan ook je mentale problemen helpen te overkomen
(helpen niet oplossen)

Ik zou nog even afwachten totdat het ‘echt’ iets word.
Het is een onderdeel van jou en daarom heeft hij er recht op om het te weten. Maar dit zijn zaken die wel gewoon ter sprake komen als jullie elkaar serieus nemen als relatiemateriaal. Ik denk dat met mijn huidige vriend (2 1/2 jaar relatie) de echte zware en serieuze onderwerpen ongeveer na anderhalve maand twee maanden op een natuurlijke wijze ter sprake kwamen. Gewoon, omdat je het over bepaalde zaken hebt en het er moment gewoon is om het te vertellen.
Nu zeg ik niet dat je 2 maanden moet wachten want dit is iets wat nu voor jou speelt. Maar zie het als een voorbeeld in de zin van dat het gewoon uit een gesprek voort vloeit. Ga het niet vertellen als een mededeling, maar als hij eens merkt dat je niet zo lekker in je vel zit en hij vraagt ernaar, vertel het hem dan eerlijk. Maar ik zou het hem niet morgen uit het niets gaan vertellen. Ik hoop dat je het verschil snapt. Als je nu nog twijfelt om het te zeggen, doe het dan niet. Jouw gevoel moet er sowieso goed bij zijn. Maar als hij ècht iets met jou wilt, dan laat hij zich echt niet tegenhouden door zoiets. En als dat wel zo is, dan is hij toch niet dé jongen.

@ Ruben
Fijn even, een mening van een jongen :slightly_smiling_face:
Ik weet inderdaad dat sommige jongens heel zorgzaam van zichzelf zijn ingesteld, en dat is wel fijn.

@ Isfet
Zo had ik het inderdaad nog niet bekeken, wachten totdat het vanzelf een keer ter sprake komt als ik niet lekker in mijn vel zit. En ik hoop en ik denk ook wel dat hij zo is dat het hem niets kan schelen, dat hij me leuk vindt om alles wat ik ben, dus ook de vervelende bagage die ik met me meedraag.

Nou we gingen dus zaterdag uit, en hij heeft me uiteindelijk thuisgebracht. Super lief, hele tijd nog lopen kletsen, zoenen, en waarschijnlijk gaan we woensdag wat doen samen. Nu voel ik me sinds vanmorgen weer wat minder dus ik hoop dat het woensdag toch weer goed gaat!
Fijn kerst iedereen.