Moet ik ff kwijt...

Ik heb niet zo’n makkellijk leven achter de rug en struggle er nog steeds mee, gellukkig heb ik mijn geloof (christen) dat mij er doorheen sleept, maar dat betekend niet dat ik het ontzettend zwaar heb, daarnaast komt erbij kijken dat ik helemaal niemand heb, behalve mijn kids en vriend (hij begrijpt mij niet), ik voel mij ontzettend eenzaam en verward, heb verschillende soorten hulp gehad (niks heeft geholpen).

Het is moelijk om in je eentje zoveel pijn mee te dragen en letterlijk niemand te hebben en sterk te blijven voor je kinderen, dat doe ik wel, want ik gun mijn kids een liefdevol leven & ze zullen het vast toch niet snappen dat mama zo’n verdriet heeft.

Ik zit er hard over na te denken om een boek te schrijven over mijn leven.

Het is een lang verhaal en dan ook maar het begin en niet eens alle gebeurtenissen, maar moest het toch ff kwijt:

Ik heb een behoorlijk gecompliceerd leven achter de rug, ik weet eigenlijk niet eens waar ik zou moeten beginnen…
Mijn kleuterjaren waren niet zo fijn, ik woonde met mijn vader en moeder, maar een erg agressieve vader. Mijn oudere zus woonde bij mijn oma,
omdat mijn vader dat zo wilde hebben, daardoor had ik ook echt nooit een band met haar.

Mijn vader sloeg mijn moeder vaak en niet zomaar een klap, hij ramde er echt op los, ik hield veel van mijn vader, maar was altijd
angstig voor hem. Hij kon de ene moment hardstikke lief zijn en plotseling weer hardstikke boos.
Ik weet nog dat ik vaak huilend in de klas zat, omdat ik mij zorgen maakte om mijn moeder, vooral als zij een dag niet hoefde te werken.
Mijn vader werkte niet, hij bleef thuis en zorgde voor mij, hij bracht mij naar school etc.

Ik heb als klein kind vaak gezien dat mijn moeder inelkaar geramd werd door hem, een keer rende hij naar de keuken en pakte een mes, ze stonden tegenover elkaar, mij moeder ook helemaal doorgedraaid en vervolgens lag mijn moeder op de grond met bloed, mn vader liggend ernaast met zn vuisten op de vloer bonzend en schreeuwen, “ik heb haar vermoordt”. Zo kan ik er wel 10 van dat soort situaties vertellen. Wij mochten ook geen contact hebben met haar familie, want die waren duivels en slecht, alleen bepaalde die hij mocht, konden langs komen en hij hield alles in de gaten. Hij hield altijd alles in de gaten, hoe wij over kwamen, als mijn moeder het teveel naar haar zin had tijdens een feestje of bezoek, dan kon hij als wij thuis waren al helemaal doordraaien, alles moest perfect zijn!! Wij moesten ook perfect overkomen, hij was voor iedere buitenstaander ook super aardig, iedereen mocht hem graag alle kinderen van de school en onze buurt, veel vrouwen (ook veel moeders van kinderen op mijn school) vonden hem aantrekkelijk en hij genoot met volle teugen van alle aandacht! Iedereen dacht dat wij een perfect gezin waren, ik was creatief kon goed dansen, verhalen schrijven, zat op turnen & pianoles, had het erg leuk op school veel vriendinnen, ik heb nooit iemand verteld, behalve 1 meisje, die ongeveer hetzelfde thuis meemaakte, soms lachten we dan om de gekke acties van onze vaders, toevallig hadden ze allebei een kast stuk gemaakt met hun hoofd! tijdens een woedeaanval.

Ik weet nog dat een moeder (van een klasgenoot) hem een keer aansprak toen zij mij huilend in een auto alleen aantrof, hij had mij zeker 1 uur alleen in de auto gelaten en ik maakte me zorgen, want hij had niks gezegd verder. Onderweg naar huis was ik vreselijk bang, het leek wel of hij doordraaide, hij sloeg tijdens het rijden met zijn vuisten op t stuur, hij sloeg met zn voorhoofd tegen t stuur en schreeuwde: kon je je bek niet dicht houden, je hebt t verpest!

Hij flirte ook veel met andere vrouwen in mijn bijzijn, fluitte naar vrouwen en zij dan, “wat een lekker ding”. Later bleek dat hij met wie weet hoeveel vrouwen wel niet was vreemd gegaan en ook met een kennis een gezin wiens kinderen ook bij mij op school zaten en wij kwamen regelmatig bij elkaar op bezoek, ginen er samen opuit, ik was erg goed bevriend met hun dochters, heb zelfs mijn verjaardag met de oudste samen gevierd. Mijn moeder vertelde achteraf, dat zij eigenlijk helemaal geen interesse had in een vriendschap met hun, maar mijn vader wilde het zo graag, en de echtgenoot van haar eigenlijk ook niet, mijn vader en de vrouw trokken veel meer met elkaar op. Op een dag zei de jongste van de twee meiden zelf, lijkt het niet alsof mijn moeder verliefd is op jou vader?

Mijn vader was ook erg streng, hij gaf mij altijd het gevoel dat ik alles verkeerd deed en noemde me vaak dikkie of als ik een keer een gaatje in mijn kies had zei hij, wacht maar straks vallen al je tanden eruit, dan ben je lelijk. Ik was bang om fouten te maken en daardoor maakte ik juist meer fouten. Ik leerde pas in groep 5 zwemmen en vreselijk bang voor het diepe! Ik had een hekel aan de zwemlessen, want mijn vader kwam iedere keer kijken en als ik dan nog niet in het diepe durfde te springen, werd mij thuis goed duidelijk gemaakt dat ik een sukkeltje was op een erg gemene manier. Ik moest zelf op mijn knieen bidden dat God mij in het diepe zou laten springen! Toen mijn ouders een keer samen kwamen kijken en ik het niet durfde, hebben ze mij thuis een hele dag gepest en baby genoemd. Ikzelf werd ook geslagen, soms met een stok of riem, iets wat ik mij nog heel goed kan herinneren is dat ik vaak zelf de stok mocht uitkiezen bv. een dunne of dikke stok.
Hij had ook een nare soort van humor (meer sarcastisch) en zij dan tegen me, ik sla je mond tot het bloed en strooi er dan zout op zodat het je gaat branden.

Mijn zus had geluk dat ze bij mijn oma woonde, daar werd zij verwend, maar toen zij begon te puberen en mijn oma het niet meer aankon, was het regelmatig in de auto stappen (met stok of riem) naar mijn oma toe rijden en erop los meppen.
Toen mijn zus 15/16 jaar oud was kwam ze bij ons wonen, want het werd mijn oma teveel. Mijn zus was erg opstandig en heeft in die periode veel slaag gehad, zij noemde de twee meisjes van de kennis zijn twee prinsesjes, hij vond ze ook alltijd geweldig.
Ik sprong vaak voor mijn zus of gaf haar een knuffel en schreeuwde naar hem, laat mijn zus met rust! Soms werd ik ook zomaar geslagen, als hij klaar was met mijn zus rende hij in een woedeaanval naar mij. Ik heb verder nooit echt een band met mijn zus gehad, ze was best gemeen en pestte mij veel.
Ik ging vaak naar mijn oma toe, daar had ik neefjes en nichtjes, waar ik urenlang plezier mee kon hebben, wij hadden echt een levendige fantasie! Nadat ik hun jaren uit het oog verloren ben (mijn moeder en ik waren gevlucht) vertelde zij mij dat het bij hun thuis ook niet pluis was, maar we spraken er nooit over, dat mocht ook niet, dus wisten wij pas op volwassen leeftijd wat er zich allemaal heeft afgespeeld.

Mijn oma heeft 1 zoon en 5 dochters, iedereen wist wat er aan de hand was, maar niemand greep in, iedereen was ook angstig voor mijn vader, hij heeft zelfs z’n jongste zusje helemaal bont en blauw geslagen, ze kon amper praten. Mijn oma lachte soms zelfs als ik haar vertelde hoe mijn vader mijn moeder sloeg. Ik werd vaak naar haar toe gebracht als er thuis weer eens chaos was.
De familie hield zich erg bezig met voodoo, vaak waren er rare rituelen bv. dat er een geest van overgroot oma ofzo op 1 van mijn tantes kwam en dan sprak ze heel raar. Mijn vader sprak thuis tegen een rare staart dat in een hoek van de gang hing en dan aaide het… Ook had de familie vaak last van geesten of demonen. Mijn oma vertelde mij ook dat de familie van mijn moeder, demonen naar ze hadden toegestuurd en dat ze gevaarlijk waren (bleek achteraf niks van waar te zijn).
Op mijn 15e nam mijn vader mij een keer mee naar een man, hijmaakte 3 sneden achter in mijn nek en daarna wreef hij er een zwarte poeder in, die nacht heb ik de twee vreselijkste nachtmerries ooit gehad!! Ik kan ze mij nog steeds herinneren, ik vertelde het hem en hij lachte alleen en zij goed voor je…

Vanaf groep 8 en werd alleen maar erger. Mijn moeder mocht niet meer op een bed slapen, want dat was zij niet waard, hij schold mij uit, dat ik net zo slecht was als de familie van mijn moeder, tijdens een “voodoo” vakantie met de hele familie heeft mijn vader mij een bloedneus geslagen, mijn zus haar vinger gebroken, ik had er genoeg van!!! Ik besprak het met mijn moeder en 1 zusje van mijn vader heeft haar in contact gebracht met een mevrouw, die ons heeft helpen vluchten naar het blijf van mn lijf huis.

Heftig. Heel veel sterkte met het verwerken ervan. Misschien is het inderdaad goed om het van je af te schrijven.

Wow, wat heftig! Heel veel sterkte O:

Sterkte, wat een heftig verhaal! Het lijkt mij inderdaad een goed idee om het van je af te schrijven, niet zoals nu maar echt álles.

Klinkt stom, maar bedankt voor de reacties, geeft mij toch een soort gevoel dat ik niet alleen ben, zoals ik zei, is dit maar het begin verhaal, als ik wat minder emo ben, zal ik het gedeelte; pubertijd plaatsen.

Ik weet even niet wat ik moet zeggen. Heftig, echt heel heftig. Sterkte!

Wow… Heftig verhaal! Heel erg veel sterkte! Echt heel erg heftig, een boek schrijven kan wel een goed idee zijn, misschien lucht het dan ook nog wat op, dat hoop ik dan tenminste… Echt… Sterkte!

Wow, wat heftig heel veel sterkte. Ik hoop dat alles goed komt met jou, je moeder en je zus.

Echt heel heftig… het lijkt me ook best moeilijk dat je vriend je niet begrijpt.
Ik vind het knap hoe je hiermee omgaat!

Woow, heftig verhaal! Schrijf het van je af.

Dat is het zeker, wij gaan waarschijnlijk ook uit elkaar…& bedankt voor je lieve woorden!

Heftig, heb niet alles gelezen. Maar het lijkt erop dat je een volwassen vrouw bent.
Volgens mij zitten hier veel meisjes tussen de 12 en 20 jaar.
Ik denk niet dat je met zo’n verhaal geholpen kan worden hier. Het is nog wel een beetje jong.
Ben je al naar een psycholoog geweest? Die kunnen je heel goed helpen. Die hebben mij ook geholpen.

Dankje! Het komt uiteindelijk ook wel helemaal goed, jammer genoeg hebben mijn zus en ik al jaren al jaren geen contact meer met elkaar.

bedankt voor je reactie, ik heb allerlei soorten hulp gehad, maar zonder resultaat, ik heb mijzelf voornamelijk het meest geholpen, hoe raar dat ook klinkt, kreeg meer zelfkennis en ben mezelf door de jaren heen ook beter gaan begrijpen, hoe ik in elkaar zit, wat ik nodig heb, waarom ik steeds in bepaalde situaties terecht kwam.

Snap dat het heftig is, moest het gewoon ff kwijt, ben zelf een tienermoeder geweest en door mijn uiterlijk denken mensen vaak nog dat ik 19 ben, voel mij ook nog hardstikke jong en ben prettig getoord, is ook een manier van het omgaan met mijn ervaringen.

Sorry voor de mensen die ik misschien overvallen heb, met dit verhaal…

Heftig… Heel veel sterkte! Jammer dat je vriend je niet begrijpt en dat hulp niet helpt voor je. Ik hoop dat je snel gelukkig wordt!

Wat een heftig verhaal! Heel veel sterkte! Ik hoop dat het je lukt om in de loop van de tijd het te verwerken.

Wauw, heel heftig! Ik hoop dat het nu stukken beter met jou, je moeder en je zus gaat! Heel veel sterkte.

Ik hoop dat het nu beter met jullie gaat, echt heel heftig! Ik heb er echt helemaal kippenvel van, vooral van dat laatste stukje…

Wow, erg heftig voor je! ook erg naar. goed dat je het van je afschijft, dat kan soms opluchten en dingen duidelijker maken. ik hoop dat je alles goed kan verwerken enzo, voor de rest erg veel sterkte! :heart:

wat heftig, ik heb hier geen woorden voor. heel veel sterkte. x