moet even mn ei kwijt

hee girlsceners,
Ik wil heel graag mijn verhaal kwijt, het wordt waarschijnlijk een lang bericht maar ik vind het heel fijn als je het helemaal leest :slightly_smiling_face:
Het gaat hier over een jongen van 17 en ik ben 14.
Oke, het begon allemaal zo’n 6 maanden geleden. Ik had een vriend van mijn broer op skype die ik al best lang echt knap vond. Ik stuurde een berichtje naar hem en hij reageerde erop en zo hebben we een maandje ofzo geskyped (geen video). af en toe heb ik hem toen gezien. Na die maand kreeg ik zijn nummer, we bleven elke dag praten en na een maand of 2 kwam ik eens naar een plek hier in de buurt waar hij vaak is. Dat was leuk, op gegeven moment kwam er een vriendin van mij bij omdat ik met haar zou afspreken, en toen gingen wij dus naar haar huis.
Daarna zag ik hem soms nog op school, we bleven appen.
Ongeveer een maand of 2 geleden, (ik was ondertussen echt ontzettend verliefd geworden op hem) begonnen we wat minder te appen, omdat hij aangaf niet zo van whatsappen te houden ofzo. Nou, oke. Dus appte ik hem maximaal om de dag, meestal om de twee dagen. Toen begonnen we te praten over echt afspreken, met zijn tweetjes. Na ongeveer twee weken gebeurde dat, we gingen een stuk lopen met mijn hond en we praatten heel veel. Aan het eind knuffelden we als afscheid.
Afgelopen week heb ik weer met hem afgesproken, op het einde zoenden we maar daarna wilde hij ineens snel naar huis. Ik had al een beetje een onderbuikgevoel maar besteedde er niet zo’n aandacht aan. Toen we definitief uit elkaar gingen (klinkt een beetje raar in deze context, amar ik bedoel dat hij de ene kant op fietste en ik de andere) zei hij alleen ja k zie je nog wel, doei!
Ik vond het al een beetje raar. De dag daarna vroeg ik 's avonds, die zoen van gisteren, betekende die iets? Hij zei nee sorry we gingen wat te ver en ik pushde het een beetje sorry
toen een heel lang ingewikkeld whatsapp gesprek maar wat eruit kwam was dus dat hij mij wel een beetje leuk vond maar het sowieso niet ging werken omdat hij een vriend is van mijn broer en ik jonger ben.
Ik was (ben) kapot ervan, 5 maanden lang heb ik aan hem gedacht etc. Ik weet niet hoe ik nu verder moet, ja het klinkt heel overdreven maar het is wel ineens voorbij zegmaar. Hij wil nog wel af en toe afpsreken maar het is dus wel duidelijk dat dat alleen als vrienden is.
Hij wilt niet dat ik er langer boos/verdrietig om ben dan nodig, en heeft meerdere keren zijn excuses aangeboden maar toch doet het wel pijn. Het was ook mijn eerste kus.
k heb geen idee wat ik nu van jullie verwacht, ik moet het ook nog aan mijn moeder vertellen die ik eergister heb verteld dat het misschien wel wat meer wordt dan vriendschap. Nou mooi niet dus. Ben er best zenuwachtig voor, ookal heeft dat geen redenen eigenlijk.

Pfoe, nou ik ben klaar. Ik weet gewoon niet hoe ik weer verder moet na al die tijd dat ik zo vaak aan hem dacht. Het afsluiten wil ik graag, maar ik kan er niet aan denken dat ik hem nooit meer zie.
Ik weet het gewoon even niet meer, heel erg bedankt als je dit allemaal hebt gelezen en hopelijk kan iemand me helpen of adviseren wat ik moet doen nu geen idee.
misschien heeft niemand hier iets aan maar ik wilde het echt even kwijt.
xx

Rot voor je!
Hij is tenminste wel duidelijk met wat ie wilt, dat scheelt. Ik zou wat afstand van hem nemen, zover dat kan met dat hij een vriend van je broer is. Dan heb jij even de tijd om over hem heen te komen, jezelf af te leiden en zo!
Ik zou iig niet met hem afspreken terwijl jij weet dat hij geen gevoelens heeft en jij wel, dan maak je het alleen maar moeilijk voor jezelf.

Ik heb ongeveer hetzelfde meegemaakt, het is echt heel rot. Maar ik zou hem niet meer gaan appen of opzoeken. Hij ziet je waarschijnlijk als het zusje van en dat is echt kut iknow. Maar gewoon vergeten die gast

Hij gaat na dit jaar van school, dus ik zal hem ook niet meer zien tenzij ik dat zelf wil.
Ik ga inderdaad maar afstand nemen, wat ik echt heel lastig vind maar inderdaad als we beiden elkaar anders zien is afspreken geen goed idee.
Hij komt bijna nooit naar ons huis, denk dat mijn broer en hij volgend jaar ook niet echt contact meer zullen hebben.
Hij is wel heel begripvol, en zegt dat ik zelf mag weten of we vrienden blijven of als vreemden verder gaan.
Ik weet het nog niet, maar het is gelukkig ook geen beslissing die ik in 1 dag moet maken. Komende weken genoeg om me af te leiden! Nu maar even leren

Pff, wat rot zeg. Wees blij dat hij je niet langer aan het lijntje heeft gehouden. Als ik jou was zou ik afstand nemen, anders gaat het alleen maar meer pijn doen… Sterkte meid en je vind vast binnenkort een jongen die jou wel waard is x

hij heeft mij niet aan het lijntje gehouden hoor, zo voel ik het ook niet. Hij bekende dat hij mij ook wel leuk vond, maar na die zoen realiseerde hij zich wel dat het niks zal worden.
Ik ben idd blij dat hij dat wel eerlijk heeft gezegd.
Afstand nemen zal wel de beste optie zijn ja, hoewel ik niet helemaal geen contact meer wil. Als ik er aan toe ben :slightly_smiling_face:

jullie helpen me echt ontzettend, ik ben (was) zo besluiteloos heel erg bedankt <3

ohja en trouwens, hij weet dus niet dat mijn broer weet dat wij afspraken en aan het eind van ons laatste afspraakje zei hij dat ik maar moest zeggen dat ik meer van fotografie wilde leren. Moet ik nog zeggen dat mijn broer het wel weet of gewoon laten…
Hij deed zo aardig in ons laatste whapp gesprek en ugh waarom is hij nou niet gewoon een hele asshole ipv een halve … :hammer:

upje…?
Weet nog steeds niet hoe ik nou verder moet. Ja ik moet hem laten gaan, maar ik wil ook vrienden blijven maar op deze manier blijf ik op hem wachten.
Ik ga denk ik het whatsapp gesprek verwijderen, hem niet meer uit mezelf appen. Ik weet het allemaal niet.
Ik vind jullie meningen echt heel erg fijn…

Op hem wachten en vrienden blijven, is alleen een fijn gevoel als je ook weet dat het z’n vruchten afwerpt. Je zal de eerste weken/maanden wat contact houden en daarna zal toch ieder haar eigen weg gaan. Kies voor jezelf, laat het even rusten, zoek afleiding en ga leven (voor jezelf).

Weet hij dat hij je eerste kus was? (zou ik tegen hem zeggen!!!)
Ik vind het een beetje vaag van hem… maar ergens kan ik het begrijpen aangezien hij bevriend is met je broer… maar ergens ook weer niet.
jij bent wel echt verliefd op hem of niet? anders zou je niet eens de moeite nemen voor een topic.
Maar meis, er zijn zat andere jongens, dus of je hem nou nooit meer ziet of niet… zoek afleiding, zet je roze bril af en kijk om je heen naar hoeveel stukken er rondlopen :wink:
(misschien vindt hij de leeftijden niet passen?)

Ja ik vind (vond?) hem echt heel erg leuk, hij vond me denk ik inderdaad te jong. En ik denk dat mijn broer hem ook dwars zat. Ik heb op zich wel afleiding, maar ik ben bang dat ik door die afleiding het onbewust ga onderdrukken ofzo.
Hoe bedoel je dat ik dat moet vertellen, wat zal het veranderen? Ik zoende echt ontzettend slecht, dus ik denk dat ie het wel vermoedt hahaha.
Ik heb tegen hem gezegd dat we vrienden kunnen blijven en dat ik niet meer boos op hem ben, maar mijn vriendinnen zeggen allemaal dat het beter is om het contact helemaal te verbreken, maar ik wil zo graag weten hoe het met hem af gaat lopen ofzo.
Idk.

Dus jij zegt ook contact met hem gewoon verbreken? Want dat eerste, bedoel je dan dat ik alleen maar valse hoop zal hebben?
Uiteindelijk zullen we idd onze eigen weg gaan, maar ik weet het gewoon niet.

Volgens mij zit ik echt elke reden om contact met hem te verbreken te verdedigen met ‘idk’ wauw
Gosh I’m just so confused. De afgelopen maanden elke minuut aan hem gedacht en ineens doei.

Je kan afwachten, maar dan krijg je misschien hoop terwijl er toch niks gaat gebeuren.
Ik snap hem ook wel, en hij is heel aardig geweest om duidelijk te zijn en ook gewoon zijn excuses aan te bieden. Hij wou het waarschijnlijk nooit zo ver laten komen en hij wou je ook niet kwetsen.
Ik zou hem gewoon vergeten.

Je slaat de spijker op zn kop…
Oke hoe ga ik dit tegen hem zeggen …
Ik ben er alleen nog niet klaar voor ik weet het niet.
Ik ga hem in ieder geval ontvolgen op social media enzo …

Rot voor je! Ik zou proberen al het contact verbreken. Hij begrijpt het ook wel dat jullie geen vrienden kunnen zijn als jij gevoelens hebt.

ik zou het contact stopzetten om te voorkomen dat je weer gekwetst wordt. hij gaat van school dit jaar? dan gaat hij dus studeren (waarschijnlijk) en zal hij het studentenleven ontdekken en heel veel leuke meiden van zijn leeftijd ontmoeten. hij zal waarschijnlijk geen oog meer hebben voor “het 14 jarige meisje van de middelbare school met wie hij ooit één keer zoende”.

ik bedoel het niet hard hoor, maar dit is iets waar je wel rekening mee moet houden als je toch wel besluit contact te houden (en je gevoelens dus blijft voeden)

veel sterkte meis

Echt heel vervelend! Ik denk ook dat vrienden blijven het moeilijk zal maken voor je. Misschien heb je daar nu behoefte aan zodat je toch een soort zekerheid hebt dat het niet volledig is afgesloten met hem. Maar zo kunnen je gevoelens voor hem ook niet vervagen als je hem blijft spreken. Denk aan jezelf! Praat erover met vriendinnen/je moeder, ga eropuit en koop bijvoorbeeld iets leuks voor jezelf.

Het lijkt me beter als je het contact met hem verbreekt. Nu lijkt het een grote stap, want hij is je eerste zoen, maar vind je dit over een jaar net zo erg? Waarschijnlijk niet. De jongen met wie ik voor de eerste keer had gezoend sprak ik daarna ook nooit meer en het heeft me zeker geen minder mens gemaakt.

Ik zou eerst een tijd het contact verbreken.
Heb ik ook gehad met jongens, 2/3 maand is het lastig maar het gaat al snel veel beter.
Als je nog iets kwijt moet aan hem moet je dat hem nu nog vertellen en dan gewoon 2/3 maand niks geen contact zoeken. Dan is de verliefdheid er wel af en zou je best vrienden met hem kunnen blijven.
Het scheelt al heel veel dat jullie goed uuit elkaar zijn gegaan.