Moeilijkheden door uitspraken

Hallo,

Ik schets even kort de situatie die zich nu afspeeld rondom een samenwerkings verband op school;

Voor mijn scriptie zit ik in een groepje met 3 meiden uit de andere klas. 1 meisje bepaald alles, 2 volgen op de voeten en ik ga er tegenin omdat ik het er niet mee eens ben.
Bij het schrijven van een notulen (logboek van de dag) mag de notuliste haar verhaal op papier zetten op bepaalde punten.

Voor een paar lessen geleden moest ik er eentje maken en was en ben altijd behoorlijk eerlijk in dat soort verslagen. Gewoon op de man af, hoe de samenwerking verliep.

Bij mijn groepsleden is dat dus verkeerd gevallen, waardoor zij tegen de leiding geklaagd hadden, buiten mij om. Oftwel: enorm flauw, zeg het dan recht in m’n gezicht en niet tegen m’n mentor.

Nu moet ik me dus morgen bij de nieuwe les verdedigen over mijn notulen en zij spannen met z’n 3en zonder mij er elke keer bij te betrekken. Ik kan dus niet mijn eigen kant inbrengen elke keer.

Goed, waar ik dus heen wil is het punt dat ik, maar vast ook anderen hier, vrijwel altijd eerlijk zijn, zowel met uitspraken als op papier, mensen tegen zich werken.
Dus als je iets roept, vatten zij het totaal fout op, waardoor jij jezelf in de nesten werkt en altijd maar moet verdedigen.
Dat zelfde geldt, voor verslagen, je zet 't op papier zoals het is/was en vervolgens komt iedereen over je heen met commentaar en boosheid.

Ik moet me dus altijd maar verdidegen en verantwoorden en moet dus meer op m’n woorden (gaan) letten. Of zij zijn gewoon een stelletje watjes, die niet tegen mijn ervaren waarheid kunnen.

Ooit zoiets meegemaakt zelf?
Zou je jezelf constant verdedigen of het hele gebeuren aan je laars lappen en bij een gesprek wel verder zien?
Tell me, want ik werk behoorlijk wat mensen tegen me elke keer, terwijl dat nooit de bedoeling is. Maar ik heb wel elke keer boze gezichten. :sarcasm:

Klopt, ik snap wat je bedoelt.
Maar wat voor reacties wil je hierop hebben?
Dat we snappen wat je bedoelt of wat?

Niet specifiek, ik wil meer weten of meerdere daar last van hebben.

Dat je dus eerlijk bent, dit zegt of schrijft, maar dit vervolgend verkeerd opgevat wordt door anderen, waardoor zij boos op je worden.
En dat niet 1x, maar meerdere malen.

Dus door waarheden en eerlijkheid, werk je jezelf in de problemen en zit je elke keer met boze lui.

Ik heb het zelf wel vaak meegemaakt.
In de brugklas had ik vriendinnen. Ik zei tegen iemand dat ik het gewoon wel apart vond dat we zoveel met het vriendengroepje omgaan met een andere klas. Dus zegt zei, tegen iedereen uit het vriendengroepje dat ik hun niet aardig vind >.<
En laatst nog,
mijn moeder was kwaad op iemand. Ze zei dat ze iets had gedaan. Ik zei dat ze dat volgens mij niet had gedaan. Meteen ruzie over van alles en nogwat en dat ik toch wel achter haar kant moest staan omdat ik wel haar dochter was en dat dat niet normaal was etc. Dus volgde er een hele preek. Later kwam ze opeens naar me toe, en toen zei ik dat ik het niet eens zo bedoelt had (hoe je dat wat ik wél gezegd had verkeerd kunt opvatten snap ik niet) en toen kwam ze het opeens weer goed maken.
Echt heel raar, maarja.
Toen met die vriendinnen, in het eerste verhaal had ik ook opeens geen vriendinnen meer omdat die ene het dus tegen iedereen gezegd had en de vriendinnen van die uit de andere klas waren dus ook kwaad.
Maar gelukkig is dat nu allemaal voorbij ^^