Moeilijke situatie

Heey, ik zit met een beetje een groot probleem en weet niet precies wat ik moet doen… Het wordt denk ik nogal een verhaal maar het is ingewikkeld.

Mijn ouders zijn gescheiden en mijn vader heeft een nieuw vriendin (ik denk al 2/3 jaar). In 2009 is zij bevallen van een dochter (natuurlijk van mijn vader). Hier had ik het al best moeilijk mee, aangezien is die vriendin niet mag en mijn vader nogal erg oud is (zij is 31 en mijn vader is 47). Nu is het wel allemaal leuk allemaal maar het grootste probleem is eigenlijk zij.
Nu vertelde mijn vader dus dat hij nieuws had… Ze is alweer zwanger… Ik vind dit onwijs kut, om het maar grof te zeggen. Ik kan mijn vader nauwelijks nog aankijken of wat zeggen. Ik heb echt een gevoel of ik verraden ben… Ik had gedacht dat hij wel wat geleerd had… Ik denk eerlijk gezegt ook dat ze het doet om mij uit het huis te krijgen, als je hoort hoe ze tegen mij praat en hoe ze tegen mij doet. Ze heeft het mijn vader vrijdag pas verteld toen ze ruzie hadden (vrijdag was ze 12 weken zwanger).

So what to do? Ik had eindelijk weer een plekje gevonden daar thuis maar het is helemaal verpest. Dit was de laatste druppel gewoon voor mij en ik wil haar niet meer om me heen hebben… Natuurlijk wil ik mijn vader blijven zien maar niet haar…

Ja dat wordt lastig als je hem wil blijven zien. Misschien daar niet meer slapen en met je pa alleen leuke dingen gaan doen?

Ga met je vader praten en zeg dat je haar niet mag. Ok, heeft weinig nut omdat ze nu haar 2e kindje van hem krijgt, maar toch. Ik denk niet dat je er voor de rest nog wat aan kan doen… Hoe oud ben je? Misschien kan je gewoon weg, dat is dan misschien wel wat zij wil, maar dan nog.

Je vader heeft het recht om gelukkig te zijn. Als hij dat is met een nieuwe vriendin en kinderen van haar, so be it. Jij hebt geen recht om daar moeilijk over te doen.

Ik begrijp dat je haar niet fantastisch vind, maar heb je wel ooit écht goed je best gedaan om haar gewoon te accepteren?

Dit is echt kut!
En zou echt niet weten wat je zou moeten doen.
Het beste is wel contact blijven houden met je toekomstige broertje/zusje!
En je niet richten aan de vriendin van je pa.
Steek je energie in andere dingen. MAAR! Hou contact met je pa en je broerjes/zusjes

Jeetje, wat lastig. Zou je eventueel bij je moeder terecht kunnen al is het maar tijdelijk?

16, maar kom op. Net alsof ik mijn vader nooit meer wil zien… Het blijft me vader.
Ik ga binnenkort praten, maar het heeft geen nut denk ik…

Misschien is het handig dat je eerst even zegt waar het schort tussen jou en zijn vriendin.

(Wat boeit het nu dat ze jonger is…)

Ik zie mijn vader trouwens alleen in het weekend, maar dan nog.

@Scrumptious
Nou uhm, zij woont in nu 2 jaar in het huis waar ik ben opgegroeit. Ik heb hard genoeg mijn best gedaan haar te mogen. Je doet net alsof ik mijn vader geen geluk wens.
Zijn vriendin kraakt mij af dat ik er niet uit zie of lacht me uit.
Beetje raar wat jij dan zegt;)

Je zal toch nog iets specifieker moeten zijn hoor, het kan nogaltijd zijn dat je gewoon te vlug op je tenen getrapt bent.

Nee vind ik niet, het gaat mij nogal ver als je me dom noemt en me uitlacht en zeg dat ik er niet uit zie. Als jij dat allemaal accepteert vind, prima. Maar ik vind dat niet fijn

^Heb je haar dat al gezegd?

90% van dat soort problemen kan gewoon uitgepraat worden zonder dat je de dramaqueen hoeft uit te hangen…

Ik vind je ook een beetje overkomen als een verwend meisje die denkt dat haar papa afgepakt word.

Praat met zijn vriendin erover dat je een naar gevoel krijgt bij bepaalde acties en of zij hiervan bewust is. Een vriend van mij had een stiefvader die hem altijd beledigde, maar had nooit in de gaten hoe gevoelig dit lag. Nadat die jongen er wat van had gezegd, was die man best geschrokken van zijn eigen gedrag.

Evengoed heeft TS recht om gelukkig te zijn. En als zij niet gelukkig is heeft ze het recht daar wat over te zeggen. Het is haar vader dus hij heeft ook rekening met haar te houden.

Ik kan me voorstellen dat het een lastige situatie is, en ja waarschijnlijk zal je er toch mee moeten leren omgaan. Maar bedenk dat het voor haar waarschijnlijk net zo lastig is en dat dat misschien ook de reden is dat het zo botst.

Naah, ik vind je ook een beetje hypocriet! Het gaat hier om een nieuw klein leventje waar zij en jouw vader blijkbaar heel gelukkig mee zijn! Wie ben jij dan om hen dat geluk te verbieden? Dat je de moeder van je halfbroertje/ zusje niet leuk vindt is zeer vervelend. Maar dit zal ze echt niet gedaan hebben om jou het huis uit te krijgen:’’). Dat zou heel raar zijn.

Hallo heey, ik vraag hier om hulp niet om afgezeikt te worden. Ik vind het gewoon moeilijk.

Zij wist vanaf het begin dat het niet klikte tussen ons en zei dat het wel goed zou komen. Dit hebben we geprobeerd maar het is niet gelukt.

Praat eerst met die vriendin van je pa over hoe je je voelt, en niet haar van alles beschuldigen maar probeer ook een oplossing te vinden hoe jullie beter met elkaar om kunnen gaan. (: Want ze draagt wel een kind van je pa, en dat betekent dat ze niet zomaar verdwijnen kan uit je leven.
En schrijf misschien ook een brief na je pa hoe je je voelt en laat hem die lezen, dan kan hij er een beetje rekening mee houden dat jij ook wat meer aandacht wil.

Ik snap hoe je je voelt, maar… Bedenk wel eventjes dat het niet alleen die vriendin haar schuld is dat ze zwanger is, je vader heeft er even hard aan ‘meegewerkt’ (kan eventjes geen beter woord vinden, sorry xp).

Ik zou er toch eens met je vader over praten als ik jou was. Vertel hem hoe je je voelt… Maar laat je alleszins niet doen door die vriendin van hem.

Ik denk niet dat je er iets aan kan doen. Ik heb zelf een stiefmoeder, en het broertje van m’n vader en haar is echt hartstikke lief. Maar ik mag m’n stiefmoeder echt niet. Ook altijd ruzie enzo, je kunt er wel wat van zeggen dat je het niet leuk vind enzo hoe het is. Maar denk niet dat het helpt, is bij mij tenminste niet zo.