moeilijk thuis + depressief. help?

mijn vader is een alcoholist en heeft een tijd geleden in een kliniek gezeten,
hij was een tijd nuchter maar is nu weer aan de drank.
hij weigert terug te gaan naar de kliniek.
naast alcoholist is hij ook workaholic, altijd al geweest,
ik heb daardoor geen goede relatie met hem, we deden eigenlijk nooit iets leuks samen omdat hij altijd aan het werk was.

mijn ouders gaan scheiden binnenkort en mijn vader gaat ergens anders wonen. mn zus wil een tijd geen contact meer met mijn vader, ik weet niet wat ik wil… ik heb de laatste tijd heeel veel ruzie met hem, steeds ergere ruzie, ben laatst zelfs een keer van huis weggelopen naar mn beste vriendin na een ruzie.

hij is ook depressief, al een paar jaar. dat zit sowieso in zijn karakter maar de drank maakt het erger.
soms heeft mn vader buien dat van extreme depressiviteit dat hij alleen maar voor zich uit staart voor uren en snachts alleen maar huilt. ik ben dan best vaak bang als hij alleen thuis is dat hij zelfmoord pleegt of iets in die richting…

door al dit gedoe thuis word ik ook depressief en ik voel me machteloos omdat ik er niks aan kan veranderen. iemand tips wat ik kan doen want ik weet het echt niet…

praat je er met andere mensen over?

Je thuissituatie heeft invloed op je. Als jij daar heel gevoelig van bent, kan het zo zijn dat jij ook heel depressief wordt… Ik zou echt met een vertrouwenspersoon gaan praten op school bijv., of met je beste vriendinnen. Hier moet je niet alleen mee blijven zitten. Je doel moet niet zijn dat je het gedoe thuis wil veranderen, maar hoe je er mee om moet gaan…
Sterkte!

ja met mn beste vriendin praat ik er wel veel over, daarna t meest met mn vriendje, andere goede vrienden weten t wel gedeeltelijk maar daarmee praat ik minder…

Ik DENK dat het wel het beste voor je zou zijn om geen contact meer met hem te hebben.

^Hoe zwaar dat ook is. Zelf destructieve mensen zijn niet leuk en niet gezond om om je heen te hebben.

^Onbegripvolle mensen zijn nog 10000x vervelender.

Mijn vader was het ook ,
Het is toen zo uit de hand gelopen dat hij zelf koos voor een kliniek ,
Nu drinkt die al 2 jaar niet meer en hij is echt heel ander mens, nooit gedacht dat ik nog van hem zou houden / vertrouwen.

Ik leef met je mee , ik weet hoe het voelt dat je machteloos op je kamer loopt en niet weet wat je moet doen , ik was snacht altijd bang dat er iets gebeurde , zo vreselijk. Stuur berichtje als je er over wilt praten? :]

+1

Is er iets waar je je vader mee kan helpen? Ik neem aan dat je toch van 'm houdt, en het naar vindt om hem zo te zien, dus misschien kan je 'm helpen. In plaats van het contact te verbreken is het misschien goed om de relatie te verbeteren. Het is en blijft je vader, en jullie kunnen er beide veel spijt van krijgen als jullie geen contact meer met elkaar gaan hebben…

Ik zeg dit, omdat het niet HAAR probleem mag worden. Nou eigenlijk is dat het al, en dat neemt alles in beslag waardoor de rest niet meer goed kan functioneren.
Mijn ouders problemen hebben destijds mijn hele schooljaar verpest. Mensen zeiden ook dat ik best wel aan mezelf mocht denken en dat vond ik toen heel moeilijk.
Mijn mams zat ook aan anti- angst/ depressie medicatie. Toen ik hoorde dat ze dood was dacht ik ook dat ze zelfmoord had gepleegd, maar dat was gelukkig niet zo.

www.drankjewel.nl

Zo werkt dat niet, een ‘kind’ of volwassene kan hem niet zomaar helpen. Daar is echt hulp voor nodig en het belangrijkste hij moet het zelf willen en er voor vechten.

Nee, zo bedoel ik het ook niet helemaal. Stel, ze krijgen een goede band dan heeft hij weer een reden om verder te gaan, om hulp te zoeken en weer ergens voor te leven. Familie kan heel erg belangrijk zijn in moeilijke tijden.

Ja maar hij moet het wel zelf willen. Voor zichzelf en voor zn dochter(s).

heeel erg bedankt voor jullie reacties!

toen mijn zus de drankvooraad vond van mijn vader (we hadden het al wel door maar hij bleef het ontkennen) en hem ermee confronteerde “dwong” ze hem om naar een kliniek te gaan. dit hielp dus maar eventjes helaas… maar nu weigert hij echt om terug te gaan… ook al weet hij hoeveel pijn hij ons doet met het drinken en alles wat bij zijn verslaving komt kijken… wat we ook zeggen hij wil echt niet terug…

ik wil natuurlijk erg graag nog contact en de relatie verbeteren maar ik weet gewoon niet of dat kan op deze manier…

Weet je ook waarom hij niet terug wil? Er zijn trouwens meer klinieken, niet elke hanteert dezelfde methode volgens mij.

Ja hij zegt dat het ‘een gevangenis voor gekken is, en IK BEN NIET GEK’

Hij zegt dat als hij daar terug gaat, dat hij dan helemaal gek wordt…
Serieus we hebben alles gebrobeerd om hem te overtuigen…

Hij volgt nog wel AA sessies (Anonymous Alcoholics) maar ik weet niet of het wel werkt en vaak gaat hij er niet heen… Of hij zegt dat hij zo’n sessie heeft maar dan gaat hij gewoon ergens anders heen, weet niet waar…