Misselijk van andere mensen

Oke, dit probleem klinkt eigenlijk best dom, alleen het is wel rete irritant. Als ik eet met mensen om me heen dan word ik vaak serieus misselijk, of iig verdwijnt mijn eetlust. Eerst was het alleen omdat ik niet echt tegen die slik geluiden kon, of de tongen naar het eten zie rijken (en ieueueueuw), maar nu is het soms ook omdat bepaalde mensen gewoon er onverzorgd uit zien. Dus als ik in de buurt ben van iemand die puistjes heeft of iemand met scheve tanden, wil ik al niet meer eten.

Oh, en etende bejaarden is al helemaal fataal voor me :") Dat kan ik gewoon niet aanzien.

Nou klinkt het niet serieus in jouw oren, alleen het is dus vaak zo dat ik met mensen om me heen eet, dus wil ik graag van dit gedoe af. Gelijk een therapie vind ik overdreven, maar heb je misschien tips om het te kunnen relativeren ofzo?
Want mensen om mij heen hebben er gewoon geen last van, terwijl ik het eerst nog best logisch vond.

Alvast bedankt.

Nou, dat heb ik ook.
Ik eet nooit waar andere mensen bij zijn. Alleen als het moet.

ahh dit komt mij een beetje bekend… volgens mij had ik ook zoiets vroeger… maar niet zo erg als jou ofzo. had het al als een jongen loopneus had… toen moest ik serieus overgeven. terwijl ik net klaar was met eten en volzat.
maar k ben er overheen gegroeit… ik kan zelfs gewoon over poep praten terwijl ik eet…
dus heel lastig eigenlijk hoe je dit kunt oplossen. zoiets moet je gewoon leren gewoonte van maken denk ik…

word je echt misselijk? moet je ook van kokhalzen of niet?

Kokhalzen dan weer niet, maar ik krijg gewoon geen hap door m’n keel. En als ik het dan probeer te relativeren gaat het juist fout. Dan denk ik van “Stel je niet aan, het is maar een puistje. Een puist. Met. Pus…” en dan hoppa, geen honger meer.

Ik kan me dood ergeren aan smakken en vies etende mensen, maar mijn eetlust gaat er eigenlijk niet van weg… ik word er alleen chagrijnig van. Dus ik weet niet zo goed wat je moet doen haha. Ik denk het enige gewoon echt op je eten concentreren niet op de puist ofzo :’]

probeer niet naaar andere mensen te kijken. maar probeer op je voedsel te concentreren en hoe lekker het ruikt. als je ook ergert aan geluiden (smekken en smakken) dan kan je net zo goed voor de tv eten of met muziek. beetje ongezellig maar goed.

O bah ik heb dat ook, maarrrr alleen als ik er op let. Je moet proberen afleiding te zoeken en misschien sowieso bij mensen zitten die er netjes verzorgd uitzien? Bij ons aan de tafel in de pauze kies ik het soms uit, zovan; die heeft een vieze adem, die ruikt naar zweet, die heeft echt een heel vieze huid, die blablabalabla. Dat klinkt heel gemeen, maar ik word inderdaad ook misselijk en dan stop ik algauw m’n brood weer weg.
Heb je het ook thuis? Dat zou wel echt heel vervelend zijn.
Maar uhm ja vooral afleiding zoeken, gesprekken aanknopen en proberen je er vooral niet op te concentreren, dat is alles wat ik je kan meegeven :slightly_smiling_face:.

Ik kan er niet tegen als mensen tegen me gaan praten terwijl ik eet >.<

ot; meer concentreren op je eten?

Ik heb dit ook wel een beetje, op school vooral, thuis valt het wel mee… up.

Ik heb het ook wel een beetje.
Vooral met een vriendin van mij. Altijd als ze eet trekt ze een gezicht alsof ze dat eten heel vies vind. Maar dat is dus haar ‘normale’ eetgezicht. En ze eet gewoon ook heel vies. En ze smakt. get ik krijg nu alweer rillingen als ik eraan denk haha

Ik kan me er wel iets bij voorstellen, vooral als iemand slechte tafelmanieren heeft. Maar je eetlust verliezen omdat je eet met iemand die puistjes heeft of scheve tanden? Die mensen kunnen er ook niets aan doen…en die pus uit de puistjes komt echt niet op jouw eten terecht ofzo. Concentreer je maar op iets anders, als mijn vader tussen zijn tanden peutert ben ik ineens supergeconcentreerd op mijn bord zodat ik dat van hem niet hoef te zien :’)

Weet je wat pas erg is? Etende gehandicapten. Maar als je dat hebt gehad, kan je alles aan.

Dus ja ik snap wel wat je bedoelt, op mijn stageplek vond ik het eerst ook heel moeilijk om met gehandicapten aan tafel te eten. Maar dat gevoel ging bij mij na een tijdje over.

Omg idd!, als ik aan tafel zit ofzo en het is even stil , dan hoor je iedereen zo kauwen en smakken enzo, gatverdamme dat is zoo vies! Word ik misselijk van. Dan zit ik echt zo van : niet aan denken, niet aan denken!

Ik zet ook altijd de radio op als we eten thuis. Of als er iemand naast mij enorm begint te slurpen, daar kkan ik ook niet tegen. Je moet gewoon proberen om je niet op die geluiden te focussen. Moeilijk, ik weet het, maar dit is gewoon een of ander vreemd hersenspinsel dat we hier meekrijgen in de moderne wereld…