Minder huiswerk maken en klas doet raar

Oké, het klinkt heel raar maar ik moet serieus minder huiswerk maken. Ik maak mijn hele weekend huiswerk en doordeweeks maak ik 5 uur huiswerk per dag. Hierdoor doe ik haast niks leuks. Dit doe ik omdat ik heel serieus bezig ben met huiswerk en ik wil laten zien dat ik het kan. Het heeft helaas een tegengesteld effect. Ik moet huilen tijdens toetsen, presentatie’s en zelfs als simpel voor de klas staan. Ik haal onvoldoendes door de black-outs. Het trieste is alle docenten geloven me (echt allemaal en ze weten dat ik het kan) maar mijn klas doet dan zo gemeen. Ze zeggen dingen van: ‘‘Ja, als je zo gestresst ben stop dan met zoveel huiswerk maken.’’ ‘‘Jij mag herkansen omdat je huilt van de black-outs, ik ga denk ik ook maar nephuilen zodat ik mag herkansen.’’ ‘‘Het is echt niet eerlijk dat je verlenging krijgt, soms hebben wij ook verlenging nodig.’’ Ik vind dit zo stom. Mijn mentor heeft ook gezegd dat ik minder huiswerk moet maken maar het lukt me gewoon niet. Iedereen vindt dat ik geobsedeerd ben voor school en dat begrijp ik wel. Ik praat alleen over school. Wat kan ik doen.

Ter duidelijkheid: Kunnen jullie asjeblieft niet zoals mijn klas reageren. Ik voel me er zo ongemakkelijk voor ik leg hun uitspraken uit.
‘‘Ja, als je zo gestresst ben stop dan met zoveel huiswerk maken.’’ Iemand uit mijn klas vroeg hoeveel huiswerk ik maak doordeweeks. Toen zei ik 5 uur. Dit is gewoon de waarheid. Iemand zei toen van ja je stelt je echt aan en ook dit.
‘‘Jij mag herkansen omdat je huilt van de black-outs, ik ga denk ik ook maar nephuilen zodat ik mag herkansen.’’ Hier was ik zo boos om. We kregen een cijfer wiskunde terug toen vroeg iemand: Wat heb je? Toen vertelde ik dat er herkansen staat. Toen werden ze boos omdat ik mocht herkansen en hun niet. Ik vraag nooit of ik mag herkansen! Docenten vragen of ik dat fijn zou vinden en dan zeg ik ja.
‘‘Het is echt niet eerlijk dat je verlenging krijgt, soms hebben wij ook verlenging nodig.’’ Dit krijg ik omdat ik ook zo erg last heb dat ik een tekstje 5 keer moet lezen en de vraag ook 3 uur. Ik heb het volle uur nodig voor heel veel. Dit is vervelend en ik kan er ook niks aan doen dat ik zo sloom ben. Ik heb bij mijn rapport gesprek een kaart gehad waarop staat dat ik: extra tijd heb (met een toets van een uur heb ik een kwartier verlenging en met een toets van 30 minuten heb ik 10 minuten verlenging), bij elk vak 1 toets mag herkansen, tijdens toetsen wel een zakdoek naast me mag hebben (dit voor het huilen) en ik mag tijdens toetsen maximaal 5 keer iets vragen. Wat vinden jullie? Stel ik me aan? Moet ik naar me mentor gaan? Hoe moet ik minder huiswerk maken?

Hoe moet je minder huiswerk maken? Simpel, maak al het huiswerk dat je écht moet maken op school (desnoods na schooltijd) en laat dan je boeken op school. Neem alleen boeken mee waarvan je iets moet leren.

Ben het helemaal met Lammetje eens! Echt super vervelend dat je hier last van hebt.
Ik denk dat je er ook even met je ouders/mentor over moet praten, want als ik jouw verhaal lees lijkt het wel alsof je faalangst hebt.
Op veel scholen is hier begeleiding voor!

Bedankt voor je snelle reactie. Alleen wij krijgen huiswerk op zodat je er 2 uur per dag mee bezig bent en zolang kan ik niet op school blijven. We hebben ook geen tussenuren en mijn kluisje moet ik met iemand delen. We hebben afspraken met zijn 2en gemaakt aangezien het een heel klein kluisje is en er mogen boeken voor 3 vakken liggen. Dat kan helaas niet. Toch heel erg bedankt voor je reactie!

Ik heb helaas ook last van faalangst. Heb ik ook al mijn hele leven. Ik ben ook heel streberig (mag van mezelf niet lager dan een 8 halen terwijl dat niet lukt door faalangst) en kan absoluut niet tegen dingen die niet gepland zijn. Met mijn ouders praat ik wel alleen ze zeggen elke keer hetzelfde: ‘‘Ja straks kom je nog een een depressie.’’ Dat ben ik zo zat om te horen! Met mijn mentor praat ik ook en die had hulp binnen school ingeschakeld. Dit helpt niet. Het is zo dat ze 1 keer per maand een half uur tijd voor me heeft. Ik ga nu hulp krijgen buiten school en dat is 1 keer per week een uurtje lang. Mijn mentor zegt: ‘‘Straks kom je in een depressie of raak je oververmoeid. Het is niet gezond en je bent nu echt obsessief bezig.’’ Dit begrijp ik wel alleen het is gewoon heel lastig. Bedankt voor je reactie!

Hmm, misschien aan je ouders vertellen wat je precies aan huiswerk moet maken, en zodra dat af is al je boeken aan je ouders geven, dan kunnen zij het ergens neerleggen.

Je zou ook aan de school/mentor kunnen vragen of zij een oplossing hebben en eventueel dat wat iemand net zei van alleen de boeken die je echt nodig hebt mee naar huis nemen. Je kunt aan school vragen of je een eigen kluisje mag zodat je al die boeken wel kwijt kunt?

Alweer bedankt! Dit vind ik een hele goede tip. Ik ga het vragen. Maar vinden jullie dat ik me aanstel met dat het me zo raakt wat mijn klas zegt?

Ik had al om een eigen kluisje gevraagd maar je krijgt pas een eigen kluisje in je eindexamenjaar bij ons. Bedankt!

Ik begrijp je precies, want dat met dat perfectionistische en faalangst heb ik ook gehad in de tweede. Dit is totaal uit de hand gelopen doordat ik op een gegeven moment paniekaanvallen kreeg voordat ik naar school moest en echt de deur niet door durfde. Ik ben toen uiteindelijk na een paar maanden huilend de schooldeuren doorlopen, 2 jaar niet naar school geweest. UIteindelijk is het zelfs zo ver gegaan dat ik opgenomen ben in een psychiatrische afdeling van een ziekenhuis omdat ik niet meer naar buiten durfde, mn bed niet meer uit wilde. Ik kreeg al helemaal hartkloppingen, zweethanden, duizelig en soms zelfs periodes van flauwvallen als ik alleen maar de post moest halen.

Je moet dit echt zo snel mogelijk aanpakken voordat er echt serieuze gevolgen uit voort gaan komen. Praat met iedereen waar je mee moet praten.

Voor je klas. Misschien is het een idee om voor een herkansing voor nederlands of levensbeschouwing een spreekbeurt geven over faalangst en de gevolgen die je daarmee kan hebben, zodat zij in zullen zien dat het niet gespeeld is of dat je je aanstelt.

Hmm dat is wel jammer dat ze je geen kluisje kunnen geven.
En ik snap wel dat het je raakt als mensen zo tegen je doen, want je voelt je wss heel erg down als je weer zo’n blackout krijgt en dan gaan mensen ook nog zo doen…

Ik denk inderdaad dat je iets met je ouders moet afspreken; bijvoorbeeld hoeveel uur je per dag huiswerk maakt. Dan kunnen zij er voor zorgen dat je niet langer bezig bent. Misschien helpt het ook om tussendoor een pauze te nemen (als je dat tenminste nu niet doet).

Als je moet leren en je hebt alles geleerd/herhaald, stop dan. Geef jezelf dan rust en ontspan.

En misschien wel het allerbelangrijkste… je zegt dat je nooit iets leuks doet. Doe dat juist wel. Neem een dag vrij en ga wat leuks doen. Shoppen, films kijken, een hobby, sporten. Noem maar op… gewoon iets waar je plezier in hebt en waardoor je kan ontspannen en stoom kan afblazen.

Wat je klas betreft… ik snap dat het voor jou heel vervelend is wat je hebt, maar waarschijnlijk zou ik hetzelfde denken als je klas. Jij krijgt extra tijd, mag vragen stellen en als het resultaat niet goed is mag je herkansen. De rest krijgt deze mogelijkheden niet, dus dat voelt heel oneerlijk.

Wow wat heftig dat dit bij jou is gebeurd zeg! Wat houden paniekaanvallen eigenlijk in? Ik huil altijd op de fiets en ik val ook wel redelijk snel flauw. Zo ben ik 3 keer bij een toets flauwgevallen. Dat was echt heel eng. Ik herinner me alleen dat toen ik bijkwam ik echt heel veel hoofdpijn had en er waren mensen die gehuild hadden. Ik ben toen op school gebleven alle 3 de keren. Ik ben ook 2 keer tijdens een presentatie flauw gevallen. Dat was met nederlands en ze had een EHBO-diploma Ik moest gewoon doorgaan met me presentatie. Met herkansingen ik mag alleen proefwerken doen. Ik durf de dagelijkse dingen wel gewoon. Alleen op mensen afstappen, wedstrijden en school niet. Ik ga het ook aanpakken

Maandag wordt er een planning gemaakt met mijn ouders. Dit doen ze met mijn mentor. Ik doe tussendoor ook pauzes want ik moet om de 3 kwartier een stukje brood eten. Dit door medische redenen.

Ik heb nu wel leuke dingen voor de vakantie gepland maar ik heb heel vaak dat mensen op het laatste moment afzeggen of ik niet durf.

Ik begrijp mijn klas ook wel maar ze luisteren niet naar mijn verhaal. Er is een meisje in de klas die dat vorig jaar ook had. Die zegt nu van dat soort dingen. dat snap ik dan niet. Je hebt het zelf meegemaakt en dan ga je zo doen.

Bij mij hield dat in dat ik heel erg ging hyperventileren, klamme handen, huilen zonder dat je het doorhebt, ik had dan ook heel erg het gevoel dat ik doodging. Ik werd heel licht in mn hoofd, had niet meer dor waar ik was, ging allemaal rare dingen zeggen en roepen en viel daarna half schreeuwend flauw.

Precies dit! Het is zo vervelend en ik heb iemand ook een keer zo recht in zijn gezicht uitgscholden waarna ik flauw viel. Dit kwam omdat ik niet genoeg had gegeten en dan stress. Dat flauwvallen gebeurd dus ook bij toetsen soms en dan doen ze de laatste tijd alsof ik het fake. Met een black-out voel ik me down. Ik had een keer een schriftelijke overhoring en toen moest ik huilen. Ze vroeg wat er was. Ik zei: ‘‘Mevrouw, ik heb een black-out en ik schaam me zo. Ik ben echt dom!’’ Toen kreeg ik een zakdoek en is besloten dat ik zo’n kaart kreeg.

Wow, dat lijkt me zo vervelend! Ik ben gewoon bang. Dat is alles. Met flauwvallen gebeurd er altijd ongeveer hetzelfde: eerst word ik licht in me hoofd, dan voel ik me heel duizelig, dan vergeet ik alles, dan val ik om en sluiten me ogen (flauwvallen), na 3 minuten word ik wakker en heb ik zo’n koppijn!

Ik denk dat die planning een goed idee is. Dan krijg je waarschijnlijk ook een beter overzicht en zie je dat je voldoende hebt gedaan en kan stoppen voor de dag.

Je hoeft ook niet perse met anderen af te spreken om iets leuks te gaan doen. Je kan ook in je eentje ergens heen gaan, of iets doen wat je leuk vindt. Ik bak bijvoorbeeld graag taarten en gebak, en ik ga ook gemakkelijk alleen winkelen.

Ik denk dat je klas het ook niet snapt. Ze weten niet waardoor jij zo reageert op het moment dat je een toets/presentatie hebt. Dat maakt het moeilijk om begrip op te brengen voor de situatie. En je hebt mensen die het gewoon allemaal niks boeit en het gewoon oneerlijk vinden.
Ik weet niet of het een idee is dat je mentor aan de klas verteld wat er precies aan de hand is en waarom jij dan extra tijd en herkansingen krijgt. Misschien willen ze wel naar je mentor luisteren en geloven/snappen ze het dan wel.

Nou, ik durf niet echt alleen iets te doen. Ik ben namelijk dit jaar letterlijk gestalkt door een man van in de 50. Sindsdien durf ik niet echt.

Dat denk ik ook maar ze luisteren niet naar mijn verhaal. Ik denk niet dat het slim is als mijn mentor dat doet want dan gaan ze zeggen dat ik niets alleen durf

woow heftig meid!
Ik vind echt niet dat je je aanstelt! Je weet zelf al wat het probleem is en hierboven worden al goede tips gegeven.
Misschien is een cursus zelfvertrouwen een idee?
Ik denk dat je er wel komt maar het zal heel langzaam stap voor stap gaan. Je kan je faalangst niet ineens zomaar stop zetten natuurlijk. Blijf vechten, geef niet op en je komt er wel!

En wat je klas betreft, ik vind het heel lullig dat ze zo doen maar ik denk ook dat dat is omdat ze je niet begrijpen. Ik zou zelf ook een spreekbeurt/presentatie erover houden, niet per se voor een punt maar gewoon om uit te leggen hoe jij het ervaart. Ieder mens is nou eenmaal anders.
Ik zou bijvoorbeeld zeggen: “Jullie zeggen dat het niet eerlijk is dat ik een herkansing krijg. Maar ik zal jullie is zeggen dat ik liever geen herkansing nodig had gehad. Ik kan er niks aan doen dat ik faalangst heb en een black out krijg. Ik zou best met jullie willen ruilen. Het is echt niet leuk als je bij elke toets een black out krijgt, moet huilen en/of flauw valt.”

En ja helaas hebben sommige mensen geen inlevingsvermogen. :hammer: