mijn zus maakt mijn leven kapot!

Hoi,
ik begin bij het begin…Maar dan ook echt bij het begin.

Mijn zus is de oudste thuis, ze is 2 jaar enigkind geweest, en toen kwam mijn broer.Mijn broer en mijn zus konden goed met elkaar opschiete, ze waren niet superclose ofsow, maar gewoon broer&zus.

Toen drie jaar later kwam ik, en mijn broer en ik zijn sinds ik me kan herinneren altijd heel close geweest. Mijn zus en ik konden niet met elkaar opschieten.Als we samen iets gingen doen, draaide het altijd uit op ruzie.

Toen ik 8 was, moest mijn vader voor zijn werk 2 weken naar Duitsland.Mijn moeder kon mijn zus duidelijk niet aan. Op een gegeven moment was het zelfs zover, dat mijn moeder en ik soms de hele dag weggingen.Omdat mijn zus het huis had ‘overgenomen’.Ze deed wat ze wilde, en als mijn moeder er iets van zei, werd ze uitgescholden of zelfs geslagen door mijn zus.

Toen ik tien was gingen mijn ouders scheiden, als mijn zus en ik alleen thuis waren brak de hel los. Ik werd geslagen, geschopt. Als ik tv keek, pakte gewoon de afstandsbediening.Ik werd gewoon genegeerd, alsof ik niet bestond.Ze heeft mijn vingers gebroken, en me een keer een hersenschudding bezorgd.

Ze had altijd ruzie met mijn vader, dus ze ging bij mijn moeder wonen, ik kreeg bij mijn vader haar kamer, omdat zei er toch niet meer kwam. Dat pikte ze niet, en ze draaide weer door.

Ondertussen is zei 19 en ik ben 14, ze praat nooit tegen me, ik wordt gewoon genegeerd. Als mijn ouders niet thuis zijn, en ik doe iets wat haar niet aan staat. Kan ik weer klappen verwachten.

Als ik een koekje pak, krijg ik naar me hoofd dat ik dik ben.Als ik mijn make-up doe, zegt ze dat ik lelijk ben, en dat ik toch kansloos ben.

Tot overmaat van ramp, heeft mijn moeder na de scheiding een klein huis gekocht, wegens geldgebrek. Ik moet nu dus met haar op een kamer slapen…Ik heb alleen mijn bed, derest van de kamer heeft ze ingepikt.We delen samen een kledingkast.Nouwja, delen…Ik mag hem niet gebruiken van haar.

Omdat ik het niet meer bij haar kan uithouden, slaap ik in de woonkamer op de bank. Ik ben bang om met mijn zus op een kamer te slapen.Bang voor wat ze doet als ik slaap…

mijn vader kan hier niks aan doen omdat dit alleen bij mijn moeder gebeurt.En mijn moeder doet er gewoon niks aan. Mijn moeder kan niks…

Maar ik wordt echt gek thuis!Ik kan het zo niet meer!
Ik wilde het even van mij afschrijven

heftig. ö
sorry ik kan je niet helpen.
ik kan alleen zeggen: negeer haar. maarja dat is moeilijk als je onder 1 dak woont…

Ik zou echt hulp gaan zoeken ergens buitenshuis. Volgens mij is je zus niet helemaal 100% als ik het zo lees. Ik zou het eigenlijk niet weten anders… Sterkte ermee!

Wat heftig! echt tips heb ik niet… Ik snap echt niet hoe je zus zo onmenselijk kan doen. Sterkte!

Dankjulliewel allemaal :slightly_smiling_face:
Ik moest het gewoon van mij afschrijven…
Mijn zus heeft 1 jaar bij een psycholoog gezeten, maar dat hielp voor geen meter. :frowning_face:

Wat erg! Mijn ouders zouden haar al lang het huis uit gegooit hebben, als ze zo doet op haar negentiende. Gaat ze niet op kamers ofzo?

Ze gaat pas over een half jaar op kamers, mijn vader heeft haar ook het huis uit gegooid, maar mijn moeder kan dat niet zegt ze.Onzin vindt ik.

mijn ouders hebben een heftige scheiding achter de rug, en daar zijn wij(de kindere) nogal de dupe van geworden, maar ik snap niet dat ze dat op mij moet afreageren :frowning_face:

Je moet zoiets echt niet negeren hoor, hallo. Dat doe je al lang genoeg.
Volgens mij is je zus niet helemaal geestelijk in orde :confused: Lijkt me echt verschrikkelijk.
Kan ze inderdaad niet weer met iemand gaan praten?

Ik denk niet dat ze het perse op jou afreageert, ze was waarschijnlijk al zo. Maar misschien dat dat inderdaad de druppel was. Je hebt wel in het vooruitzicht dat ze op kamers gaat, ik was ook zo blij toen mijn stiefzus op kamers ging. Misschien krijg je dan weer een beetje rust. Tot die tijd…

Ik denk ook dat ze wel iets geestelijks heeft hoor… Echt even hulp zoeken. En buitenshuis, hoe is ze dan? zeg maar bij vrienden, school, heeft ze goede cijfers? want als dat ook erg slecht gaat dan moet ze sowieso naar zo’n iemand toe die haar kan helpen
En ook dat van toen je 8 was. Ik heb even gerekend en toen was ze 13, klopt dat? Dan vind ik het echt niet normaal dat je dan je moeder uitscheld en slaat waardoor zelfs je moeder bang is.
In ieder geval moet iemand echt haar wat manieren bijbrengen (als het niet iets geestelijks is) en misschien haar zelf eens laten voelen hoe jij je voelt als je bij haar bent. Niet de beste optie, maar ja… Sterkte!

ik zou haar dit half jaar negeren en dan blij zijn als ze weg is.het is natuurlijk niet eerlijk en heel naar, maar ik wweet ook niks beters. :frowning_face:
succes <3

Ik heb zelf ook enorme ruzie met mijn zus, en dan bepaalt zij ook gewoon wat er in het huis gebeurt (mn ouders zijn gescheiden, en mn moeder is er nog steeds niet over heen), zelf doet mijn moeder er ook niks aan

maar ik heb nog niet echt iets lichamelijks gehad, wel vaak geslagen en geschopt enz enz.

en ik word ook echt gestoord met haar en ze blijft waarschijnlijk nog 2 jaar thuis wonen D:

Is het geen idee om bij je vader te gaan wonen zolang zij nog niet op kamer is?
Want zo kan het echt niet langer doorgaan…

Ja het is ook een fijn idee dat ze weggaat :slightly_smiling_face:

Maar als zei met iemand gaat praten, dat helpt niet.Ze is al bij psychologen geweest, bij school, bij ggd…

Is ze bij haar vrienden wel ‘normaal’ dan?

Bij mijn vader wonen is geen optie helaas :frowning_face:
Hij is in de tijd dat ik bij mijn moeder ben , bij zijn vriendin die best verweg woont.En dan zit ik dus hele weke alleen thuis, wat hij liever niet heeft.(zelf koken, etc)

Als haar vriende of haar vriendje hier is, is ze ineens heel erg lief, en is ze 'de lieve grote zorgzame zus" en als die vriende weg zijn, wordt ik weer total genegeerd

Film het en laat het zien aan je moeder. Misschien denkt ze dan anders.

mijn moeder weet dat het gebeurt, ze heeft het met eigen ogen gezien…maar ze doet gewoon niks.

Sorry hoor, maar eis van je moeder dat ze er wat aan doet. Het is jouw moeder en ze hoort je te beschermen.