Mijn vriendje is lui en onverantwoordelijk!

x

En wat als je gewoon eens niets doet? Behalve eventueel voor de kittens zorgen, als je er niet op vertrouwd dat hij ze wel goed verzorgd? Niet de beste oplossing omdat je zelf dan ook in een bende moet wonen, maar je zou bijvoorbeeld op ‘vakantie’ kunnen gaan naar je ouders of zo, dan kan hij het lekker zelf oplossen.
Waarschijnlijk moet hij namelijk gewoon leren om echt voor zich zelf te zorgen, omdat thuis zijn troep altijd voor hem opgeruimd werd, en nu dus eigenlijk nog steeds omdat jij het voor hem doet. Laat hem gewoon lekker zelf die verantwoordelijkheid nemen, dan leert hij het waarschijnlijk vanzelf.

Wauw, ontzettend vervelend zeg… Ik weet niet hoe oud jullie zijn? En of jullie niet te vroeg al samen zijn gaan wonen, omdat hij gewoon nog niet alles goed op een rijtje heeft staan.
Zou nog een keer goed met hem gaan praten en zeggen dat er écht verandering moet komen.

Helemaal mee eens, en al helemaal om even op vakantie te gaan. Aangezien de rest gewoon niets helpt. Heeft hij eerder al eens alleen gewoond? Misschien dat vroeger altijd alles voor hem gedaan werd in het huishouden. Ik denk dat het verder (hoe jij het beschrijft) nog weinig nut heeft om een gesprek met hem aan te gaan, aangezien jij dit al tig aantal keer geprobeerd heeft. Overigens, inderdaad super kinderachtig dat hij je dan meteen dingen probeert te verbieden in het huis :S Ik hoop dat je er uit komt met hem, maar het lijkt me echt een moeilijke situatie. Je kan maar zoveel gesprekken hebben met je vriend, op een gegeven moment zou mijn geduld gewoon opraken.

Ik zou hem een koekje van eigen deeg geven! Ik zou de kittens oppakken, en een tijdje bij een vriendin wonen of bij ouders. Laat hem maar even leren hoe het is om voor zichzelf te zorgen, je moet op een gegeven moment gewoon keihard zijn en hem maar door een diep dal laten gaan, zodat hij echt eens een lesje leert.

Succes!

Ik ben het eens met bubbels!

Wat een vervelende situatie… Ik zou inderdaad ook gewoon even niks doen en als je de mogelijkheid hebt een tijdje naar je ouders ofzo gaan. Ik vind het trouwens ontzettend laag dat hij een uitkering wil omdat ‘het zo wel goed is’… Wat denkt hij? Iedereen moet werken voor zijn geld en degenen die thuis zitten met een uitkering omdat ze niet kúnnen werken worden over een kam geschoren dat het zogenoemde uitkeringstrekkers zijn… Ik vind dat mensen zoals jouw vriend de schuldigen zijn aan dat vooroordeel. Niks persoonlijks hoor, ik snap gewoon niet dat iemand zo kan denken… Ik bedoel, jij geeft ook aan dat je momenteel niet kan werken ivm pfeiffer… Dat is toch erg dat jij het niet kan en hij het niet doet omdat hij, bot gezegd, te lui is?

Ik wens je veel succes en ik hoop dat het goedkomt!

dit bedoel ik trouwens niet gemeen.

Wow… *is toch eventjes blij met haar eigen slobbervosje die wel af en toe zijn rommel opruimt*

Wij kunnen 100 dingen tegelijk en als ze op de wc zitten, moeten ze hun best doen om niet afgeleid te worden door een patroontje in het behang, om maar even een punt te maken ;-).

Hij zal moeten begrijpen dat als je samen gaat wonen, dat hij zal moeten opgroeien. En snel, omdat jij het niet red. Ik heb lettelijk eens een keer tegen mijn vent gezegd (ik ging van uitkering EINDELIJK weer aan het werk, hmmm omgekeerde wereld?) dat ik fulltime werk en dat als hij niet wilt dat het een zooitje wordt, dat hij zal moeten helpen. Jullie kozen ervoor om samen te wonen en kittens te nemen, dus hij zal van zijn luie donder af moeten komen. Daar moet geen spelletje ‘wie ruimt er eerder op’ bij komen.

Ik zou hem zelfs een rotschop willen verkopen. Ik zit dalijk weer zonder baan en probeer ww te voorkomen en meneer zit lekker op zijn luie donder onze centen binnen te halen. Als ik mijn ongezoute mening mag geven: je huishouden are the least of your problems… :flushed: :hammer:

Ik snap je frustratie helemaal, ik zou het hem toch maar eens duidelijk maken hoe de situatie ervoor staat… Want als je op deze manier te lang doorgaat knapt je relatie niet echt op… En je gaat er zelf aan onderdoor. En je moet ook wel een beetje aan jezelf denken, samen wonen betekend samen het huishouden doen vind ik.

Succes meid :upside_down_face:

Goh, een lastige situatie zeg. Ik vraag me af of samenwonen wel zo verstandig was. Hij had al geen baan en geld van te voren. Een uitkering is geen oplossing. Ik zou eieren voor mijn geld kiezen en stoppen met samenwonen.

Dat vind ik een heel goed idee. Gewoon eventjes alles de boel de boel laten en dan verzorg ik idd alleen de kittens. Het aparte is dat hij al sinds zijn 15e op zichzelf is… Alleen hij komt uit een cultuur (Vietnamees) waar de vrouwen alles doen voor het mannelijke gezinslid, ik denk dat het daar dus door komt. Ik ben daarentegen totaal niet zo! Helaas is naar mijn ouders op vakantie gaan niet echt een optie omdat ik niet echt een goede band heb met me moeder en ik geen vader heb. Dat is ook een van de redenen dat ik op mezelf ben gaan wonen. :cold_sweat: Maar ik zal je tip zeker proberen! :slightly_smiling_face: dankjewel xx

Ik ben zelf 20 en hij is 27 (dan zou je denken dat hij verantwoordelijk is). Voordat we samen gingen wonen had hij het prima voor elkaar eigenlijk hij had een fulltime baan maar is door de crisis ontslagen. Ik wist toen nog niet echt wat ik me op de hals haalde. Het is natuurlijk ook niet zo goed voor de relatie, die hiervoor dik in orde was. Ik heb gisteren hem alles nog heel duidelijk uitgelegd en hij ‘begreep’ me, maar vanochtend is het weer van ‘‘schat waarom heb je gisteren de keuken niet opgeruimd na het koken?’’ terwijl ik de woonkamer, badkamer en de hal al had opgeruimd en ook nog eens had gekookt. Dan denk ik van HALLO je begreep me toch?! :bored: Thanks voor je tip :slightly_smiling_face: xx

Op vakantie naar me ouders is helaas geen optie, ik heb namelijk geen goede band met me moeder en ik heb geen vader.Ik wil het graag binnenshuis oplossen. Hij komt uit een cultuur waar vrouwen alles doen voor het mannelijke gezinslid thuis dat is ook een van de redenen waarom hij zo aartslui is. Alleen is dat uiteraard totaal geen goede reden. Het is niet alleen het geduld wat opraakt, op een gegeven moment knap je gewoon ontzettend op iemand af en daar ben ik best wel bang voor… Dankjewel voor je reactie :slightly_smiling_face: xx

Helaas heb ik dat al een keertje geprobeerd. Ik had al mijn spullen gepakt en heb de kittens meegenomen naar mijn moeder. Alleen werd ik daar na een tijdje gek van de drukte van mijn familie (is niet zo fijn als je continue moe bent en hoofdpijn hebt) en kreeg ik veel ruzie met me moeder. Het heeft voor héél even wel gewerkt want toen ik weer thuis kwam was alles schoon en was hij super lief en dankbaar dat ik er weer was maar op een gegeven moment was dat weer allemaal verdwenen -.- Maar ik ben het er zeker weten mee eens dat meneertje een lesje moet leren thanks :slightly_smiling_face: xx

Ik begrijp je stukje heel goed en ik ben het hier ook mee eens want op je luie gat achterover leunen op andermans geld slaat natuurlijk nergens op tenzij je gewoon écht niet kan werken. Ik weet ook niet zo goed hoe ik hem wel aan het werk krijg ik heb hem al heel vaak aangegeven dat spaargeld geen kinderen maakt en dat het dus zo op kan zijn. Wij moeten het ook zuiniger aan doen vanwege dit en dat is gewoon balen als je nog jong bent en ook wat wil. Dankjewel voor je reactie :slightly_smiling_face: xx

Hahaha inderdaad! Pff mijn luilak raakt al van de kaart als ik tegen hem praat terwijl hij iets aan het doen is. Terwijl als ik eventjes niet hoor wat hij zegt hij meteen beledigd is :’) PRECIES! Ik ben blij dat de jouwe in ieder geval wel mee helpt nu. Ik heb nu ook gewoon zoiets van je bekijkt het maar, straks heeft hij geen onderbroek meer om aan te doen omdat de was ook niet gedaan is en dan zal hij misschien doorhebben dat zijn manier niet werkt. Voordat het zo ver is ga ik nog wel even uit mijn dak hoor… Kom op 27 en in de uitkering? Proberen aan een baan te komen en bijv 1 maand in de uitkering oke, maar om dat nou te zien als hét plannetje van onze toekomst? Daar doe ik dus niet aan mee! Thanks voor je reactie en je ervaring :slightly_smiling_face: xx

Ik ben het volkomen met je eens, daarvoor heet het ook SAMENwonen. Maar ach hoe leg ik dat aan hem uit :hammer: Ik heb hem al wel heel duidelijk uitgelegd dat op deze manier er geen toekomst voor ons inzit want dat ik niet zo een man verdien. Daar schrok hij wel even van maar blijkbaar niet goed genoeg!
Bedankt voor je reactie :slightly_smiling_face: xx

Dan wordt het wel heel erg moeilijk om dit goed op te lossen. Ik zou echt niet weten wat ik zou doen als ik in jouw positie zou staan. Ik hoop dat hij ook realiseert dat als hij niet snel er iets aan verandert dat jij ook echt op hem begint af te knappen, met alle gevolgen van dien. Je kunt ook niet even apart van elkaar gaan wonen (veel te veel gedoe met verhuizen etc), dus echt een lastige situatie voor jou. Kan je misschien niet even crashen voor een week bij een goede vriendin? Misschien vreemd, maar misschien ziet hij dan ook wel de ernst in van jouw problemen met hem.

Dat vraag ik me af en toen idd ook wel af, aan de ene kant was het echt goed voor mij maar op deze manier is het natuurlijk 10 x niks. Helaas komen mijn gevoelens er ook bij kijken en is het niet zo makkelijk om mijn relatie en huis op te geven…
Toch bedankt voor je reactie :slightly_smiling_face: xx