mijn vriendje gelooft niet

Hallo,

Ik heb sinds 3 maand een heel lief vriendje, alleen hier thuis zijn wij gelovig en mijn ouders vinden het eigenlijk niet goed dat ik een vriendje heb die niet gelooft.
Zelf vind ik het ook best lastig dat hij niet gelooft want als we bij elkaar blijven wil ik wel graag trouwen in een kerk enzo.
Kunnen jullie mij helpen?

Xx

Ik heb geen idee wat je kunt doen.

Succes nog verder, misschien weet iemand anders het wel!

Ik heb geen idee wat je eraan kunt doen, maar zo erg is dat toch niet?

ik denk dat je eens goed moet nadenken of het van belang is of hij gelooft of niet. Als het echt zo belangrijk is dan kun je het beter beëindigen denk ik. En als het je niet uitmaakt dan kun je er gewoon mee door gaan.

Bespreek eens wat hij er van vind.

Mijn vriend en zijn familie zijn gereformeerd, dus ook zwaargelovig. Ik geloof helemaal niks, en toch zijn we al 17 maanden samen.

denk je niet dat je een beetje te ver denkt?

als jij graag in een kerk wil trouwen, dan wil je vriendje dat denk ik wel voor je doen
&ik vind eigenlijk dat je ouders hier niet zoveel mee moeten bemoeien
misschien vinden ze het vervelend, maar het gaat om je vriendje zelf, en niet zijn geloof!

haha CatEyes, dat dacht ik ook al ;p

Ik denk dat je veel te ver denkt, je bent nog maar 15 en je hebt het al over ‘in de kerk trouwen’
Maar goed, ik denk dat je er met je vriend over moet praten. Misschien vragen waarom hij niet gelooft en of hij een keer met jullie mee wilt naar de kerk.

ik wil ook in de kerk trouwen maar ben niet gelovig ofzo :stuck_out_tongue:
Vind t gewoon zoo’n echte trouwplaats ; )

Ehm, even over dat trouwen. Dat kan gewoon hoor, mijn opa geloofde ook niet en hij en men oma zijn wel gewoon in de kerk getrouwd.

Maar indd je denkt veeeel te ver, kom op je bent 15 en jullie hebben 3 maanden. En ik denk gewoon dat je met je zowel je ouders als je vriendje moet praten. Niet iedereen gelooft nou eenmaal, ik ben ook gedoopt enzo maar geloven doe ik ook niet egt mijn ouders trouwens ook niet. Maar misschien kan je vriendje wel proberen wat interesse te tonen/open te staan voor het geloof. Ik weet niet hoe je vriendje daarin is maar indd vraag eens of hij mee wilt naar de kerk met jou en je ouders (als jullie gaan) en dan zien je ouders ookal dat hij er toch wel moeite voor doet.

Haha, dacht ik ook al ja CatEyes! Maargoed, gisteren heeft iemand mij nog precies hetzelfde verhaal verteld. Die heeft ook verkering en de ander is ook niet gelovig en die vind het ook wel lastig maargoed. Ik denk dat je eerst maar eens moet zien of het je echt in de weg staat, want je hebt nu 3 maand verkering dus dat is niet zo lang en als je inderdaad 15 bent duurt het ook nog wel zo’n 8 jaar voordat je gaat trouwen denk ik. Als je dan nog steeds bij elkaar bent kom je daar vast wel uit : D En als je er echt heel erg mee zit moet je misschien het er met hem over hebben. Misschien gelooft hij niet maar staat hij er wel voor open, dan kan hij misschien een keer mee naar een jeugddienst ofzo, kijken wat hij daarvan vind (:

Het is maar geloof.

Je hoeft niet heel je leven gemeenschappelijk te hebben met je vriend. Misschien kunnen jullie trouwens wel heel veel van elkaar leren. Jij over hoe relatief geloof kan zijn en hij over hoe belangrijk het kan zijn

Als hij zich bij jou thuis gewoon aan de regels houd en bijvoorbeeld let op zijn taalgebruik dan moet dit toch geen probleem zijn?

zoiets moet je gewoon accepteren, vind ik.
iedereen is daar anders in en heeft recht op een eigen geloof. tja, daar kun je niets aan veranderen.

Ik denk dat voor mensen die geloven het niet ‘maar geloof is’. :wink:
Ik ben zelf gelovig, en een niet-gelovig vriendje is dan gewoon heel lastig. Je zit met bidden voor het eten, de invulling van de zondag, Bijbel lezen, en als je heeeeeeeel erg ver doordenkt inderdaad trouwen en nog verder later de opvoeding van je kinderen, maar goed, daar zou ik me nu nog niet druk om maken… :stuck_out_tongue:
Ik heb zelf wel gemerkt dat een niet-gelovig vriendje toch net wat anders in het leven staat, en dat werkt samen gewoon vaak niet goed helaas. En ik ben echt helemaal niet streng gelovig, hoef niet per sé elke zondag naar de kerk en samen te bidden, maar voor mij werkt het niet.
En om nou te zeggen dat je hem moet bekeren is ook weer zo wat… :stuck_out_tongue: Maar weet je, je hoeft nu nog niet die keuze te maken om altijd bij elkaar te blijven. Kijk gewoon hoe het loopt. En tja, ze zeggen dat echte liefde alles overwint, dus als dit echte liefde is komt er vast wel een oplossing :slightly_smiling_face:.

dubbel.

Ik zal me er nog maar niet druk over maken of jullie wel of niet in een kerk kunnen trouwen…
&hij moet zich maar een beetje aanpassen als hij bij jou komt
&jij bij hem!
Als jullie echt van elkaar houden, is overal wel een draai aan te maken, zodat het voor jullie alle2 fijn voelt en goed verloopt.

Ik denk dat hij over een kerk niet zo moeilijk doet, maar je moet niet proberen hem te bekeren. Je kan niet van elkaar eisen dat de ander opeens moet veranderen.

Je kan problemen krijgen tussen iemand die gelooft en iemand die niet gelooft. Maar het is te vroeg nu om daar over na te denken. Geniet van de tijd dat jullie samen zijn. En je kan hem toch ook niet dwingen om je geloof aan te nemen?