Mijn "vriendins" vader is overleden, moet ik haar steunen?DRINGEND!!

Ik zou haar gewoon uitnodigen. Dat zij zo doet is haar probleem, jij bent niet zoals haar. Misschien was er een reden dat ze niet naar je omkeek. Het feit dat ze nu wel steun van jou wilt en niet van iemand anders, is toch goed? Bovendien kun je aan haar vragen om vaker af te spreken, en de reden waarom ze nooit naar je omkijkt. Leg jou probleem aan haar voor en kijk wat zij ervan vind. Ik heb dit ook meegemaakt, succes!

Wat wil je zelf? Ze heeft jou pijn gedaan door je niet te steunen, maar hoe sta jij er nu in? Ben je bereid je vriendschap weer op te pakken en er voor haar te zijn? Als je daar wel weer behoefte aan hebt, moet je er ook helemaal voor gaan vind ik. En anders zou ik haar sterkte wensen en het daarbij laten.

Ga van je eigen gevoel uit. Ik snap beide reacties eigenlijk wel, namelijk.

Dit. Persoonlijk zou ik iemand echt niet zo hard kunnen laten vallen in een geval als dit, ook al heeft de persoon in kwestie dat toen wel gedaan. Maar het is wel een erg lastige situatie, dus ik kan me de reacties hierboven ook voorstellen.

Wat IK zou doen (dus ik vind niet dat iedereen me moet volgen)
Is naar haar toegaan en haar troosten.
Wees ervoor haar, steun haar.
Laat het allemaal even zinken.
Op een moment dat jij denkt ‘ok nu kan ze het aan’ vertel je haar eerlijk dat jij het gevoel hebt dat zij JOU destijds in de steek liet en hoe dat pijn deed. Maar daarmee zou ik wel nog enkele weken wachten.

Laat haar langskomen, mensen veranderen en ze heeft steun van je nodig.

En eigenlijk ook dit.

Ja, dit bedoeld ik :slightly_smiling_face: Jij verwoordt het beter dan ik!

Ik wil nog even iets toevoegen.

Zoals anderen hier al hebben gezegd is het niet voor iedereen even gemakkelijk te vragen hoe het met iemand gaat nadat die persoon iets heftig meemaakte. Sommige mensen zeggen liever niks dan dat ze iets zeggen dat het erger zou maken. Dat wil niet persé zeggen dat ze niet met je inzitten.

Ik snap niet dat sommige hier zeggen dat ze niet zouden reageren. Ligt dan vast aan de leeftijd en je levenservaringen I guess so. Persoonlijk zal ik wel steun gaan geven. Ik weet niet, maar ik sta niet in het leven van “voor wat, hoort wat”. Bovendien, een ouder verliezen is heel moeilijk en dat heb jij zelf ook meegemaakt. Sommige mensen weten niet hoe ze erop moeten reageren als het iemand overkomt. Op dit moment gaat niet hoe sterk jullie vriendschap is of dat ze je heeft laten vallen, maar gaat om een meisje dat haar vader kwijt is en steun nodig heeft en jij weet hoe dat voelt. Logisch dat ze in haar verdriet naar jouw toe trekt. Ze kent jouw en zij weet dat jij weet hoe dat is en ze zoekt wat vertrouwends op. Dat is toch juist mooi dat in haar verdriet zij bij jouw komt aankloppen ookal is geen hechte vriendschap meer.

Ik persoonlijk zou ook wel iets reageren, maar ze hoeft er niet op te rekenen dat ik dag en nacht voor haar klaar zou staan. De TS heeft inderdaad zelf ook zoiets meegemaakt, en toen is zij keihard laten vallen door iemand waarvan zij dacht dat zij een vriendin was. Het klinkt inderdaad best wel hard, maar ik zou reageren en het daarbij laten. Als die vriendschap’’ er alleen is op de momenten dat het haar uitkomt en haar vriendje er niet voor is/kan zijn, dan hoeft het van mij niet. Geen reactie is ook weer bot, maar om haar nou meteen weer met open armen te ontvangen, zou ik niet doen.

:’’’’)

Dat dacht ik ook, maar reageer er maar niet verder op. Caledonia heeft er al iets van gezegd, en we hoeven geen discussies hier :wink:

Lastige situatie, ik begrijp beide reacties wel. Ik heb een tijdlang een conflict gehad met een goede vriendin van me, en zij was er ook nooit voor mij als ik haar nodig had, wat ik haar ook kwalijk heb genomen. Later bleek dat zij niet wist hoe ze ermee om moest gaan. Maar toen haar moeder zeer ernstig ziek werd en weinig kans op genezing had, is ze naar me toe gekomen en ik ben er voor haar geweest. Je vriendin is en blijft iemand waar je toch ooit om hebt gegeven. Je moet voor jezelf beslissen of je voor haar klaar wil staan, ik zou het zelf wel doen. Al is het maar omdat jij weet hoe het voelt om niet gesteund te worden in zo’n moeilijke tijd.

Ik zou der wel steunen.
Jij weet hoe het is, en laat haar zien hoe het wel moet. Toen jouw vader overleed was ze der niet, je weet hoe dat voelt. Laat dat niet de boosdoener zijn om hetzelfde terug te doen.

Ik ben zelf ook mn vader verloren, en ik ben veel mensen daardoor kwijtgeraakt, simpelweg omdat ze gewoon niet weten hoe ze met me om moeten gaan, jij weet wel hoe het is, en kan misschien net dat verschil voor der maken, zelfs mn beste vriend heeft me laten vallen, omdat hij niet tegen me durfde te praten. Wees niet zo!

Ik zou haar ook steunen, ik vind persoonlijk sterfte iets veel te groots om het te negeren. Het was heel fout van haar dat ze er niet voor jou was toen je haar nodig had, en ik vind wel dat je dit in je achterhoofd mag houden voor later. Maar nu zou ik er gewoon voor haar zijn.

dit had ik ook gedaan