Mijn vriendin en ik...

[b]Hee allemaal!

Ik heb vanaf de eerste een beste vriendin, F. .
:stuck_out_tongue: zij is van zichzelf best wel dominant, in het begin leverde dat wel is problemen op aan mijn kant, omdat zij altijd alles besliste enzo. En als zij iets vond dan was het ook niet anders, leek het soms :stuck_out_tongue: Maar na een tijdje wilde ik ook zelf wat te zeggen hebben en ben ik steeds meer ook mijn mening gaan geven. Toen is het heel lang goed gegaan. [/b]

Dit jaar zitten we allebei in een andere klas, maar bij 2 vakken zitten we nog bij elkaar en in de pauze’s ook. En eigenlijk vind ik dat totaal niet erg dat ik niet meer bij haar zit :stuck_out_tongue: Er zitten wel andere aardige meisjes in mijn eigen klas, niet dat het beste vriendinnen van me zouden kunnen zijn, maar wel leuk om mee om te gaan.

Nou de laatste tijd, is ze een paar keer niet op school geweest, eerst was ze een paar dagen ziek, en nadat ze weer op school was geweest ging ze een weekje bij een universiteit meelopen, dus was ze er ook niet.

En ik heb dr totaal niet gemist. En nu is ze weer terug op school, en in die 2 vakken die we samen hebben, hebben we eigenlijk niet echt gesprekken gevoerd :stuck_out_tongue: Zij probeerde het wel en deed haar best om het weer gezellig te krijgen, maar het leek wel of we opeens uit elkaar gegroeid zijn ofzo… Ik had op de een of andere manier geen behoefte meer aan haar, klinkt heel stom maar zo voelt het wel een beetje.

F. heeft trouwens wel grote invloed op me gehad: ik was vroeger namelijk superonzeker en zij heeft me een soort van ‘gevormd’, maar nu begin ik steeds meer een eigen wil en mening te ontwikkelen en daardoor gaat het moeilijker met onze vriendschap denk ik…

Verder heb ik trouwens wel wat vriendinnen, maar geen hele goede.

Sorry dat het zo’n superlang verhaal is geworden! Maar het is een beetje lastig uitleggen :stuck_out_tongue: Kunnen jullie advies geven hoe ik hiermee moet dealen?

nouja, het is toch goed dat je zonder haar kunt en op eigen benen kunt staan!
Je hebt haar dus blijkbaar niet nodig, en zo’n goede vriendin is ze dus niet meer aangezien jullie niet eens meer praten.
Dus, alleen maar goed voor jezelf toch!

ik denk dat jullie inderdaad een beetje uit elkaar zijn gegroeid, dat is niet erg maar ik zou er wel voor zorgen dat je haar als vriendin niet kwijt raakt.
(ik had zelf ook zoiets wat er op lijkt))

als je dr niet mist heb je dr ook niet nodig;)

Hee! Dankje :wink: Ja zo zit het ongeveer…
Het enige is dat zij het nog wel probeert, en we zijn zo lang vriendinnen geweest, en kan dr nu ook moeilijk ‘dumpen’ :stuck_out_tongue: Want we hebben ook een paar gezamelijke vrienden, waarmee we vaak in een groepje zitten in de pauze’s enzo…
Nouja bedankt iig voor je reactie :slightly_smiling_face:

het is fijn om iemand te hbben die je begrijpt enz. maar nu heb je gemerkt dat je ook zonder haar kan. Wat een heel goed iets is. je vriendin zal niet altijd achter je aanlopen. dat heb je nu wel gemerkt. vind het juist goed dat je zelf op je eigen benen nu kunt staan. sommige mensen hebben namelyk altijd iemand nodig die ze helpt enz.

Ik denk ook dat jullie een beetje uit elkaar gegroeid zijn.
Je kunt haar nog wel een beetje te vriend houden, jullie hoeven niet perse bf te zijn. Zoek nieuwe leuke vriendinnen en ‘gebruik’ haar ipv bf als gewone vriendin. Verlies niet al het contact, iig dat zal ik niet doen. Je kunt nog gewoon leuke gesprekjes houden (niet je diepste geheimen maar gewoon leuk doen), zo houdt zij ook het idee dat jullie nog vrienden zijn.

Meer advies is nog steeds van harte welkom :stuck_out_tongue:

Heel erg bedankt allemaal in ieder geval!