Mijn vriendengroep en hem. Weet het niet meer.

Hey Meiden,

Ik zit in een bepaalde situatie en nu zit ik er eigenlijk zo doorheen dat ik even niet meer weet hoe het verder moet. Hoop dat jullie kan helpen.

Deze zomer heb ik via mijn recreatiewerk een leuke jongen ontmoet. Hij was toen nog mijn collega, ik ben 19 en hij 24. We kregen na ons werk een relatie. We hebben het super met elkaar. Hebben een paar dezelfde interesses, vertellen alles aan elkaar en kunnen totaal ons zelf zijn. Er is echter ook een groot verschil tussen ons. Hij is autistisch en is sociaal daarom niet erg goed met mensen. Hij voelt zich snel ongemakkelijk en vangt snel veel prikkels op in grote groepen. Nu heeft hij ook veel dingen meegemaakt die niet erg leuk waren en is meerdere keren op zn bek gevallen als hij mensen in vertrouwen nam. Hij heeft daarom ook maar 2 goede vrienden.
Nu ben ik een erg sociaal persoon. Ik heb een grote vriendengroep dat ontstaan is uit meerdere meiden waar ik mee opgegroeid ben.

Door omstandigheden woont hij na een halfjaar al bij mijn ouders en ik thuis en dat is aan de ene kant heel gezellig, maar gaat aan de andere kant heel moeizaam. Vooral met een balans zoeken met afspraken maken met mijn vrienden en met hem. Ik wil hem namelijk heel graag bij mijn vriendengroep hebben. Dit klinkt misschien alsof ik teveel wil, maar het kan allemaal zoveel gezelliger zijn als je soms dingen samen kunt doen ipv apart. Ook ben ik bang dat een van de relaties op een gegeven moment stuk gaat als ik de tijd moet verdelen…

Mijn vrienden houden van feesten, drinken, zijn heel sociaal en heel relaxed. Maken zich niet zo snel druk… Nu bestaat het voor de helft uit stelletjes en zijn we best close met elkaar.
Aan de andere kant is mijn vriend best rechtlijnig, heeft hij behoefte aan duidelijkheid en heeft hij moeite met feestjes omdat die zo druk zijn en er dan veel prikkels op hem af komen.

Ondanks dat het niet zijn ding was heeft hij meerdere keren geprobeerd naar onze feestjes te komen. Hij dronk wat mee en deed moeite om wat toenadering te zoeken naar mijn vrienden… dan maakten ze ook een kort praatje, maar in zijn beleving was het lastig om ertussen te komen. Nu ben ik een vrij emotioneel persoon en gaf ik hem best een druk op zijn schouders door te zeggen dat dit heel belangrijk voor me was. Waardoor hij meer gespannen overkomt dan normaal.

Nu na een half jaar en eigenlijk naar zijn idee te hebben gezien dat ze bijna geen contact met hem hebben gezocht… wilt hij het contact afkappen met ze. Ze mogen lekker met mij om blijven gaan, maar hij heeft er genoeg moeite in gestoken vind hij. Hij kreeg er weinig tot niets voor terug. Hij wilt gewoon dat zij een app naar hem sturen en interesse in hem tonen. Hij vindt het niet genoeg om als het vriendje van mij te worden gezien en anders hoeft het voor hem niet. Ik weet niet wat ik ervan moet vinden. Ik weet dat hij het graag wilt, maar hoe ik hem nu moet betrekken weet ik echt niet. Ik denk dat hij het gewoon niet zo zwaar op zich moet nemen. Ze hebben waarschijnlijk niet eens door dat ze weinig contact hebben gezocht en denken waarschijnlijk dat mijn vriend ze niet echt mag.

Ik heb mijn hart gelucht aan mijn beste vriendin (niet aan de rest want dan is het dalijk zo geforceerd) en die snapt me en zegt dat ik hem niet te veel druk op moet leggen… en ook dat hij iemand nodig heeft die hem over die drempel heen helpt zodat hij zich prettig voelt… maar het probleem is dat die er gewoon weinig zijn in de groep en van je vriendin die je in de groep sleurt is het zo ongeloofwaardig.
Ze denken gewoon hoe meer zielen, hoe meer vreugd. Als je er bij wilt zijn dan kom je erbij! Dit is niet echt wat hij nodig heeft…
Ik heb al genoeg moeite gedaan door bijvoorbeeld voor te stellen te gaan bowlen, zwemmen of naar de bios, omdat dit iets anders was dan zuipen, maar dan voelt hij toch dat ik hem onder druk zet. Omdat in weer bezig ben om vrienden te worden met mijn vrienden. Ik weet het niet meer en zelf voelt het gewoon heel sterk alsof ik ertussen in zit.
Iemand misschien tips? Misschien is het niet heel duidelijk. Het is ook zo’n lang verhaal.

Hij heeft het geprobeerd en laat nu duidelijk merken dat het voor hem zo niet hoeft. Laat dat dan ook gewoon. Je kunt niet alles laten gaan zoals jij het hebben wil. Hij heeft zijn eigen persoonlijkheid, laat hem die ook gewoon houden.

Je kunt iemand niet pushen om bij een vriendengroep te horen. Zoals je al zei, je vrienden en je vriend hebben hele andere persoonlijkheden, waardoor het lastig is om hen tot elkaar te brengen. Sommige mensen passen nu eenmaal niet bij elkaar en je kunt het nog zo graag willen, maar als het niet wil, dan wil het gewoon niet. Dat moet je accepteren. Er zijn zoveel stellen die niet dezelfde vriendengroep hebben.

En kun je niet, in plaats van hem direct voor de leeuwen te gooien, iets leuks doen met hem en één of twee van je vrienden? Mij lijkt die beste vriendin van je al een goed idee, nu zij de situatie kent. Want als ik direct werd meegesleurd naar een feestje met een hoop mensen die ik niet goed ken, zou ik mij ook ongemakkelijk voelen. En ik ben anders wel heel sociaal.

Dit.

Een vriendengroep en een vriend onderhouden is echt wel te doen hoor. Zolang je maar naar beiden goed blijft communiceren. Uiteraard kan je je vriend wel blijven uitnodigen om dingen te doen met de vriendengroep, maar leg er geen druk meer op en laat hem zelf bepalen. Wat daarbij een idee kan zijn is dat je hem misschien betrekt bij rustigere momenten met minder mensen.

Dankjewel voor alle reacties. Ik denk inderdaad dat ik het maar los moet laten. Ik vind het alleen ontzettend jammer, omdat iedereen zijn vriend mee heeft genomen naar deze groep waardoor hij ook is ontstaan.
Het is ook vrij nieuw voor mij allemaal. Het is sowieso mijn eerste vriend. Ik zou hem er gewoon ook graag erbij willen en leuke dingen doen, maar zo is hij gewoon niet. We gaan binnenkort wat leuks doen met 2 personen uit de groep. Misschien voelt hij zich een stuk prettiger daarna. En zo niet… dan is het jammer.

Wilde ik inderdaad ook zeggen, ga eerst eens wat doen met bijvoorbeeld een stel uit die groep, als een soort dubbeldate ofzo. Dan kan hij ook nog best aan jou ‘hangen’ want je bent toch met een stelletje. Laat hem iedereen beter kennen voor je met de hele groep afspreekt.
En als hij er echt geen behoefte aan heeft, dan moet je hem ook laten. Ik snap dat het belangrijk is voor jou en dat je het zo leuk voor je ziet allemaal, maar soms kan het niet zoals jij wilt…

Je kunt hem niet verplichten om bij jullie vriendengroep aan te sluiten. Hij vindt het moeilijk en heeft zijn best gedaan. Daarnaast heeft hij er ook niet echt behoefte aan. Laat het dan lekker zo en probeer het niet te forceren.

Op mij komt het heel erg over alsof jij het belangrijk vindt dat jou vriend ook bij de groep zit omdat de rest ook uit koppels bestaat. Jou vriend heeft geen behoefte aan een grote vriendengroep omdat dit voor hem met zijn autisme lastig is, accepteer dat. :slightly_smiling_face:

Dit.

Als hij er geen behoefte aan heeft, dan is dat zo. Ik vind het sowieso al heel erg dwingend om hem te gaan vertellen hoe belangrijk dat voor je is enz. als je weet dat hij niet echt sociaal is aangelegd. Als iemand die ooit in zijn schoenen heeft gestaan kan ik je zeggen dat het dan sowieso niet lukt.

Dankjewel! Het helpt me wel door deze reacties te lezen… het meer los te gaan laten. Het klinkt allemaal alleen zo makkelijk gezegd dan gedaan. Ik denk dat het tijd nodig heeft en dat het een beter resultaat geeft als het niet te geforceerd word.

Ik denk dat je het inderdaad ‘gewoon’ los moet laten. Het heeft misschien nog wat meer tijd nodig voordat hij zich op z’n gemak kan gaan voelen. Zoals al eerder gezegd is het misschien een idee om eens met een aantal uit die groep (bijvoorbeeld een ander stelletje) naar de bios te gaan. Op die manier leert hij steeds meer mensen uit de groep kennen en gaat hij zich misschien over een tijd wel op z’n gemak voelen binnen de groep.