Mijn vriend zit in de gevangenis

Mijn vriend zit nu al een half jaar in de gevangenis en moet nog anderhalf jaar.
Ik mis hem heel erg enheb het er soms heel moeilijk mee.
Zijn er hier nog andere meiden die dit meemaken of hebben meegemaakt?

1 like

Ja we hebben contact, hij belt me regelmatig, ik ga elke week op bezoek en we schrijven met elkaar.
En de reden is idd te persoonlijk :slightly_smiling_face:.

Pfoe, ik zelf zou het denk ik uit maken, maar dat ligt er ook aan waarvoor hij vast zit.
Voor bv een overval of mishandeling, dan zou ik het echt uitmaken.
Zodra hij vrij komt heeft hij vast en zeker moeite met werk krijgen enz, en ik zou geen vriend willen zonder “toekomst” om het maar zo te zeggen.

Ik vind het wel heeel knap van je dat je nog bij hem blijft, en op bezoek gaat enz, zou het zelf nooit kunnen. Tips heb ik dan ook niet echt voor je.

Ik hou van hem dus ik laat hem niet zomaar zitten …

Nee, ik heb het niet op deze manier meegemaakt. Maar ik vind het super lief dat je bij hem blijft, probeer anders steun te vinden bij familie/vrienden van hem?
Het lijkt me heel lastig, ook omdat mensen vaak ook heel erg veranderen. (Wat natuurlijk ook positief kan zijn :wink:

Snap ik maar je kunt je hopelijk wel begrijpen dat zijn toekomst helemaal weg is, gezien je nergens wordt aangenomen met een fiks strafblad.

Maar daar gaat je topic helemaal niet over, dus laten we dat in het midden laten. Ik heb er (gelukkig) geen ervaring mee, heel veel sterkte!

jaa heb ik ook wel idd. Gelukkig zie ik tot nu toe alleen positieve veranderingen

dankjewel

Nou, dat ligt maar net aan de situatie hoor :wink:
Er zijn altijd weer nieuwe kansen en mogelijkheden.

Pfoe, hoe reageert je omgeving erop?

Wat erg dat je je vriend zo moet missen zeg, ik heb echt respect voor je. :sob::muscle:

Ik zou boos zijn op mijn vriend als hij in de gevangenis komt voor zo lang. Hij heeft ervoor gezorgd dat je hem nu zo lang moet missen.

ik heb er (gelukkig?) geen ervaring mee…
zelf zou ik, in wat voor situatie ook, het uitmaken omdat als je echt in de gevangenis zit, je echt wel wat heeel stoms hebt gedaan! + mn ouders vinden dit waarschijnlijk ook niet echt grappig…

ik vindhet knap dat jij hem blijft steunen en daar moet hij echt heel erg dankbaar voor zijn omdat niet alle meisjes dit doen’

Sterkte meis!

Ik zou het uitmaken. Maar dat is mijn mening. Hij zit namelijk niet voor niets twee jaar vast en ik wil daar niet mee geassocieerd worden. En dat gebeurt. Je vriend zit in de bak? Dan zal zij ook wel niet helemaal honderd zijn. Dat zeg ik niet! Maar dat zeggen mensen he!

Desondanks vind ik het knap van je. Twee vrienden van mij hebben ook vastgezeten en ik zit altijd te zeiken op ze: Vind je het nou niet zonde? Ik vind je echt een mongool! Blabla, maar het doet ze niets.

Meid, sterkte!

Mijn ouders zouden het me trouwens ook verbieden.

Een vriendin van mij heeft een vriend die ook om de haverklap vast zit. En zij vindt dat sexy…
Als je hem nou vet veel brieven schrijft en dan geeft als je hem mag zien dan heeft ie telkens wat te lezen van jou.

Ik niet. Maar de vriend van mijn vriendin zit op het moment in de gevangenis. Zit nu al meer dan een maand in hechtenis, omdat dat rechtzaak gedoe nog moet komen. Kan nog goed een maand duren. En dan krijg tie pas zijn echte straf te horen.
Mijn vriendin had/heeft het er erg moeilijk mee, vind dat hij haar vertrouwen geschaad heeft, en dat is ook gewoon zo. Want hij had beloofd nooit zoiets doms te doen (familie en vriendin hebben veelal een strafblad en hij had die nog niet, nu wel).

Ze mist hem ook verschrikkelijk, maar probeert zoveel mogelijk voor hem klaar te staan terwijl ze ook nog aan zichzelf en school e.d. denkt. (Denk indd ook aan jezelf!)

Maar hij is volgensmij echt veranderd in die maand vastzitten, en heeft zo’n spijt. Ik hoop het beste voor hem en haar.

Hoe oud ben jij nu?

Ik heb dit ook meegemaakt met mijn allereerste echte vriendje. Ik was 14 toen ik met hem kreeg en bijna 16 toen hij vast kwam te zitten en het ook uit ging.
Mijn vriendje zat toen al in een redelijk zwaar internaat, dus ik wist waar ik aan begon. Voor mij was hij altijd heel lief, voor anderen alleen niet.
Dit was de eerste jongen voor wie ik écht liefde voelde (vorige vriendjes wel verliefd, maar echt liefde kende ik pas na hem), dus voor mij was het ook niet meer dan logisch dat ik er voor hem was, ook toen hij vast kwam te zitten. Ik wou dan dus ook trouw aan hem blijven.

Hij wist alleen niet hoe lang hij daar zou moeten blijven en dat ging allemaal wel zeker 2 jaar duren en dat wou hij míj niet aan doen. Ik had zoveel gemist als ik op hem had gewacht en ook al wou ík dat wel, hij wou dat niet.
En ook al begreep ik hem op dat moment niet en was ik toen zo gefrustreerd aan alle kanten, het enige wat ik toen wou was bij hem blijven en hem steunen.
Maar hij wou niet dat ik op hem ging wachten en daar ben ik hem nu nog altijd zo ontzettend dankbaar voor. Hij gaf wel echt om me en dat merk ik nu nog steeds. Hij is nu uit de gevangenis en ik heb een nieuwe vriend gekregen (mijn huidige vriend) en nog steeds informeert mijn eerste vriendje regelmatig even hoe het met me gaat.

edit; we zijn nu bijna 6 jaar verder.

Ik heb toen wel echt een ontzettend moeilijke tijd gehad, maar ben nu heel blij dat het zo uitgepakt heeft.