Mijn vriend vs. mijn afvalrace.

Hoi dames,

Ik wist niet zo goed bij welk topic ik mijn verhaal moest vertellen, maar het gaat voornamelijk over de relatie met mijn vriend dus vandaar deze keuze. Ik heb ruim twee jaar een relatie. Ik ben sinds een maand of 3 serieus bezig met afvallen. Heel mijn leven al ben ik stevig (aanleg en lekkerbek) en ik heb vele tranen bij mijn vriend gelaten ‘‘waarom ik niet gewoon slank kan zijn’’. Mijn vriend heeft geen aanleg en is ook niet echt een lekkerbek. Hij houdt niet van zoet/chocolade/ijs/gebak blabla. De relatie die ik (en volgens mij veel meiden) met eten heb, die heeft hij niet. Hij snapt mij dus ook niet, maar steunt me wel enorm in mijn afvalproces. Zelf heeft hij ook toegegeven niet echt blij meer te zijn met mijn lichaam. Dit riep bij mijn omgeving nogal protest op, maar ik zie het maar als extra motivatie. Ik doe het in eerste instantie voor mijzelf, maar vind het zeker ook belangrijk wat hij van mij vindt. Maar op het moment dat ik wel tevreden ben en hij niet, zal ik nooit nog eens kilo’s puur voor hem afvallen.

Het punt is dat ik ondanks het afvallen wel gewoon soms zin heb om even lekker te snaaien. Of gewoon met een stuk chocolade op de bank met een leuke serie of weet ik het. En ik vind dat dat ook moet kunnen. Vriendinnen van mij vertellen soms doodleuk dat ze een reep chocolade weggewerkt hebben pal naast hun vriendje op de bank. Dat heb ik in heel die twee jaar dus nog nooit gedaan. Normaliter sport ik 3 x in de week en doe ik veel aan extra lichaamsbeweging. Als ik eens een keer geen zin heb, dan heb ik geen zin PUNT. Ik merk dus heel erg dat mijn vriend er nogal bovenop zit. Hij bedoelt het goed, zodat ik niet afzwak. En hij zegt wel dat een keer niet sporten niet erg is, maar zijn gezicht spreekt boekdelen. Dat ik aan het afvallen ben is prima maar ik wil niet in zo’n situatie komen dat ik continu de behoefte voel om me naar hem toe te verantwoorden dat ik toch wel zo vreselijk gezond gegeten en goed gesport heb vandaag. En dat ik me schuldig voel als ik eens een keer een lekker broodje ipv salade op het terras eet.

Wat vinden jullie hier van? Vinden jullie zijn houding oké? Ik heb dringende behoefte aan tips om dit eventueel met hem te bespreken.

Praat met hem. Misschien denkt hij dat jij dit juist fijn vindt en dat hij je zo juist motiveert en begrijpt hij niet dat dit voor jou niet altijd prettig is.

Dat jij wilt afvallen en hij je daarin steunt: hartstikke mooi! Maar ik vind het niet gezond dat jij je schuldig voelt als je eens ongezond eet, vanwege hem. Dat moet gerust eens kunnen! Een keer sporten overslaan? Moet kunnen! Het is geweldig dat hij jou motiveert hierin, maar het moet niet zo worden dat jij je schuldig en naar voelt wanneer je eens iets lekkers neemt.

Ik vind het naar dat hij je schuldig laat voelen als jij eens iets zoets wilt eten, ookal doet hij dit onbewust. Ik zou eens met hem praten. Dat jullie bv. 1 dag/week mogen zondigen, maar dan de volgende dag samen gaan sporten.

Het is goed dat hij je motiveert in de strijd tegen de kilo’s, genoeg vriendjes die hier geen zin in hebben of gewoonweg niet doen. Dus dat is onwijs lief van hem, maar hij moet er niet in doorslaan en het afvallen belangrijker gaan vinden dan jij zelf het vind.

Ik zou met hem gaan praten en aangeven dat je blij bent dat hij je motiveert en steunt, maar dat hij daarin op dit moment te ver gaat en het jou een schuldgevoel bezorgd als je en dagje niet sport of iets ongezonds eet. Misschien doet hij dit onbewust, dat is wat ik vermoed.

^dit inderdaad.
Je kunt hier wel het beste met hem over praten. Ik ben zelf ook een persoon die mijn omgeving stimuleert als ze willen afvallen en dit kan er snel op een botte en bemoeiierige manier uitkomen wat vaak niet de bedoeling is. Probeer het niet te persoonlijk op te vatten want zoals je zelf al zegt doe je het vooral voor jezelf. Succes meis!