Mijn vriend heeft het graag over kinderen krijgen, ik niet

Ik en mijn vriend vinden het af en toe leuk om over onze toekomst te praten, in wat voor huis we later zouden leven en welke huisdieren we dan zouden hebben etc. wij vinden het altijd leuk om te doen omdat het een gevoel geeft van vertrouwen en een toekomst. Ik grap dan wel eens dat we later ook gewoon kunnen trouwen, dit wil ik zelf ook graag (het liefst met hem natuurlijk). Maar hij zelf wil later ook kinderen, hij brengt dit namelijk zelf ook vaak op als we zulk soort gesprekken hebben. Ik vind het een vreselijk idee om kinderen te krijgen en ik wil mijn lichaam en geestelijke gezondheid hier ook niet aan op de proef stellen. En omdat hij het zo graag wil voel ik altijd een soort van druk hierover om het met hem eens te zijn, zijn moeder is namelijk heel erg pro-kinderen. Ik vind kinderen wel schattig en zo, maar daar blijft het bij. En daar komt ook nog eens bij kijken dat toen ik dit een keertje casual tegen hem zei, om te kijken hoe hij hier op reageerde zei hij dat dat later nog wel komt. Ik vond dit vreselijk om te horen omdat het klonk alsof het zo goed als vast staat.
Ik vind zelf dat het voor hem wel makkelijk praten is omdat hij alleen maar klaar hoeft te komen, ik moet de rest doen en het lijkt af en toe alsof hij dat zelf niet door heeft.
Ik vind het heel moeilijk om hier over te praten met mensen (vandaar de post op een internet forum) en zeker met hem, ik wel van plan om hem te vragen of hij er absoluut mee op wil houden.
Ik krijg hier namelijk ook redelijke stres van.

PS: voor de rest hebben we wel een gezonde relatie hoor, we houden van elkaar, en zijn eerlijk en respectvol naar elkaar toe, alleen is hij over dit onderwerp nog al Oost-Indisch doof en ik vindt het moeilijk om over mijn gevoelens en angsten te praten.

Ik weet niet hoe oud jullie zijn, maar als hij wel kinderen wilt en jij echt niet heeft een relatie niet veel zin denk ik. Als jullie later trouwen moet er toch een van jullie het idee over kinderen opgeven, en ik denk niet dat je daar gelukkig van wordt.
Maar zie je alleen tegen het lichamelijke deel van kinderen krijgen op? Of zie je jezelf gewoon geen moeder worden? Anders zou je natuurlijk altijd kunnen adopteren, als het je gaat om de zwangerschap en bevalling enzo.

Ik zou wel echt een goed gesprek met hem hierover voeren en wees niet bang om over je angsten en gevoelens te praten. Ik zou zelf geen relatie kunnen hebben met iemand die absoluut geen kinderen wil, aangezien ik zelf een hele sterke kinderwens heb. Overigens moet jij als vrouw niet alles doen, een kind voed je samen op.

Als jij absoluut geen kinderen wilt en hij wel, denk ik niet dat er een toekomst is voor jullie samen

Ik zou je niet zo druk maken over de toekomst. Overigens vind ik je denkwijze vrij raar, alsof hij niets hoeft te doen behalve klaarkomen? Zo werkt het niet.

Inderdaad. Misschien verander je nog wel van gedachte.

Inderdaad. Bij ons wil mijn vriend juist geen kinderen, ik wel. Maar ik zie het nog wel gebeuren dat hij nog van gedachten veranderen als we eenmaal samenwonen ect.

De volgende keer dat hij erover begint ferm zeggen dat je geen kinderen wilt en dat je het er niet meer over wilt hebben. Daar hoef je niet eens een goede reden voor hebben. Als jij ze niet wilt, dan wil je ze niet. Als hij dan met de tenenkrommende opmerking komt ‘dat verandert nog wel’, kun jij net zo goed de bal terugkaatsen: ‘dat verandert bij jou nog wel’.

De toekomst zal uitwijzen of één van jullie inderdaad nog verandert of dat hij bereid is zich bij jouw wensen neer te leggen. Daar valt voor nu nog vrij weinig te zeggen.

Ik vind het erg liggen aan hoe oud jullie zijn. Als jullie nog jong zijn is er een grote kans dat een van gedachte verandert of jullie vanwege iets anders uit elkaar gaan. Geen rede om nu van kinderen een probleem te maken.
Zijn jullie al ouder en in de fase van het leven waarin je kids zou krijgen (al werkende en (bijna) samenwonend) dan is een goed gesprek nodig.

Dit. + persoonlijk vind ik dat jij als vrouw zijnde toch aan de ‘winnende’ hand bent. Je bent baas over je eigen buik, neem de pil en er zal geen kind in je buik groeien. Hij zal zich er uiteindelijk bij neer moeten leggen dat je geen kinderen wilt, als dat in de toekomst zo blijft.