Mijn vriend blijft liegen

Hey meiden,

Ik ben 17 jaar en mijn vriend word eerdaags 20. We kennen elkaar via school hebben nu ongeveer zo’n 10 maand een serieuze relatie. Al vanaf het begin af aan heb ik een heel ander gevoel bij deze jongen dan bij andere relaties. Na 10 maanden heb ik wel echt het idee dat ik oud kan worden met hem. Alleen heb ik hem na 3 á 4 maand betrapt dat hij leugens heeft verteld.

Voor dat wij een relatie hadden heeft hij blijkbaar tegen zijn vrienden leugens verteld dat ik 18 zou zijn en een motor zou hebben. Later heb ik gehoord dat hij heeft gelogen tegen zijn vrienden over andere relaties die hij nooit zou hebben gehad. Ook zou hij mij voor de relatie sletje hebben genoemd tegen een vriend van hem. Hij heeft veel over mij gelogen. Hier schrok ik behoorlijk van, want zo is hij niet. Hij is echt een type gentleman. We hebben verder nooit onenigheden gehad of ruzie. Het ging echt helemaal prima. Hier heb ik hem dus mee geconfronteerd, na een beetje beetje aandringen heeft hij het opgebiecht. Zo vertelde hij over ook allerlei andere kleine leugens. Hij vertelde dat hij zijn hele leven al leugens verteld omdat hij vroeger lichtelijk gepest is en zo dus wat meer geaccepteerd werd. Ik ben iemand die zich niet snel schaamt, en ik ik ben heel eerlijk en open in de relatie.

Nou heb ik hem tussendoor ‘betrapt’ op een aantal leugens. Ze waren niet heel groot, maar ik werd verdrietig van het idee dat hij tegen mij loog. Hij heeft me beloofd nooit meer te liegen. Altijd eerlijk tegen me te zijn, zeggen wanneer hem iets dwars zat. Hij kon er immers met mij over praten, ik veroordeel hem niet en knap niet op hem af zolang hij maar de waarheid zou spreken. Hij vroeg om een allerlaatste kans, hij zou verbeteren en mij geven wat ik verdien. Ook zei hij na zo’n 6 maand dat hij nooit degene zou zijn die het uit zou maken, omdat hij zo zeker van mij is. Ik weet dat hij veel van me houdt, hij heeft geen aandacht voor meiden, flirt niet met ze etc. Hij heeft er totaal geen behoefte aan. Ik weet ook dat hij nooit zou vreemdgaan. Zo zit hij niet in elkaar.

Tot een aantal weken geleden. Hij had alweer gelogen. Ik werd er boos om, maar ook vooral verdrietig. We kregen die week steeds vaker discussies. En op een avond ging het mis. Ik kwam weer achter een leugen van hem. Ik was zo ontzettend boos hierover, ik snap gewoon niet waarom hij niet eerlijk met me kan zijn? Ik was ook erg verdrietig en kapot van zijn leugens. Niet om de leugens, maar het feit dat hij tegen me liegt deed me heel veel pijn. Ik zei dat ik niet wist hoe we verder moesten en wat als hij dit in de toekomst zou doen? Toen zei ik dat ik niet wist of het zo wat kon worden. Hij werd bang om me kwijt te raken merkte ik, smekend om kansen. Maar ik was boos en moest mijn woede en verdriet naar hem uiten, hij reageerde heel erg nonchalant, omdat ik denk dat hij niet wist wat hij moest zeggen. Het kwam er in ieder geval nogal vervelend uit. Ook hierdoor werd ik dus nóg erger gekwetst. Op een geven moment kreeg hij het idee dat ik het uit ging maken. Toen maakt hij het opeens uit. Achteraf denk ik zodat hij tegen zijn vrienden kan zeggen van ‘ja ik heb het uitgemaakt’. Dit gebeurde 's avonds en ik was helemaal kapot.

Hij is 's nachts nog naar mijn huis gefietst en is gaan smeken om een nieuwe kans. Hij zei dat hij kon veranderen. En dat als hij het niet kon hij bereid was naar een psycholoog te gaan om te veranderen. Ik heb hem die kans gegeven. Al ben ik nu nog steeds heel erg gebroken om de verbroken beloftes. Het idee alleen al…

Nou was het in die tussentijd af en toe discussie. Ik gaf duidelijk aan er erg mee te zitten. Hij kan het niet zo goed opnemen merk ik, hij merkt mijn pijn niet. Hij snapt niet hoeveel pijn hij mij bezorgd…

Tot maandag, ik was bij hem en lagen op bed een beetje te praten en te lachen. Erg gezellig. Ik lag tegen hem aan en hij kreeg een whatsappje. Ik las mee, normaal doe ik dit niet maar hij plaatste zijn telefoon eigen vlak voor mijn gezicht. Ik las nog net een appje naar een vriend van hem gestuurd met de tekst: ‘Ik weet niet hoelang ik het nog volhoud met haar hoor’. Dus ik zei tegen hem wat is dit? Hij vond het allemaal maar meevallen. Dus ik wil weten wat er daar nog meer over mij is gezegd. Hij laat me die appjes lezen. Ik probeer het even in app-vorm te schrijven, dat is denk ik wat makkelijker te lezen

Vriend van hem: Kom je vanavond nog langs?
Hij: Nee… Beetje problemen…
Vriend van hem: Wat dan?
Hij: Ach, raad eens…
Vriend van hem: Je vriendin?
Hij: Ja…

Nou toen kwam het uiteindelijk tot dat ene zinnetje. Dat schoot me zó in het verkeerde keelgat. Ik vecht al heel lang voor hem, heb alles voor hem over, probeer alles te vergeven en hem te geven wat hij verdient. Helaas doet hij minder moeite voor mij. Ook hier hebben we een discussie over gehad, ik vond de manier waarop hij het zei gewoon niet netjes. Alweer vergaf ik het. Nu hebben we alweer een discussie, over niks eigenlijk. Ik denk dat ik gewoon nog steeds heel erg geraakt ben en er moeilijk mee om kan gaan.

Nou is mijn vraag, hoe kan ik hem laten zien dat het mij zo ontzettend veel pijn doet? Want hij lijkt het maar niet te snappen omdat hij keer op keer er mee doorgaat. Ik heb het op alle manieren al geprobeerd. Lief, boos, geraakt, doordringend, laconiek, zijn reacties spiegelen. Hij blijft er mee door gaan. Ik weet niet meer wat ik er mee aan moet… Ik ben het afgelopen jaar manisch depressief geworden. Mede dankzij zijn leugens. Ook heb ik HSP, dat betekent dat ik een hoog gevoelig ben door prikkels die ik krijg.

Sorry voor mijn laaaange verhaal, en ik hoop dat het een beetje duidelijk is. Alvast bedankt meiden :slightly_smiling_face:

Als hij al over zulke kleine dingetjes gaat liegen is dat best wel zorgelijk. Hij komt op mij over als iemand die wil dat zijn leven beter of stoerder is dan die van andere. En juist omdat ie over die kleine dingen liegt is de kans klein dat hij daar ooit mee stopt.

Vraag jezelf al hoe ver je bereid bent om voor hem te vechten, wil je bij iemand blijven die constant over dingen liegt?

Ik snap dat je dit heel moeilijk vindt! Ik zou het ook niet zo heel goed weten…
Maar als ik jou was zou ik nog een keer met hem gaan praten en zeggen dat het zo niet langer gaat. Vraag of hij zichzelf nog wil verbeteren voor jullie relatie. Als die dat niet wilt denk ik toch dat het beter is als je het uitmaakt (hoeveel je ook van hem houdt :frowning_face: ) Want anders laat je hem jezelf de hele tijd pijn doen en word je er alleen maar ongelukkiger van…

Ik hoop voor je dat het allemaal goed komt!

Bedankt voor je reactie. Dat ben ik met je eens hoor, ik ben er niet zeker van of hij ooit zou veranderen. Zou een psycholoog hier iets aan kunnen veranderen misschien? Hij heeft het me vaak beloofd te veranderen, maar hij lijkt het niet te kunnen.

Ik ben gek op deze jongen. Ik hou echt heel, heel erg veel van hem. Maar ik vind het erg belangrijk dat hij ook eerlijk tegen mij is. Zoals ik zei, ik zal heem nooit ergens voor veroordelen. Ik hou van hem om wie hij is. Ik weet niet of ik bij hem weg kán.

Hij wil wel echt veranderen. Het lijkt hem alleen niet te kunnen… Ik word er inderdaad steeds ongelukkiger van, maar ik kan hem gewoon niet loslaten…

Je zegt het zelf, hij doet je continu heel veel pijn. Je wilt toch geen vriend die alleen maar leugens verteld over je? Je hebt hem zelfs al een tweede kans gegeven en toch doet hij niks aan zijn eigen gedrag. Ik snap dat je om hem geeft, maar als deze situatie in mijn handen lag was ik er allang mee gestopt.

Ik snap je heel goed. Keer op keer blijft hij me pijn doen, maar ik kan niet beschrijven hoeveel ik om deze jongen geef. Ik kan dit niet zomaar laten vallen…

Wtf, wat een zak. Wordt eens tijd dat hij inziet dat jij belangrijker bent dan zijn imago of niet dan? Ik zou echt een break inlassen zodat je laat zien dat je het serieus meent. Ik geloof best dat ie van je houdt, maar hij laat het echt bagger zien.

Ja ik heb ook vaak genoeg aangegeven dat ik voor hem belangrijker hoor te zijn dan zijn imago. Een break hebben we al wel eens geprobeerd een paar maanden geleden, hierna begon eigenlijk alles weer opnieuw. Hij lijkt gewoon niet te snappen hoeveel pijn het me doet.

Lastig dit… Als jij daadwerkelijk dat bent voor hem wat hij claimt dat je bent, dan waarom kan hij dit niet veranderen? En eerlijk, 10 maanden is niet echt lang of zo, je kunt nog weg. Ik weet dat je al een hele toekomst samen ziet, maar persoonlijk zou ik niet de rest van mijn leven door willen brengen met iemand die mij niet op de eerste plaats zet. Of anders gezegd, mij NA de mening van anderen. Want dat is echt belachelijk en deze gast moet eens volwassen worden.

Ik zou hem gewoon vragen om tegen z’n vrienden te zeggen dat ie harstikke blij is met jou, dat je hem hebt vergeven oid. Kijken of ie daar te pussy voor is.

Pfoe, lastige kwestie. Hij heeft jou al zo vaak in de maling genomen en pijn gedaan en ik kan het me goed voorstellen dat je vertrouwen nu broos is of zelfs helemaal weg is. Eerlijkheid en vertrouwen hebben in elkaar zijn voor mij de twee belangrijkste dingen in een relatie. Als ik jou was, zou ik toch serieus na gaan denken over het feit of je relatie zo wel kan voortbestaan.

Ik denk dat het lastig is om hem te veranderen en dat zelfs een psycholoog daar moeite mee heeft.
Juist omdat het nu simpele dingen zijn waar hij al leugens mee bedenkt vond ik het zorgelijk omdat hij dan ook over hele grote dingen kan liegen. Want hij bedenkt nu namelijk leugens die helemaal niet nodig zijn. Zoals zeggen dat jij een motor had maakt totaal geen verschil, hooguit denkt iemand dan “oh stoer”
Ik wil hem natuurlijk geen stempel opdrukken maar misschien is het wel een pathologische leugenaar, hij toont namelijk ook niet echt begrip of spijt als jij hem duidelijk laat merken dat hij je kwetst, iets wat toch wel een groot kenmerk is voor die aandoening.

En het maakt het inderdaad erg lastig dat je ook nog eens zo dol op hem bent. Natuurlijk wil je graag bij hem blijven maar zou het niet ontzettend zonde zijn als jij hierdoor zelf beschadigd raakt? Je hoeft het natuurlijk niet vandaag uit te maken maar hou je ogen niet gesloten voor andere mensen om je heen, misschien kom je wel iemand tegen die ook heel leuk is. Leugenaars zijn gewoon een lastig iets. Kijk goed naar in hoeverre je al hebt geprobeerd het op te lossen en hoeveel nog mogelijk is. Praat er over met hem of met andere en kijk zo of je tot een beslissing komt met wat je het beste kunt doen. Alleen jij kan die beslissing maken. Sterkte!

Ik denk niet dat dit liegen zomaar voorbij gaat. Het is ook niet zomaar liegen, zoals ThrowsomeGlitter al zegt. Het komt voort uit een onzekerheid die hij heeft. Hij vindt zichzelf duidelijk nooit goed genoeg en zet zichzelf beter neer dan hij is. Hij weet niet beter, hij krijgt positieve reacties op liegen dus gaat ermee door.

En daarom denk ik eerlijk gezegd dat een psycholoog best een goed idee kan zijn. Zoiets kan jij niet oplossen denkik. Tenzij je hem kan laten geloven dat hij prima is zoals hij nu is en liegen hem juist de verkeerde kant op gooit. Ik zou zeggen dat hij naar een psycholoog moet en dat je anders het uit maakt. Je moet ook beetje aan jezelf denken. Ik denk dat na een poos je jezelf helemaal gek maakt. Dat je je bij elk dingetje dat hij zegt afvraagt of het waar is en wat hij wel niet tegen andere mensen nog meer aan het liegen is. Ik denk dat hier overheen zetten (over het feit at hij over kleine dingen liegt) lastig is, zeker omdat je zelf aangeeft hoog gevoelig te zijn.

Ik zou nog één keer proberen het gesprek met je vriend aan te gaan, hem heel goed duidelijk te maken dat je zoveel van hem houdt maar op deze manier echt niet verder kan gaan. Dat hij nú kan kiezen tussen jou en zijn imago.

Anders zou ik, hoe moeilijk het ook zal zijn, gaan nadenken over het beëindigen van de relatie of het inlassen van een langdurige breek.