Mijn vader met kanker

Hoi meiden,

Ik wilde eigenlijk al heel lang een topic hierover maken, maar ik had er steeds nogal moeite mee en ik was bang voor reacties. Maar goed.

Mijn vader heeft een halfjaar geleden te horen gekregen dat hij darmkanker heeft. Hij heeft morgen zijn 4e chemokuur.

Ik vind het heel moeilijk om hiermee om te gaan, vooral omdat ik nooit een sterke band met hem heb gehad (mijn ouders zijn ook gescheiden). Vooral op school vind ik het moeilijk. Ik lach van buiten maar ik huil heel hard van binnen.
Mijn cijfers lijden hier ontzettend onder, ik heb al een gesprek gehad met mijn mentrix, maar ik moet gewoon van school af als mijn cijfers te laag zijn.

Ik ben heel erg benieuwd of jullie dit ook hebben meegemaakt en hoe jullie dit aan pakken?

liefs

woow. heftig voor je. sterkte.

ik heb niet echt tips omdat ik het zelf niet meegemaakt heb.
maar denk dat vooral praten erover goed voor je is

):
Ik heb er geen ervaring mee…
Maar iig heel veel sterkte voor jullie!
Up!

sterkte <3

sorry, ik weet ook niet zo goed hoe je er mee om moet gaan, zie dus maar al s een up =)

echt heeel veel sterkte : )

Allereerst, wil ik zeggen dat het onzettend klote voor je is, echt waar.

En wat een fucking naaistreek, om iemand van school te sturen omdat diegene slechte cijfers heeft, terwijl er echt een reden achterschuilt. Wat een crack school heb jij. Ik kan me niet voorstellen hoe jij je voelt, echt niet.
Misschien helpt het daarom wel om met iemand te gaan praten, via bijv. Sensire of Ggnet. Heb je met je moeder wel een band? Praat er dan bijv. met haar over. Ik weet zo goed ook niet wat je kunt doen. Praten helpt het beste denk ik. Dan krijg je alles een beetje op een rijtje.

thanks, lief van jullie.

Ja praten, maar dat is iets wat ik heel moeilijk vind, want het ligt echt heel gevoelig.

Belachelijk dat je van school af moet dan! :expressionless:
De oorzaak is toch duidelijk, daar horen ze je toch bij te helpen?

Ja i know, mijn school sucks… altijd al zo geweest ze denken nooit aan andere dingen die zich afspelen buiten school :x Maarja, praten hierover vind ik dus zwaar kut… En met mn moeder heb ik wel een goede band ja, maar ze ligt niet zo goed bij mijn vader en zijn nieuwe vrouw en houdt daarom liever haar mond.

Ik vind het zo afgezaagd om ‘sterkte’ of zo te gaan zeggen, dus zeg ik maar dat je misschien zo veel mogelijk naar um toe moet? Gaat ie het ‘waarschijnlijk’ wel overleven?

KUn je niet met een psycholoog/vertrouwenspersoon praten op school ?

sterkte

Hee. Ik weet dat het niet met kanker te vergelijken is, maar mijn vader heeft 1 jaar geleden ook heel lang in het ziekenhuis gelegen. Ik had ook last van dat vrolijk zijn maar toch janken. Ik had het gevoel dat mijn leven in die periode uit ziekenhuis en school bestond, maar op de een of andere manier is het me gelukt om overeind te blijven en over te gaan naar het volgende jaar. Wat bij mij echt hielp is om toch écht met iemand te gaan praten. Ik praatte niet met m’n mentor want daar had ik geen zak aan, maar met een hele goede vriendin van me, die me door dik en dun steunde. Ik kan niet verwoorden hoe gelukkig ik met haar was in die periode. Dus misschien moet je het tóch proberen het er met een goede vriend of vriendin over te hebben, want geloof me, het helpt echt.
Echt héél veel succes…

Allereerst echt heeeel veel sterkte meis!
En wat een klotestreek van je school zeg, ik vind dat ze dat echt niet kunnen maken!

Klinkt misschien stom, maar je kunt het wellicht wat aandikken, zoals opeens gaan huilen onder de klas. Misschien zien ze dan de ernst van de situatie in.

Hmm, maargoed, je zou wel naar haar heen kunnen gaan stél je wou met iemand gaan praten?
Het is ook klote, praten over je gevoelens enzo, maar uiteindelijk ook heel fijn. Je krijgt niet het gevoel dat je je vrienden of familie ermee opzadelt, zo’n persoon kent jou vanaf het begin pas als jij binnenkomt, geen vooroordelen, niks.
Ik ging ook met iemand praten, eerst een man binnen school. Die verwees me na een poosje door naar een andere vrouw, die heel erg fijn was. Ze dacht met me mee enzo, hoe ik dingen anders kon oplossen en hoe ik met mn gevoelens om kon gaan.
Ik vond het ook heel erg lastig om met andere mensen over mijn gevoelens te praten, omdat het zo intiem is enzo. Maar zulke mensen zijn er echt om je te helpen.

@sleipnir

Hij is een aantal maanden geleden geopereerd, want zn tumor was te groot geworden. Hij heeft ook een beetje uitzaaiing, vandaar de chemo. Ik heb een slecht voor gevoel, maar dat komt vooral doordat ik heel vaak hoor dat mensen halverwege stoppen met de chemokuren omdat ze het niet meer aan kunnen. Thanks nog!

@ Fueled
Super bedankt voor je reactie, dit geeft me toch wel moed. Ik praat niet graag met mijn vriendinnen over mn situatie. Ik wil ze er heel eerlijk gezegd niet mee opzadelen. Ik wil ook geen medelijden, alleen begrip. Ik ben bang dat mensen niet meer met me durven te praten, omdat ze niet weten wat ze tegen me moeten zeggen…

jeetje wat heftig.
en wat dom van je school.
sowieso met een goede vriendin of je moeder erover praten.
Heeeel veel sterkte.

Nou, dat werkt ook echt niet. Mijn beste vriendin is nu al bijna 2 jaar geleden omgekomen in een auto ongeluk. Dat bericht kreeg ik op school en toen moest ik gewoon in de les blijven zitten tot de bel ging.

Ik kan het me voorstellen, maar ik denk niet dat je vriendinnen ergens mee opzadelt. Het enige wat jij wilt is steun en begrip, maar het blijft toch echt jouw probleem, en niet die van hen. Maar goed, als je met ze praat moet je het ook gewoon zeggen, dat je graag steun zou willen, en geen medelijden, alhoewel dat ook niet misplaatst is. Want stel je eens voor, voor dat jouw vader ziek werd, had je toen geen medelijden met mensen waarvan de vader ernstig ziek was? Dat is volgens mij menselijk. Eigenlijk denk ik ook dat je het best op prijs zou kunnen stellen als er mensen medelijden met je kunnen hebben. Er zijn mensen die helemaal niemand meer hebben…

Ja… misschien is het wel slim om met een psychiater te gaan praten, maar binnen school lijkt me echt niks. Ik denk dat het indd wel zal helpen

Ehm. Dat is gewoon lichtelijk gezegd diep triest.