Mijn sociale leven weer op goede banen krijgen

Ongeveer een jaar geleden werd ik uit mijn vriendengroep gezet. Ik paste er niet echt in, was met één meisje goed bevriend en met de andere drie/vier niet (klikte niet helemaal). Toen ben ik maar om gegaan met een oude vriendin en haar nieuwe groep, maar ik merkte al vrij snel dat ik die groep niet leuk vond. Ik werd heel erg ‘moe’ vooral sociaal. Ik ging maar op een plek zitten en keek maar of er iemand naast me kwam zitten, moeite voor anderen doen was ik klaar mee.
Zo is dat van ong mei 2016 tot december doorgegaan, en toen meekte ik dat ik me toch wel eenzaam begon te voelen.

Nou ben ik een flink aantal maanden verder en ik merk dat ik voortgang heb gemaakt, maar zo veel minder dan ik wil. Op school ben ik niet meer helemaal alleen, al merk ik wel dat ik vaak achter anderen aan moet hollen en niet andrrsom. Ook op werk heb ik vrienden en om eerlijk te zijn denk ik dat ik me veel slechter zou voelen zonder een leuke baan.
Maar ik weet niet, het wil gewoon niet lukken. Dan vraag ik om af te spreken maar we weten niet wat we kunnen doen of het kost heel veel tijd om iets te plannen. Ik wil gewoon genieten van mijn leven nu zonder dat ik de hele tijd maar loop te verlangen naar de toekomst, maar atm heb ik geen idee wat ik verder kan doen.

Ik begrijp niet helemaal wat niet wil lukken. Zoals ik dit lees wordt je niet afgewezen maar komen jullie niet verder omdat het veel tijd kost om iets te plannen. Als je het graag wil zou ik die tijd wel nemen en dus gewoon iets plannen, ondanks dat het wat tijd kost. Als je niet weet wat te doen kan je deze zomer vragen of die personen een keertje wat willen drinken/naar het strand/naar het park/ijsje halen etc.

Ik heb ook ooit in dezelfde situatie gezeten en het is cliché maar wel waar: het komt goed :slightly_smiling_face: Wat voor mij werkte was om tevreden te zijn met wat ik had. Toen ik dat deed was ik niet meer zo bezig met het ‘vrienden maken’ waardoor ze vanzelf op kwamen dagen uit de meest onverwachte hoeken.

Waar verlang je naar als je zegt ‘verlangen naar de toekomst’?

Het is ook dat ik een beetje het gevoel heb dat anderen niet zo veel moeite voor me willen doen, dat ze vrij snel denken ‘ja laat maar dan’. Bij een groot deel van mijn vrienden ben ik ook altijd degene die voorstelt om iets te doen en wat dan

Met verlangen naar de toekomst bedoel ik dat ik op het moment niet zo gelukkig ben met mijn situatie, en dat ik dan maar ga bedenken wat voor positiefs de toekomst kan hebben. Op zich niet zo slecht, maar daardoor doe ik ook niet zo veel moeite om het nu wél leuk te maken. Ik denk heel vaak aan wat ik over een paar jaar kan hebben ipv wat ik op dit moment kan hebben