Mijn schrijfsels: Korte Verhalen

Voortaan zet ik al mijn schrijfsels in één topic, anders vrees ik dat ik binnen no time heel het forum vol spam.
Dit zijn overigens niet mijn állerbeste verhalen: die bewaar ik, mocht ik ze ooit uit willen geven (en ja, ik heb heel veel hoop =D).
Hopelijk vinden jullie ze leuk^^

Weg ivm eventuele publicatie…

Handige manier (: klein vraagje, waar geven ze korte schrijfsels dan in uit? :d

In kranten/ (literaire) tijschriften :stuck_out_tongue:
En wie weet dat ik ze ooit wel als bundel uit kan geven^^

Okée! Je schrijfsels zijn goedg enoeg voor 'n bundel (denk ik, maar ik ben geen recente). Goed verhaaltje! Ik had het einde al een beetje ingeschat omdat ik laatst een boek gelezen heb waarin dit soort gebeurtenissen voorkwamen.

Oeh, da teerste verhaal is echt leuk!
Heel verassend ook!
Geweldig.

Dank jullie^^

En @ noohmi:
Weet je toevallig nog hoe dat boek heet?(A) Ik houd wel van een beetje morbide dingen :stuck_out_tongue:

Het was echt totaal geen morbide boek , haha. ;p het was een chicklit (shame on me, dat ik zulke ‘literatuur’ lees, haha xd) Maar als je 'n morbide boek wilt zou ik je boeken van Simone van der Vught/Vlugt ben het even vergeten aanraden. (; En Nicci French natuurlijk.

Haha, chicklits kunnen ook heel leuk zijn hoor :stuck_out_tongue:
En Nicci French is idd geweldig^^

De chicklit heet trouwens Undercover lover van Rachel Gibson. Het is niet de meest geweldige chicklit die ik ooit gelezen heb, maar zeker niet slecht (;

Er was trouwens wel 'n soort thriller achtig boek dati kg elezen had dat óók over dit soort dingen ging, haha ;p maar daarvan ben ik de titel echt vergeten.

Oh, ik geloof dat ik die wel ken ja xD Is inderdaad leuk, leest makkelijk weg^^

Ik ben begonnen aan een nieuw verhaal, waarschijnlijk heb ik die morgen of dinsdag wel afgerond (ik hoop zelf op vanavond, maar je kunt de inspiratie helaas niet dwingen -.-) Niet dat dit echt boeiende informatie is, maar dan weten mensen tenminste dat het hier dus niet bij één enkel verhaaltje blijft…:stuck_out_tongue:

Haha, die eerste is echt heel mooi :slightly_smiling_face:
ik wacht op meer <3

spannend! wil meer van je lezen.

Ty! Ben nu hard aan het werk, haha. Moet alleen morgen begeleiden/optreden bij muziekexamens van een paar vrienden van me, dus vrees dat het vanavond nog niet afkomt (ben op van de zenuwen voor morgen en moet nog even een paar keer m’n nummers goed doornemen… vind het wel iets voor mij om opeens de hele melodie kwijt te zijn ofzo xD)

Tadaaaaa, hier is nummer twee! =D

Dit is eigenlijk begonnen als grapje, daarom is 'ie ook zo kort, maar stiekem vond ik hem toch best mooi geworden…

Spiegeling (voorlopige titel)

Het is een kleine wereld, de plaats waarin ik leef. Gevangen in een gouden kooi volg ik haar, dag in, dag uit. Ik moet wel, ik ben het aan haar verplicht, onlosmakelijk met haar verbonden vanaf de dag dat zij geboren werd. Wij horen bij elkaar.
Helaas weet zij niet wie ik ben, ze kent mij slechts van gezicht. Ze heeft nooit aanstalten gemaakt mij beter te leren kennen, ik ben niets meer dan een geringe aanvulling van haar leven.
Desondanks ben ik overal waar zij gaat. Soms zichtbaar, soms veilig verscholen, maar altijd in de buurt. Ik moet altijd voorbereid zijn om op te duiken, mocht ze mij plotseling nodig hebben. Tot mijn grote spijt verafschuwt zij die momenten, zou ze het liefste willen dat ze mij nimmer onder ogen hoeft te komen. Ik heb nooit begrepen waarom. Op zeldzame dagen schenkt ze mij een brede glimlach, waarmee ze mij laat weten dat ze, ergens diep van binnen, toch nog iets om mij geeft. Maar, veel vaker, staart ze mij alleen aan, een dieptrieste blik in haar groene ogen waarin soms een enkele traan uit opwelt. Op die momenten zou ik willen dat ik met haar kon praten, haar vragen wat er mis is, haar troosten met geruststellende woorden.
Vandaag leek onze relatie een stap vooruit te nemen. Ze stond op met een stralende lach, liep fluitend rond, danste meer. Alles wees erop dat ze in een uitstekend humeur was. Ik bereidde me voor op mijn kans haar geluk nog groter te maken. Maar zodra onze blikken elkaar kruisten verdween haar glimlach, werden haar ogen dof en liet ze haar blonde krullen voor haar gezicht vallen om mij niet langer te hoeven zien. Haar houding sloeg om, ze veranderde van de zelfbewuste jonge vrouw die ze even had geleken in het bange vogeltje dat ze was.
In elkaar gedoken draaide ze zich om en liep weg, de uitstraling van eenzaamheid als een aureool om haar gebogen hoofd. In een laatste, wanhopig gebaar wilde ik mijn hand opheffen om haar tegen te houden, probeerde om haar naam te roepen, maar de spiegelglazen wand waarachter ik gevangen zit, hield mijn zelfstandige beweging en geluid in bedwang.
Zij heeft nooit meer in een spiegel durven kijken.

Reacties zijn natuurlijk altijd welkom!^^

ik was er even stil van.
mooi <3

Mooi (l)

Tyyy^^

Leuk! En leuk dat je je open plek tot het einde van je verhaal open laat bij allebei deze schrijfsels. Is dat een beetje je stijl? :slightly_smiling_face: