Mijn ouders praten niet veel

Hee allemaal,

aankomende zaterdag komt mijn vriend bij me eten. We hebben nog niet zo heel lang een relatie, dus hij heeft mijn ouders nog niet ontmoet. Heb hen al wel wat over hem verteld. Heb zijn ouders trouwens wel ontmoet, dat ging gewoon goed.
Het enige waar ik me zorgen over maak zijn mijn ouders. Hierdoor ben ik bang voor ongemakkelijke stiltes en dergelijke als mijn vriend erbij is. Als we met zijn vieren eten (moeder, vader, broertje en ikzelf) wordt er namelijk ook bijna nooit gepraat.
Mijn vader heeft zuurstoftekort gehad bij zijn geboorte, waardoor de taalkant van zijn hersenen is beschadigd. Hij is echter een slimme man, maar hij stottert en omdat hij daarom zo lang doet over zijn zinnen zegt hij liever niks of heel weinig tegen mensen die hij niet (goed) kent. Hij is opgegroeid met het stotteren maar ik heb het gevoel dat hij er zich nog steeds voor schaamt. Over een normale zin doet hij al veel langer dan gemiddeld, dus tegen ons praat hij ook niet zo heel vaak. Mijn moeder praat alleen ook niet veel, en al helemaal niet als er vrienden etc. over de vloer komen. Ze groet ze hartelijk, maar verder houdt ze zichzelf een beetje op de achtergrond omdat ze niet echt weet wat ze moet zeggen. Met mijn vader heeft ze dus ook niet veel contact, omdat hij zo weinig praat.
Ik weet niet echt wat ik nu moet. Ik wil dit trouwens niet alleen oplossen voor zaterdag, als mijn vriend komt eten, maar gewoon voor ‘altijd’.
Hebben jullie misschien suggesties?

Ga met je vriend koken voor je ouders! dan is er gesprek stof! en je ouders zullen vast wel dingen vragen :slightly_smiling_face: waar hij vandaan komt etc.

Praten met ze en zeggen dat je er zenuwachtig voor bent… Verder zou ik bij dat eten een beetje zelf initiatief nemen en een gesprek beginnen, vragen stellen aan je moeder/vriend en misschien vader (niet als hij dat niet leuk vind) en zo een beetje het gesprek op gang laten komen.

Misschien kan je ook aan je vriend uitleggen dat er niet veel aan tafel gepraat wordt bij jullie. Zo voorkom je dat hij gaat denken dat het komt door zijn aanwezigheid dat het ineens stil is. Het gesprek moet natuurlijk ook niet gemaakt worden. Als er bijna nooit gepraat wordt aan tafel kan het ook vreemd zijn voor je ouders en broertje wanneer dit ineens wel het geval is.
Misschien kunnen jullie daarna een kopje koffie drinken met je ouders en dan proberen te praten?
Sowieso zou ik het ook tegen je ouders zeggen, zij snappen sowieso wel dat het 'spannend is wanneer je vriend voor de eerste keer komt eten en kunnen er misschien voor zorgen dat jij je gemakkelijker voelt en rekening houden met jou, dus misschien een keer wat meer praten.

Ik neem aan dat je vriend weet van je vader? Dan weet hij dus ook waarom er niet veel gezegd zal worden vanaf zijn kant en daar heeft hij vast wel begrip voor :slightly_smiling_face: Verder zal je moeder vast wel dingetjes vragen aan je vriend toch? En anders zou jij inderdaad het gesprek op gang kunnen brengen? Is je vriend erg spraakzaam? Dan vraagt hij vast wel het een en ander :slightly_smiling_face: Komt vast wel goed!

Bedankt allemaal! :slightly_smiling_face:

Haha! Hij weet erover ja, maar toch ben ik nog wel een beetje bang dat het ongemakkelijk wordt. Ik trek me namelijk altijd heel snel dingen aan, vandaar…

gewoon op je af laten komen! Waarschijnlijk valt het allemaal reuze mee en maak je je onnodig druk :slightly_smiling_face:

Bij mijn exvriend aan tafel werd er ook veel minder gepraat dan bij mij thuis. Ik heb dat gewoon voor lief genomen en me ook een beetje stiller gehouden. :stuck_out_tongue: Je vriend weet wel dat jij er niet verantwoordelijk voor bent hoeveel je ouders tegen 'm praten.

Je lijkt precies op mij zo’n 2,5 jaar geleden, haha. :’)
Maar inderdaad, je vriend zal het vast niet zo erg vinden. Mijn vriend moest er ook aan wennen dat er bij mij thuis minder gekletst wordt dan bij hem thuis, maar tegenwoordig vindt 'ie het allemaal wel chill en mijn ouders zijn ook veel opener tegen hem geworden en kletsen nu ook uit zichzelf. Ik denk dat het wel op z’n pootjes terecht komt. :slightly_smiling_face: