mijn ouders haten me :(

hallo
ik zit met een groot probleem , mijn ouders haten mij , ik haat hen ook , ik moet de hele vakantie door klusjes doen en mag maar 1 keer per week weg met vriendinnen tijdens de vakantie ;( mijn zus die een jaar ouder is mag veel meer , en ze zijn altijd boos op mij omdat ik bv iets laat rondslingeren of omdat ik niet beleefd genoeg ben ofzo … mijn pa was eens boos op mij omdat ik smorgens hallo gezegt had maar dat moest volgens hem ‘dag papa’ zijn , hij begon te roepen op mij en zei dat ik meer respect moest hebben en toen zei hij het zou beter zijn dat je je koffers pakt en weg gaat , ik weet echt niet wat ik moet doen, zei haten mij echt. als ik zou weglopen dan weet ik echt niet naar waar ik moet gaan . ik heb al eens geprobeert om hun een week te negeren, maar dan word pa boos dat ik niet doe wat hij vraagt .
kan iemand misschien tips geven ?

Volgens mij is dit een combinatie van ‘opvoeding’ en ‘puberteit’?

het lijkt mij ook een geval van puberteit. Dat klinkt misschien niet leuk voor de OP, maar een boel mensen hebben dit meegemaakt met hun ouders. Ik ook.
En het lijkt erop dat je ouders gewoon niet weten hoe ze daar mee om moeten gaan. Het is gewoon een kwestie van doorzetten en misschien een keer praten met je ouders op een rustige manier.

Dankjulliewel! We hebben al wel is zegmaar een gesprek gehad, maar dat eindigde toen ook in een ruzie…

ocharme… hoe oud ben je?
ik had in m’n puberteit ook slechtere tijden met mijn moeder, vandaag gaat alles weer beter. Tijdens de puberteit kan er veel conflict ontstaan tussen ouders/kind maar vanaf je 16/17j wordt dat beter.

Jij bent een puber, dus gaan je ouders je extra streng aanpakken. Daarnaast, hoe beter je je ‘gedraagt’, hoe meer je uiteindelijk mag van je ouders.
Als jij zonder te zeuren doet wat je ouders van je vragen zul je zien dat je ouders dat waarderen en dan wordt het een stuk gezelliger in huis en mag je uiteindelijk ook meer.
Zo gaat dat in ieder geval in de meeste huishoudens…

Ik ben nu 17 maar toen ik 15 was ongeveer was er thuis soms ook echt ontzettende ruzie. Als ik nu terugkijk lag het wel echt aan de puberteit en mijn ouders die niet wisten wat ze er mee aan moesten haha.
Maar het wordt uiteindelijk beter!

Ik denk dat je gewoon een keer goed met je ouders moet praten. Dat is lastig, maar ik denk echt (en hoop ook) dat je ouders je niet echt haten. Ze snappen denk ik gewoon niet zo goed hoe ze met jou om moeten gaan. En daarom is het goed om met elkaar te praten.

Behalve die opmerking van de koffers, vind ik het geen rare situatie in de puberteit? Lijkt mij heel normaal allemaal. Klusjes zijn goed, die bereiden je voor voor wanneer je uit huis gaat en daarmee leer je verantwoordelijkheid, dat je niet vaak weg mag zal ook deels aan je leeftijd liggen, en dat je zus meer mag is ook omdat zij ouder is, dat is ook normaal.

Het zal allemaal wel meevallen. Niet om lullig te doen maar als je straks over 5 jaar terugkijkt op deze tijd dan denk je; wat was ik soms een lastig kind.
Tenminste zo denk ik er wel over. Ik dacht ook altijd dat ik het slechter dan mijn broertje had enzo maar dat is echt onzin haha. Je moet niet voor ieder obstakel wat je tegenkomt een topic openen op een forum. Red jezelf erdoorheen, dat kun je best.

Ik weet niet hoe oud de TS is maar ik vind het nogal raar dat ze maar 1x in de week en dan ook nog eens in de vakantie, tijdens het gewone leven snap ik dat nog wel maar nu vind ik het overdreven, dat begroeten ligt aan de opvoeding en dat verschilt natuurlijk per gezin maar dat vind ik ook hinderlijk.

Waarom begint iedereen meteen over de puberteit…‘Dag papa’ in plaats van ‘goeiemorgen’ is nu niet bepaald een reden om je dochter te berispen. Kan je bij iemand terecht om hierover te praten? Een familielid?

misschien ligt het aan het feit dat ze weinig in huis doet aan klusjes dat ze maar 1 keer per week mag afspreken?

Ik heb echt ongelofelijk veel ruzie gehad met mijn moeder, maar ik loog nooit over waar en naar wie ik naar toe ging en gaf haar zelfs de telefoonnummers van de aanwezigen. Ik mocht heel veel.
Mijn zusje van een jaar jonger mocht nauwelijks wat, maar dat was omdat zij zoveel loog tegen mijn moeder.

Volgens mij staat er nergens dat ze maar weinig deed aan klusjes?

Nee tuurlijk, maar aangezien ik denk dat de ts rond de 13/14 zal zitten. Gok ik dat het verhaal ook ietsje opgeblazen is en dat ze haar acties uit het verhaal laat.

ik denk dat die vader geen flauw idee heeft hoe hij met de situatie om moet gaan. In het verhaal staat niet veel informatie eigenlijk. Misschien dat haar zus nooit opstandig deed en dat die vader toen nog niet te maken had met een puberend kind en dat hij dat nu plots wel heeft en zo probeert respect van haar te verwachten zodat ze blijft luisteren. Behoorlijk verkeerde manier, maar daarom of ze niet normaal met elkaar kunnen praten en anders een persoon erbij halen die meer verstand heeft van opvoeding

Tja, voor je ouders is het ook niet niets, een puber in huis :wink: Als ik vroeger bijvoorbeeld alleen met ja of nee beantwoorde, zei mijn vader ook gelijk ‘ja, papa’. Dat is gewoon een opvoeddingetje (die ook echt heel irritant kan zijn hoor!) wat je ook gewoon heel simpel kunt aanpassen zodat daar geen irritaties over komen. Kleine dingen kunnen al veel veranderen.
En je zegt dat er ruzie komt als je gaat praten met je ouders, maar heb je al eens nagedacht over hoe dat gesprek ging? Liet je je ouders uitpraten, toonde je begrip voor hetgeen wat gezegt werd (ookal was je het er niet mee eens), werd je snel boos? Zo’n gesprek moet van beide kanten komen, je moet er beiden moeite in stoppen zegmaar.

Ik vind t wel wat overdreven van je ouders. Iedereen roept hier wel puberteit enzo maar dat hoef toch niet per se? Ik bedoel ik heb nooit ruzie gehad met m’n ouders vanwege m’n puberteit en nog steeds niet. Heb eerder t idee dat je ouders je heel erg willen beschermen doordat je niet weg mag etc. Sterkte want lijkt me geen leuke situatie.

Lastig. Ik denk wel dat het voor een deel ligt aan het feit dat je in de puberteit alles ook veel zwaarder opneemt dan dat het eigenlijk misschien is. Dit is verder gewoon heel normaal in die tijd. De meeste pubers worden gewoon heel opstandig tegen over hun ouders en zeker als ze iets niet mogen bijv. Maar sommige dingetjes vind ik toch wel wat overdreven, als ik die dingen lees die je vader zegt. Zou naar mijn mening toch wel wat minder onredelijk mogen. Maar goed, je hebt nou eenmaal wat strengere ouders er tussen zitten soms. Ik heb ook geen idee hoe je daar mee moet dealen, ik denk dat ik als ik jou was gewoon zo kalm mogelijk zou blijven in zo’n situatie en niet teveel op in gaan dan kun je het ook niet erger maken. Sterkte!

Mee eens